برای حمایت روانی از کودکان در روزهای بحرانی چه کنیم؟
پدر و مادر در شرایط بحران و استرس میتوانند به زبان ساده، قابل فهم و متناسب با سن کودک، در زمان و موقعیت مناسب، واقعیت را برای کودک توضیح دهند؛ اگرچه نیاز به بیان اطلاعات بیش از حد در چنین شرایطی نیست.
در شرایط بحران که افراد در برابر انواع فشارهای روانی_اجتماعی قرار میگیرند، توجه به سلامت روان کودکان و نوجوانان از اهمیت ویژهای برخوردار است
به گزارش مهر، کودکان در رویارویی با شرایط استرس زا، متناسب با ویژگیهای فردی، واکنشهای متفاوتی از قبیل گریه، تحریکپذیری بیش از حد، لجبازی، پرخاشگری، نگرانی، سردرگمی، وابستگی به پدر و مادر، اختلال در توجه و تمرکز و پرهیز از فعالیتهای لذت بخش در گذشته را بروز میدهند؛ همچنین برخی نشانههای جسمی شایع در این زمینه شامل تپش قلب، دل درد، سردرد و علایمی از این دست خواهد بود.
چگونه به رشد مهارتهای مقابله با استرس در کودکان کمک کنیم؟
پدر و مادر در شرایط بحران و استرس میتوانند به زبان ساده، قابل فهم و متناسب با سن کودک، در زمان و موقعیت مناسب، واقعیت را برای کودک توضیح دهند؛ اگرچه نیاز به بیان اطلاعات بیش از حد در چنین شرایطی نیست و بهتر است در ابتدا با پرسش از خود کودک، میزان اطلاعات او را مورد بررسی قرار دهیم تا در صورت داشتن اطلاعات غلط، آن را تصحیح کنیم.
دادن فرصت و تشویق کودک برای بروز احساساتش، دیگر
تا حد ممکن، در دسترس کودکان باشیم تا در صورت بروز استرس، با ما تماس برقرار کنند.
پیش بینی تمهیداتی برای رویارویی کمتر کودکان کمتر با رسانهها
میتوان با تمرکز توجه کودک به جنبههای مثبت شرایط بحرانی مانند کمک و یاری مردم در چنین شرایطی، زمینه تقویت سلامت روان در این روزها را برای کودکان فراهم کنیم.
پیروی از برنامه منظم روزانه در مواردی نظیر ساعت خواب و بیداری و برنامههای تفریحی تا حد ممکن و یا پیش بینی برنامههای خلاقانه جدید، میتواند دیگر راهکار حمایت روانی از کودکان در شرایط موجود باشد.
توصیه میشود در این روزها برای ارتباط و توجه بیشتر و بازی با کودکان و یا فعالیتهای مشترک با افراد خانواده مانند دیدن فیلم، ورزش و گوش دادن به موسیقی، زمان بیشتری را صرف کنیم.
تقویت حس خودکارآمدی و کاهش استرس کودک
ایجاد حس مسئولیت در کارها و تقسیم وظایف برای تقویت حس خودکارآمدی و کاهش استرس؛ کمک به کودکان برای جایگزینی نگرانیهای افراطی با خودگوییهای مثبت و پرهیز از ایجاد استرسهای جدید برای کودک در چنین شرایطی است.
سلامت روانی کودکان، وابسته به سلامت روان پدر و مادر و مراقبان آنان است و در صورتی که والدین خود الگوی خوبی در زمینه مدیریت استرس باشند، در این مسیر موفقتر هستند.
ضرورت کمک حرفهای در صورت تداوم اضطراب
در صورت تشدید نشانههای استرس در کودک و یا بروز نشانههای پایدار از کاهش عملکرد آنان در خانواده، مانند افکار مزاحمی که با اطمینان بخشی برطرف نمیشود یا ترسهای مکرر و تکراری پایدار، توصیه میشود از تیم درمان، متشکل از روانشناس، روانپزشک یا مددکار اجتماعی برای غربالگری زودهنگام و انجام مداخلههای به موقع، استفاده شود.