چهار نوع عمده شهركهاي يهودي نشين
شهرکهای یهودینشین در انواع و اشکال مختلف وجود دارند که چهار شکل مهم آن از اين قرار است:
1 -کیبوتس: شهرکهای سوسیالیستی به شیوه اقتصاد اشتراکی سوسیالیسم که در آن مالکیت عمومی به جای مالکیت خصوصی وجود دارد. همه اموال از جمله زمین مسکونی و کشاورزی، ابزارکار و کشاورزی در این جوامع، متعلق به تمامي اعضاي آن جامعه است و متعلق به شخص خاصی از آن جامعه نیست. در این شهرکهای سوسیالیستی هر عضو به میزان توانایی خود فعالیت میکند و به مقدار احتیاج روزمره خود از درآمد عمومی استفاده میکند و افراد به اختیار خود عضو این شهرکهای سوسیالیستی شده یا از آن خارج میشوند. لازم به ذکر است به خاطر مشکلات و سختی زندگی در این کیبوتسها، روند روبه رشد آن از دهه 1960 کاسته شده و از دهه 1990 روند نزولي داشته است.
2 -موشاو: شهرکهای تعاونی هستند که بر خلاف کیبوتس، هر عضو آن دارای زمین کشاورزی و منزل مسکونی خصوصی است ولی ابزار آلات و وسایل کشاورزی و صنعتی توسط تعاونی تامين ميشود و هر عضو به میزان سهم خود از آن امكانات استفاده میکند. از سوي ديگر تعاوني خريد محصولات ايشان را نيز تضمين مينمايد.
3 -یایشوو: در این شهرکها شورایی مانند شهرکهای عادی سایر نقاط جهان وجود دارد و هرکس حق دارد زمین کشاورزی، مسکن، وسایل کار، تجارت و صنعت برای خود تهیه و ایجاد نمايد ولی با این تفاوت که مسئله در شورای شهرک مطرح و در صورت تصویب آن شورا، مجوز فعاليت صادر میشود.
4 -شهرکهای مرزی: این نوع شهرکها در مناطق اشغالی برای اسکان سربازان و خانوادههايشان که در حال انجام ماموریت نظامی طولانی از جمله مرزبانی هستند، ایجاد شده است. ساكنان آنها در اطراف این شهرکها مزارع کشاورزی و دامداری هم ایجاد کردهاند که بهطور پاره وقت در آن محصولات کشاورزی و دامی تولید میکنند.
