عزت الله یوسفیان ملا در گفتگو با فرارو مطرح کرد:
قالیباف فراتر از دولت و به نمایندگی از حاکمیت مذاکره میکند / پایان هر جنگی روی صندلی مذاکره است؛ منتقدان صبور باشند
در جنگ ایران و عراق نیز تجربه قطعنامه و مذاکره داریم. هر چه زودتر مذاکرات به نتیجه برسد، بیشتر جلوی ضرر را گرفته ایم. آقایانی که برای جنگ تبلیغات می کنند یا با مذاکره موافقند چه هدفی دارند؟ آیا ما باید تا ابد در جنگ باشیم؟ عمل متقابل در صحنه بین المللی حرف اول را می زند. اگر طرف مقابل مذاکره می کند ما هم باید به سمت مذاکرات برویم. آقای قالیباف نماینده کل کشور در مذاکرات است و ربطی به مجلس ندارد که دخالت کند. آقایان معترض کمی آرام و صبور باشند و به تصمیمات مقام هایی که مورد تایید رهبری قرار گرفته اند احترام بگذارند.
فرارو- همزمان با پیشرفت روند مذاکرات میان ایران و آمریکا، انتقاداتی از سوی برخی جریانهای سیاسی مطرح شده که چرا مجلس در جریان جزئیات تفاهمنامه احتمالی قرار نگرفته است. مدافعان روند کنونی اما معتقدند بر اساس قانون اساسی، وظیفه مجلس بررسی و تصویب توافقات بینالمللی «پس از امضای آنها» است و ورود به مذاکراتِ پیش از امضا، با سازوکارهای حقوقی کشور منطبق نیست.
عزتالله یوسفیان ملا، نماینده ادوار مجلس و مدیرکل پیشین دبیرخانه قوه قضاییه، در گفتوگو با فرارو به تشریح ابعاد حقوقی و سیاسی این انتقادات و همچنین تفاوتهای مذاکرات فعلی با تجربههای گذشته پرداخته است.
برجام هم ابتدا امضا شد، بعد به مجلس رفت
عزتالله یوسفیان ملا درباره اعتراض برخی چهرهها به حذف نقش مجلس در مذاکرات جاری گفت: «در ۱۲ دوره مجلس، قطعنامهها و قراردادهای مختلفی میان ایران و کشورهای دیگر امضا شده است. بر اساس اصل ۱۲۵ قانون اساسی، امضای عهدنامهها و موافقتنامههای دولت ایران با سایر کشورها، پس از تصویب مجلس قانونی میشود. روال همیشه اینگونه بوده است که رئیسجمهور (یا نماینده قانونی او) اگر با اصل توافقات موافقت کند، نیازی به اقدام خاصی از سوی مجلس نیست و میتواند وارد روال انعقاد شود.»
او تأکید کرد: «تنها پس از آنکه توافق به امضا رسید و روال قانونیاش در دولت طی شد، نوبت مجلس است که به موضوع ورود کند. در هیچیک از ادوار تاریخ، مجلس پیش از امضا شدن توافق وارد عمل نمیشد.»
این نماینده ادوار مجلس با یادآوری تجربه برجام افزود: «در زمان برجام هم چنین توقعی وجود نداشت که مجلس از ابتدا در جریان تمام جزئیات باشد. در آن دوره نیز ابتدا کارهای توافق انجام شد، از طرف دولت به امضا رسید و سپس برای تصویب به مجلس رفت. هنوز که اصلاً چیزی امضا نشده است که مجلس بخواهد آن را تصویب کند. بنابراین، دولت فعلی کاملاً روی روال عادی حرکت کرده است و اعتراض زمانی به جا بود که دولت قوانین را نادیده میگرفت.»
