تندروها از دولت روحانی چه میخواهند؟
روحانی گرچه مساله را برای من توضیح داد اما حاضر نشد این سوال در مصاحبه گفتوگو و پاسخ او منتشر شود. استدلال او این بود که نباید به حاشیهها پرداخت و او نمیخواهد درگیر دعواهای سیاسی افراطیون شود. روحانی معتقد بود پاسخگویی به ادعای کذب آنها وارد شدن به بازی آنها و همان چیزی است که افراطیون میخواهند. روزهای بعد اما توضیحات رسانهای درخصوص مدرک تحصیلی روحانی ارایه شد و این شبهه در افکار عمومی رفع شد.
امروز نزدیک به یک سال از زمان آن گفتوگو گذشته و حسن روحانی در جایگاه ریاستجمهوری قرار گرفته اما حاشیه سازیها برای او تمام نشده بلکه بسیار بیشتر از دوران انتخابات شده است. این روزها این جمله سید محمد خاتمی بیش از پیش شنیده میشود که در ماههای پایانی عمر دولتش گفته بود هر 9 روز یک بحران برای دولت او ایجاد کردند. بخشی از این یادآوری تاریخی به شیوههای تکراری اتخاذشده از سوی افراطیون برمیگردد.
این روزها زنجیره بحرانسازی در دولت حسن روحانی به حدی رسیده که اسحاق جهانگیری، معاون اول رییسجمهور به صراحت اعلام کرده «عدهای خواسته یا ناخواسته تلاش میکنند دولت را وارد مسایل حاشیهای و موضوعات بیحاصل کنند.»
دولت حسن روحانی امروز گرفتار حاشیهسازی تندروهایی است که رفتهرفته این حاشیهها را به بحران برای دولت تبدیل کرده و مانع از تحقق اهداف و برنامههایش میشوند. اخیرا شنیده شده در یکی از جلسات تندروها عنوان شده که دولت روحانی همه تخم مرغهای خود را در سبد پرونده هستهای و اقتصادی چیده و از مسایل داخلی غافل شده است. تحلیل شده در این شرایط که دولت سرگرم این دو حوزه است، میتوان با حملات سازمانیافته در مسایل داخلی، بین دولت و حامیانش و در سطح گسترده با افکار عمومی فاصله ایجاد کرد؛ افراطیون البته در نظر دارند به موقع از تحقق اهداف هستهای و اقتصادی دولت هم جلوگیری کنند تا دولت یازدهم هیچ برگ برندهای نداشته باشد.
ماشین تخریب به راه افتاده است، برنامه دارد و در این راه از هزینه مالی و سیاسی ابایی ندارد. افراطیون حتی تلاش دارند بین دولت و سایر مقامات وقوای نظام نیز فاصله انداخته و سیاستی را که در قبال دولت اصلاحات دنبال کردند یکبار دیگر برای دولت اعتدال بیازمایند.
اعتراضات پیاپی آنها به مذاکرات هستهای و انتقاد از دولت و تیم مذاکرهکننده هربار به شکلی به نمایش درآمده است. آنها یکبار انتقاد از محمدجواد ظریف، وزیر خارجه را در دستور کار قرار داده و از شکل و شمایل «ریش» او گرفته تا ملاقاتها و مذاکراتش انتقاد کردهاند و یکبار به غیرعلنیبودن مذاکرات؛ گاهی هم دیدار نوروزی وزیر ارشاد با سیدمحمد خاتمی بهانه حملات به دولت شده است. آنها حتی از آزادی مرزبانان وطن هم به راحتی نگذشتند؛ چنانکه آزادی این سربازان را مشکوک خواندند.
این اقدامات به جایی رسید که حتی در معرفی حمید طالبی بهعنوان نماینده ایران در سازمان ملل از سوی روحانی ابتدا این سایتهای افراطیون و تندروها در داخل کشور بودند که این انتخاب را زیر سوال برده و او را بهعنوان چهرهای که در ماجرای تسخیر سفارت آمریکا نقش داشته معرفی کردند. این فضاسازیهای داخلی در نهایت به آنسوی مرزها نیز کشیده شد.
