سرقت گنجینه عصر مفرغ در یک دستبرد چهار دقیقهای به موزهای در اسپانیا
سارقان در اسپانیا به «گنجینه ویلنا» مجموعهای خیرهکننده از آثار طلایی متعلق به عصر مفرغ که به عنوان مهمترین گنجینه پیشازتاریخ اروپا توصیف شده است دستبرد زدند.
فرارو- مجموعه طلایی موسوم به «گنجینه ویلنا» که دستکم ۱.۷ میلیون یورو ارزش دارد، هدفِ سرقتی «بسیار دقیق و برنامهریزیشده» قرار گرفت.
به گزارش فرارو به نقل از گاردین، سارقان در اسپانیا به «گنجینه ویلنا» مجموعهای خیرهکننده از آثار طلایی متعلق به عصر مفرغ که به عنوان مهمترین گنجینه پیشازتاریخ اروپا توصیف شده است دستبرد زدند؛ این تازهترین مورد از سرقتهای سریع و جسورانه (موسوم به «بزن و در رو») است که در این قاره رخ میدهد.
به گفته مقامات، این سرقت که شامل ۶۶ قلم شیء (عمدتاً از جنس طلا) در شهر ویلنای اسپانیا بود، صبح پنجشنبه تنها چند دقیقه به طول انجامید.
سخنگوی شورای شهر گفت: «زنگ خطر موزه ویلنا حدود ساعت ۵:۲۰ صبح [۴:۲۰ به وقت تابستانی بریتانیا] به صدا درآمد» و افزود که سارقان تا ساعت ۵:۲۴ ساختمان را ترک کرده بودند. این سخنگو عملیات سارقان را «بسیار سریع و فوقالعاده حرفهای» توصیف کرد.
فولخنسیو سردان، شهردار ویلنا، در حالی که صدایش میلرزید به خبرنگاران گفت: «آنها بخش عمدهای از گنجینه را با خود بردهاند.»
رسانههای محلی گزارش دادند که اقلامِ بهجامانده توسط سارقان شامل سه ظرف نقره، یک دستبند و بخشهایی از تزئینات «عصای شاهماهیخوار» (bastón del reyezuelo) یک عصای تشریفاتی متعلق به دوران پیش از تاریخ بوده است.
سردان گفت: «ما بهشدت ویران شدهایم؛ حتی بدنم میلرزد. واقعیت این است که برای ما اهالی ویلنا، این اتفاق ضربهای هولناک است. این بخشی از میراث و سرمایه ماست.»
این گنجینه که در سال ۱۹۶۳ توسط باستانشناس، خوزه ماریا سولر، در ظرفی مدفون در بستر خشکشدهی رودی در ویلنا کشف شد، شامل ۲۹ دستبند، ۱۱ کاسه، سه بطری و قطعات متفرقه دیگر با قدمتی در حدود ۱۰۰۰ سال پیش از میلاد بود. این مجموعه بلافاصله به جاذبه اصلی یک موزه کوچک باستانشناسی در استان آلیکانته تبدیل شد.
از ماه مه ۲۰۲۴، این گنجینه در اتاقی ویژه در موزه تازه تأسیس و شهرداریمحورِ ویلنا به نمایش گذاشته شده بود.
جنس غیرمعمول برخی از این اشیاء مدتهاست که توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده است. اگرچه جنس اصلی آنها طلاست، اما برخی قطعات از نقره، آهن، کهربا و مادهای تیره و سربمانند ساخته شدهاند که با لایهای از اکسیدِ آهنمانند پوشیده شده است. مطالعهای که اخیراً در نشریه «Trabajos de Prehistoria» منتشر شد، ادعا میکند که این اشیاء احتمالاً از آهنِ کمیابِ شهابسنگی ساخته شدهاند.
به گفته شهردار، اگرچه ارزش کلی این گنجینه غیرقابلمحاسبه است، اما ارزش طلای آن بهتنهایی حدود ۱.۷ میلیون یورو (۱.۴۵ میلیون پوند) برآورد میشود.
مانوئل پیندا، نماینده دولت اسپانیا در آلیکانته، اظهار داشت که سارقان با چندین خودرو به محل آمده و ظاهراً از طریق پنجره وارد موزه شدهاند.
سخنگوی ویلنا با تأکید بر اینکه «هیچگونه قصوری» از سوی موزه رخ نداده است، گفت: «تمام سیستمهای امنیتی فعال بودند.»
این سخنگو افزود که اندکی پیش از سرقت، زنگ هشدار دیگری در مجموعه ورزشی شهر به صدا درآمده بود و مقامات اکنون در حال بررسی این موضوع هستند که آیا آن حادثه، اقدامی انحرافی از سوی سارقان بوده است یا خیر.
مائورو هرناندز، استاد باستانشناسی دانشگاه آلیکانته و کارشناس این گنجینه، به شبکه رادیویی «کادنا سِر» (Cadena SER) گفت که این عملیات نشانههایی از برنامهریزی قبلی داشته است. هرناندز گفت: «آنها برنامهریزی بسیار دقیقی داشتند؛ میدانستند چگونه کار را انجام دهند، چگونه عمل کنند و چگونه بگریزند.»
اکتبر گذشته، سارقان در روز روشن به موزه لوور پاریس دستبرد زدند و در کمتر از هشت دقیقه با جواهراتی به ارزش ۸۸ میلیون یورو گریختند. از آن زمان تاکنون، یک رشته سرقتهای جسورانه در موسسات مختلف سراسر اروپا رخ داده است.
وزارت فرهنگ ایتالیا یکشنبه گذشته اعلام کرد که چهار اثر «بسیار ارزشمند» متعلق به آنتونلو دا مسینا، هنرمند دوره رنسانس، از موزهای در سیسیل به سرقت رفته است.
دو روز پیش از آن، پلیس ایتالیا اعلام کرد که تابلوهای نقاشی رنوار، سزان و ماتیس را که از موزه بنیاد «مانیانی-روکا» در نزدیکی پارما دزدیده شده بودند و بیش از ۱۰.۴ میلیون دلار ارزش داشتند، بازپس گرفته است.
یوروپل (آژانس پلیس اتحادیه اروپا) در گزارشی که اوایل هفته منتشر شد، اعلام کرد که کشورهای عضو متوجه تغییری در رویکرد سارقان به سمت «روشهای خشونتآمیز و مبتنی بر زور» شدهاند؛ امری که میتواند نشاندهنده دخالت شبکههای تبهکاری جدیدی باشد که بر روی آثار فرهنگی خاصی تمرکز دارند.
در این گزارش آمده است: «به نظر میرسد برخی از سارقانِ دستگیرشده در پروندههای اخیر، اقدامات خود را به صورت موردی و مقطعی هماهنگ میکنند و اغلب از طریق شبکههای اجتماعی و کانالهای ارتباطی فوری و بدون داشتن ارتباطات قبلی با یکدیگر، به کار گرفته میشوند.» این گزارش میافزاید: «این شیوه با ساختار معمول شبکههای تبهکاریِ فعال در قاچاق کالاهای فرهنگی تفاوت دارد؛ شبکههایی که معمولاً در قالب یک گروه اصلی و تحت هدایت یک رهبر فعالیت میکنند.»