یوسفیان ملا همچنین به نقش شورای عالی امنیت ملی اشاره کرد و گفت: «درباره مصوبات شورای عالی امنیت ملی، شرایط به این شکل است که وقتی رهبری مصوبهای را تأیید میکنند، دیگر نیازی به تصویب مجلس نیست. آقایانی که اعتراض دارند چرا به مجلس اطلاعات داده نمیشود، لطفاً یک موضوع مهم در این سطح را نام ببرند که ابتدا در مجلس تصویب شده و بعد برای امضا رفته باشد!»
حضور قالیباف در مذاکرات؛ یک اتفاق کاملاً بیسابقه
یوسفیان ملا درباره تفاوتهای ساختاری مذاکرات فعلی با دوران برجام توضیح داد: «تفاوت اول این است که در تمامی مذاکرات گذشته با آمریکا، سطح گفتوگوها هیچگاه از وزارت امور خارجه بالاتر نرفته بود. اما این بار سطح مذاکرات بسیار بالا رفته است. یعنی شخصیتی بهعنوان مسئول و مدیر مذاکرات تعیین شده که رئیس مجلس است. این نخستین بار در تاریخ جمهوری اسلامی است که چنین اتفاقی رخ میدهد.»
او با اشاره به قرارداد ۲۵ ساله با چین یادآور شد: «در آن قرارداد، رئیس مجلس متن را بررسی کرده بود، اما در نهایت رؤسای جمهور دو کشور آن را امضا کردند. اگرچه رئیسجمهور، رئیس شورای عالی امنیت ملی است، اما مصوبه این شورا تعیین کرده که آقای قالیباف به فرمان رهبری و بهعنوان مقام بالادستیِ دولت، راهبری مذاکرات را بر عهده داشته باشد.»
این فعال سیاسی اصولگرا افزود: «در این ساختار جدید، وزارت امور خارجه تنها یکی از مجریان مذاکرات است و اصلِ مذاکرهکننده بالاتر از دولت قرار دارد. در طرف مقابل نیز رئیسجمهور و معاون اول آمریکا (دونالد ترامپ و جیدی ونس) مستقیم روبهروی جمهوری اسلامی قرار گرفتهاند و همهچیز مستقیماً در کاخ سفید تعیین میشود. از زمان قرارداد الجزایر تا به امروز، هیچوقت شاهد چنین سطحی از مذاکره نبودهایم.»
پایان هر جنگی، نشستن روی صندلی مذاکره است
یوسفیان ملا در واکنش به انتقادها و مخالفتها با اصل مذاکره پس از درگیریهای نظامی گفت: «در طول تاریخ، هیچ دعوا و منازعهای با جنگ خاتمه نیافته است. در نهایت این مذاکره است که کار را تمام میکند. پایان هر جنگی، رودررویی در پشت میز مذاکره است؛ حال ممکن است این رودررویی مانند دادگاه نورنبرگ شکل محاکمه داشته باشد، یا مانند مذاکرات ویتنام و آمریکا در پاریس، شکلی سیاسی به خود بگیرد. ما در جنگ ایران و عراق نیز تجربه پذیرش قطعنامه و مذاکره را داریم.»
او با انتقاد از تندروها گفت: «هر چه زودتر مذاکرات به نتیجه برسد، بیشتر جلوی ضرر را گرفتهایم. آقایانی که فقط برای تداوم جنگ تبلیغ میکنند و با مذاکره مخالفاند، چه هدفی دارند؟ آیا ما باید تا ابد در حال جنگ باشیم؟»
یوسفیان ملا در پایان تأکید کرد: «در صحنه بینالمللی، عمل متقابل حرف اول را میزند. وقتی طرف مقابل حاضر به مذاکره است، ما هم باید به سمت مذاکرات برویم. آقای قالیباف در حال حاضر نماینده کل حاکمیت در مذاکرات است و نیازی به دخالت مجلس در این مرحله نیست. آقایان معترض کمی آرام و صبور باشند و به تصمیمات مقاماتی که مورد تأیید رهبری قرار گرفتهاند، احترام بگذارند.»
