درگذشت مهاجم افسانهای تیمملی انگلستان
کوین کیگان در سن ۷۵ سالگی به علت سرطان جانش را از دست داد.
فوتبال انگلیس یکی از بزرگترین اسطورههای تاریخ خود را از دست داد. کوین کیگان، مهاجم افسانهای سهشیر، برنده ۲ توپ طلای اروپا و یکی از شاخصترین چهرههای فوتبال دهههای ۷۰ و ۸۰ میلادی، در ۷۵ سالگی پس از ماهها مبارزه با بیماری سرطان درگذشت. مردی که نامش با لیورپول، هامبورگ و تیم ملی انگلیس گره خورده بود، سالها به عنوان یکی از محبوبترین شخصیتهای فوتبال اروپا شناخته میشد.
کیگان در دوران بازیگری، برای لیورپول، هامبورگ، ساوتهمپتون و نیوکاسل به میدان رفت و در مجموع ۵۹۹ مسابقه باشگاهی، ۲۳۲ گل و ۱۲۶ پاس گل به ثبت رساند. او با پیراهن تیم ملی انگلیس ۶۳ بار بازی کرد و ۲۱ گل به ثمر رساند. هرچند مصدومیت اجازه نداد در جام جهانی ۱۹۸۲ نقش پررنگی داشته باشد اما بازگرداندن انگلیس به جام جهانی پس از ۲ دوره غیبت، یکی از مهمترین دستاوردهای دوران ملی او محسوب میشود.
بخش مهمی از شهرت کیگان به دوران حضورش در لیورپول بازمیگردد. او طی ۶ فصل به ستاره بیچونوچرای آنفیلد تبدیل شد و در کنار نسل طلایی باب پیسلی با بازیکنانی چون ری کلمنس، یان کالاگان، تامی اسمیت و کنی دالگلیش، یکی از موفقترین دورههای تاریخ باشگاه را رقم زد. کیگان در ۳۲۲ مسابقه برای قرمزها، صد گل به ثبت رساند، ۸۸ پاس گل داد و محبوبیتی به دست آورد که هنوز هم در میان هواداران لیورپول فراموش نشده است.
جدایی از لیورپول، تصمیمی احساسی اما سرنوشتساز بود. کیگان پس از شنیدن شعار «تو هرگز تنها قدم نخواهی زد» با چشمانی اشکبار آنفیلد را ترک کرد و به عنوان گرانترین فروش تاریخ فوتبال انگلیس به هامبورگ رفت. اگرچه شروع او در آلمان با شکست سنگین برابر لیورپول در سوپرجام اروپا همراه بود اما خیلی زود ستاره بوندسلیگا نام گرفت و با قهرمانی هامبورگ، ۲ توپ طلای متوالی اروپا را به دست آورد. او تنها فوتبالیست بریتانیایی برنده ۲ توپ طلا نام گرفت.
آخرین فصل حضورش در هامبورگ، اگرچه با از دست رفتن قهرمانی بوندسلیگا و شکست در فینال جام باشگاههای اروپا برابر ناتینگام فارست همراه شد اما جایگاه او را در فوتبال اروپا تثبیت کرد. نمایشهای درخشان برابر بزرگان قاره، از جمله پیروزی تاریخی مقابل رئال مادرید، اجازه داد کیگان در اوج فوتبال جهان قرار بگیرد و نامش در کنار بزرگترین مهاجمان نسل خود ثبت شود.
پس از پایان دوران بازیگری در ۳۳ سالگی، کیگان به دنیای مربیگری آمد و موفقیتهای قابل توجهی به دست آورد. او نیوکاسل را از دسته پایینتر به سطح اول فوتبال انگلیس رساند، فولام را به قهرمانی لیگ قهرمانی انگلیس رساند و سپس هدایت تیم ملی انگلیس را برعهده گرفت. هرچند دوران حضورش روی نیمکت سهشیر با حذف زودهنگام در یورو ۲۰۰۰ و استعفا پس از شکست برابر آلمان در مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ به پایان رسید اما نقش او در احیای چند باشگاه بزرگ انگلیسی همچنان مورد احترام فوتبال این کشور است.
کیگان سالها ستوننویس مطبوعات بود، برند شخصی کفش فوتبال داشت، موسیقی منتشر کرد و با حضور در برنامههای تلویزیونی به یکی از مشهورترین چهرههای عمومی بریتانیا تبدیل شد. دوستی نزدیکش با جورج بست همیشه مورد توجه رسانهها قرار داشت و خودش بارها تأکید کرد با وجود بازی مقابل مارادونا، کرایف و بکنباوئر، هنوز جورج بست را بهترین رقیبش میداند.
خانواده کیگان در ابتدای سال ۲۰۲۶ از ابتلای او به سرطان خبر دادند و سرانجام این مهاجم افسانهای در ۷۵ سالگی چشم از جهان فرو بست. نسلهای مختلف فوتبال انگلیس با خاطرات او بزرگ شدند و نامش برای همیشه در تاریخ فوتبال اروپا باقی خواهد ماند. جوزف کوین کیگان آرام گرفت اما میراثش هرگز فراموش نمیشود.
