آقای قلعهنویی، دیگر «ایثار» نکن، از تیم ملی برو!
قلعهنویی حضورش در تیم ملی را ایثار توصیف کرده، اما آیا این واژه برای مربیای که ۱۰سال جام نگرفته، صدق میکند؟
صحبتهای جدید امیر قلعهنویی آن هم بعد از حذف از جام جهانی 48 تیمی به گونهای است که گویی همه اشتباه میکنند. او میگوید: «ایثار کردم که با 30 میلیارد تومان سرمربی تیم ملی شدم» و در ادامه خودش را با مربیان لیگ برتری مقایسه میکند و میگوید آنها درآمد بیشتری دارند.
قلعهنویی در شرایطی اسفند ماه سال 1401 به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب شد که در 10 سال قبل از آن جامی به دست نیاورده بود. او آخرین بار در فصل 92-91 با استقلال قهرمان شد. این انتخاب همان زمان هم زمان با انتقادهایی همراه بود اما او «ایثار» کرد و هدایت تیم ملی را برعهده گرفت.
قلعهنویی رقم قراردادش را میگوید اما نمیگوید تنها هدف زندگیاش که میخواست به آن برسد نشستن روی نیمکت تیم ملی در جام جهانی بود. او البته نمیگوید که در زندگیاش به عنوان بازیکن و مربی به همه چیز رسیده و شاید اگر همین 30 میلیارد را هم نمیدادند باز هم سرمربی تیم ملی شد. اگر 30 میلیارد کم بوده چرا قلعهنویی پذیرفته سرمربی تیم ملی شود؟ چرا «ایثار» کرده و حالا منتش را سر مردم میگذارد؟
او البته که ایثار نکرده است. آرزوی هر فردی است که روی نیمکت تیم ملی کشورش بنشیند و آرزوی هر مربیای است که در جام جهانی حضور داشته باشد. حالا هم که قرارداد قلعهنویی رو به اتمام است او میتواند دوباره «ایثار» نکند و با رها کردن سرمربیگری تیم ملی به لیگ برتر برگردد و همان پولی که خودش میگوید حقش است را بگیرد.
اینکه قلعهنویی تا این حد علاقه دارد خودش را با کیروش مقایسه کند نیز عجیب است. آیا اگر کیروش هر کاری بدی کرده - که انجام داده- مجوزی برای قلعهنویی است که او هم اشتباه کند؟ اینکه کسی به کیروش ایرادی وارد نکرده - که وارد کردهاند- به این معناست که قلعهنویی خودش را مجاز بداند پاداش ننوشته در قراردادش را بگیرد؟
کیروش بندی در قراردادش داشت که به موجب آن 10 درصد پاداش صعود به جام جهانی را میگرفت. قلعهنویی این بند را نداشت و وقتی از این ماجرا مطلع شد به فدراسیون فوتبال فشار آورد. در نهایت مهدی تاج، با برگزاری دو جلسه، اعضای هیئت رئیسه را مجاب کرد که این پول پرداخت شد.
ابتدا صحبت از یک میلیون دلار برای شخص امیر قلعهنویی بود که البته در ادامه به 800 هزار دلار رسید. 800 هزار دلار برای جام جهانی 48 تیمی که سهمیه آسیا برخلاف ادوار گذشته 8.5 سهمیه بود نه 4.5 تیم. حتماً پاداش 800 هزار دلاری که در زمان تصویب با رقم 175 هزار تومان محاسبه شده و معادل ریالی آن 140 میلیارد تومان میشود، هم در قالب «ایثار» قرار میگیرد و گرنه کار بزرگ او شایسته پاداش بیشتری است و او ایثار کرده که این رقم را پذیرفته است.
قرارداد باید با پاداش تناسب داشته باشد و طبق قوانین قلعهنویی میتوانست 7 برابر حقوق ماهیانه پاداش بگیرد. قرارداد او 30 میلیارد در سال 2.5 میلیارد تومان در ماه بوده و او و در مجموع میتوانست 17.5 میلیارد تومان به عنوان پاداش دریافت کند.
قلعهنویی اما این را هم دستاوردی برای خودش میداند و میگوید «پس چرا امارات به جام جهانی صعود نکرد؟» تا این حد عجیب و غیر قابل باور. او که تاکنون 700 هزار دلار از پاداشش را گرفته این پول را حق طبیعی خوش و اعضای تیم ملی میداند و میگوید: «این پولی است که خودمان درآوردیم.» همینقدر عجیب و غیر قابل باور.
واقعیت این است که امیر قلعهنویی با بد دفاع کردن، خودش و «تیم نخبهاش» را به گوشه رینگ میبَرد. او خوب حرف نمیزند و همین موضوع حاشیههای اطراف تیم ملی را بیشتر کرده است.
