نه فقط تسلیت ؛ به مصطفی مانند شویم !

انا لله و انا الیه راجعون
بدون شک، همه ی ما از خداییم و قطعا به سوی او باز خواهیم گشت

بیست وهشتم ماه صفر ، سالگشت رحلت آخرین ، بزرگ ترین و عزیز ترین پیامبر الاهی ،حضرت محمد مصطفی(ص) است.

آیا شایسته نیست رفتنش را بهانه ی پرسش از چرایی آمدنش کنیم ؟!

خودش از زبان پروردگارش پاسخ می دهد:

لقد ارسلنا رسلنا بالبينات وانزلنا معهم الكتاب والميزان ليقوم الناس بالقسط...(آیه 25 سوره حدید)
به درستی که پیامبرانمان را همراه نشانه ها گسیل داشتیم و با آن ها کتاب و ابزار سنجش حق و باطل فرستادیم تا مردم عدالت را بر پا دارند...!

آیا پیامبران ، فقط برای بر پاشدن عدالت آمدند و آن همه کوشیدند و آزار دیدند ؟ پس یکتا پرستی چه می شود؟! دستوراتی که نبی گرامی اسلام از زبان قرآن به ما ابلاغ کرده است کجا جای می گیرند و چه نسبتی با قسط و عدل می یابند؟!

چه زیبا عدالت را تعریف کرده اند: قرار دادن هر چیز در جای شایسته ی خود ؛ و نقیض آن ، ظلم است.حق و عدل ، دو روی یک سکه اند . حق آن است که با قانون و آیین تکوین و تشریع حضرت رب جل و علی ، منطبق و سازگار باشد. و ناموس و قانون تکوین و تشریع پروردگار هم بر پایه ی عدل است.

با این تعریف ، فقط و فقط خدای عزیز متعال قادر علیم بصیر ازلی و ابدی است که شایسته است در جای معبود انسان بنشیند ؛ و این توحید است. و هر آن چه که در مرتبت پندار و گفتار و کردار مقام محمدی تجلی یافت ، مبتنی بر عدل و حق بود؛ که " و ما ینطق عن الهوی ان هو الا وحی یوحی". او از روی هوا و هوس چیزی نمی گوید بل هر آنچه از او می شنوید و می بینید ، وحیی است که ما بر او فرستادیم."

پیامبران آمدند که ما مردمان ، کسی یا چیزی را شایسته تر از خدای یکتا برای اطاعت و بندگی ندانیم و چون فقط و فقط اوست که شایستگی این مقام و جایگاه را دارد ، جز او از کسی کمک هم نخواهیم و جز او به کسی یا چیزی دل و امید نبندیم !.. این عین عدالت است.

پیامبران آمدند که بیاموزند که مردم ، شایسته ی نیکی کردن و مخدوم واقع شدن و عشق ورزیدن اند نه بد خلقی و زشت خویی و ظلم و جفا !...این همان عدل و قسط است.

خدای بزرگ در قرآن کریم به رسولش می فرماید: و انك لعلي خلق عظيم ( آیه 4 سوره القلم )
به درستی که تو دارای خلق و خویی عظیم هستی !

و او خود ، هدف خداوند از مبعوث نمودنش را " به اوج رساندن بزرگواری ها و ارزش های اخلاقی " می داند . انی بعثت لاتمم مکارم الاخلاق.

بسیاری از ما ، ماجرای آن کافر بی اخلاق را که هر روز به شکلی ، بر سر راه رسول خدا پنهان می شد و بر سرش زباله و خاکستر می ریخت ، شنیده ایم. و شنیده ایم که وقتی چند روزی نیامد ، رسول گرامی سراغش را گرفت و مهربانانه به عیادتش رفت !

و نیز شنیده ایم که دشمنانش را دوست می داشت و از جان و دل بی صبرانه و دلسوزانه می کوشید تا به مسیر سعادت دنیوی و اخروی شان باز گرداند !

و باز شنیده ایم که می گفت " به کسی که از شما بریده است ، روی آورید و به آن که در حقتان بدی کرده ، خوبی کنید "! صل من قطعک و احسن الی من اسائ الیک.

و نیز می دانیم که بارها می فرمود " بهترین کس نزد من آن است که عیب ها و کاستی هایم را به من هدیه کند "!!! احب الناس الی من اهدی عیوبی الی.

این ها همه از بزرگواری های اخلاق است. این بزرگواری ها ، هم کارکردهای فردی و نفسی دارند و هم کارکردهای اجتماعی ؛ و این هر دو ، ما را در مسیر کمال مدد می رسانند چرا که عادلانه اند.

دیگر آن که خداوند عزیز و کریم ، در کتابش فرمان می دهد که " لقد كان لكم في رسول الله اسوه حسنه لمن كان يرجوا الله و اليوم الاخر و ذكر الله كثيرا ( آیه 21 سوره احزاب ). رسول الله الگوی کسی است که آرزویش خدای مهربان و رستاخیز است و حضرت رب را فراوان یاد می کند .

و اما ، آیا تا کنون از خود پرسیده ایم "چرا رسول خدا با دست خالی ، یکه و تنها ، در برابر آن همه دشمن غدار و مکار و پول دار ، توانست پیام خدا را در قلب ها بنشاند و در مدت بیست و سه سال ، ساکنان شبه جزیره عربستان را که جاهلانی بت پرست و خرافه پرداز بودند به مسلمانی نیکو سرشت و خوش رفتار تبدیل کند؟

پاسخ را از خدای محمد بشنویم ؛ اى رسول ما ! به خاطر لطف و رحمتى كه از جانب خدا بر تو ارزانی شده، با مردم ، مهربان و نرم خو ‏گشته‏ای ؛ و اگر خشن و سنگدل بودى، مردم از اطرافت پراكنده‏ مى‏شدند، پس آن‏ها را ببخش ، براى شان طلب آمرزش و دركارها با آن‏ها مشورت کن .
(فبما رحمة من الله ‏لنت لهم و لو كنت فظا غليظ القلب لانفضوا من حولك فاعف عنهم ‏و استغفر لهم و شاورهم فى الامر ).

حال ، سوالی دیگر پاسخ دهیم . رسول مصطفی ، یکه و تنها ، صدها هزار جاهل مشرک خرافه پرست عرب را در نظر و عمل ، شیفته ی اسلام و قرآن نمود. ما را چه شده که هزار و چهارصد سال بعد و در کشوری که مردمش و دولتش ، اسلامی بودن را افتخار خود می دانند و نوجوانان و جوانانش مسلمان و مسلمان زاده اند ، شمار زیادی ، از اسلام و پیام رسانان اسلام روی می گردانند و جاهلانه می گریزند ؟!

آیا "این اسلام" ، "آن اسلام" نیست یا این پیام رسانان ، شباهت و قرابت لازم و کافی به پیامبر اسلام و اسلام پیامبر ندارند ؟ ... یا هر دو ؟!!!

آیا زمان آن نرسیده که ما مدعیان مسلمانی ، برای غربت اسلام راستین و رسول مظلومش ، چاره ای بیندیشیم و آن گاه از خود آغاز کنیم ؟!

این سخن بگذار تا وقت دگر...

رحلت مظهر عبودیت و بندگی ، حق و عدل، و الگوی اخلاق زیبای انسانی، حضرت محمد مصطفی و نیز دو فرزند نازنینش ، حسن ابن علی و علی ابن موسی علیهم صلوات الله را به تمامی حق طلبان و انسانیت دوستان گیتی تسلیت می گویم.