اخیرا روحالله حسینیان؛ از اعضای ارشد «جبهه پایداری» در مجلس گفته ««جبهه پایداری» از اساس دولت حسن روحانی را قبول ندارد» و «از این بهبعد انتقاد از دولت را شدیدتر خواهیم کرد.»
حسینیان در حالی از برخورد «جبهه پایداری» با دولت اعتدال خبر داده که اقدامات آنها تاکنون نیز رنگوبوی همراهی یا مدارا با دولت را نداشته و در عرصههای مختلف سیل حملات خود را روانه دولت کردهاند اما بهنظر میرسد فاز جدیدی از نحوه برخورد و مواجهه جبهه پایداری با دولت در راه است؛ فاز جدیدی که این حملات را علنیتر و در ابعاد گستردهتری پوشش میدهد. جالب آنکه فاز جدید حملات «جبهه پایداری» با بازگشت احمدینژاد و حلقه پیرامونی آن به عرصه سیاست، رونمایی شده است.
پس از آن محمود احمدینژاد هر 9 روز برای دولت خود 9 بحران میتراشید و همه را سرگرم آن مسایل میکرد که گاه چنین همه درگیر حاشیه بودند که همان حواشی متن میشد و اصل فراموش میشد. روند طیشده در دولت حسن روحانی نشان میدهد افراطیون و تندروها پاشنه خود برای حمله را ورکشیدهاند و واژه اعتدال هم نتوانسته برای این دولت دوری از افراطیون و برخوردهایشان را بههمراه داشته باشد. در سکوت سوالبرانگیز اغلب چهرههای جناح اصولگرا، افراطیون این جناح بالوپر گرفته و عرصه را برای عرضاندام فراهم دیدهاند.
از سوی دیگر انتقادات زیادی به نحوه عملکرد صداوسیما و تاثیر معکوس آن بر خواست دولت در تشویق مردم به انصراف از دریافت یارانه مطرح است که خود نیاز به مجال دیگری برای بررسی نقش رسانه ملی در این مساله و اعتماد دولت به واگذاری این مساله به صداوسیما دارد. در چنین شرایطی افراطیون کوشیدند در رسانههای خود عدم انصراف وسیع مردم از دریافت یارانه را به عدم اعتماد آنها به دولت نسبت داده و با تیترها و مطالب خود این القا را به جامعه داشته باشند که مردم به دولت نه گفتند و دولت روحانی شکست خورد.
از سوی دیگر با انتشار اخبار دروغین و خلاف واقع برگزاری یک جشن ساده در روز زن را که به مناسبت تولد حضرت فاطمه(س) به میزبانی همسر رییسجمهور برگزار شده بود را«جشنی میلیاردی» همراه با ریخت و پاش و اسراف نمایش دادند تا افکار عمومی را علیه دولت کنند. در همین راستا تجمعات خودجوشی که نمونه آن در دولت اصلاحات نیز وجود داشت برگزار شد و شعارهایی علیه دولت سر دادند.
هنوز حملات جبهه پایداری به ماجرای جشن روز زن ادامه داشت که پخش گسترده سیدی«من روحانی هستم» اوج تلاش افراطیون برای ناامیدکردن بخش زیادی از رایدهندگان به دولت روحانی بهویژه در میان اصلاحطلبان را به نمایش گذاشت. در این مستند که به نظر میرسد با حمایتهای «خاص» به دلیل دسترسی به آرشیوهای ویژه و تصاویری با کیفیت تهیه شده در موارد متعدد تلاش میشود حسن روحانی را در مقابل امام(ره) قرار دهند به خوبی طرفداران روحانی در انتخابات را نشانه رفته و تلاش در دلسرد کردن این بخشها دارد.