واشنگتن پست بررسی کرد
آغاز فجایع سیاست خارجی اوباما؟
مایکل کرولی در مجله تایم با انتقاد شدید ازتیم اوباما نوشت: «ناکامی های اوباما در سیاست خارجی، تاییدی بر سخنان منتقدان است.» وی در ادامه توضیح می دهد:
سیاست خارجی دولت اوباما یک فاجعه است. واشنگتن پست تیتر زده: «ناکامی آمریکا و ژاپن در دستیابی به توافق تجاری در سفر اوباما». نیویورک تایمز می نویسد: «شکست باراک اوباما در ژاپن و خاورمیانه». این گزارش متذکر می شود: «روز پنج شنبه روسیه در مرز اوکراین رزمایش نظامی برگزار کرد و جان کری، وزیر امور خارجه آمریکا اعلام کرد که کرملین به تعهدات خود پایبند نبود اما هیچ اقدام عملی در این زمینه صورت نگرفت.»
به گزارش سرویس بین الملل فرارو به نقل از واشنگتن پست، مایکل کرولی در مجله تایم با انتقاد شدید ازتیم اوباما نوشت: «ناکامی های اوباما در سیاست خارجی، تاییدی بر سخنان منتقدان است.»
وی در ادامه توضیح می دهد: «بدگمانی باید توجیهی داشته باشد. افراد بدگمان به سیاست خارجی اوباما پیشنهاد کری برای صلح خاورمیانه را به استهزا گرفتند و آن را محکوم به شکست خواندند. به نظر می رسد آنها حق داشتند. آنها همچنین به نشست های طولانی کری با سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه خندیدند و پیگیری دیپلماسی با ولادیمیر پوتین را دنبال نخود سیاه رفتن دانستند. شکست قریب الوقوع توافق اوکراین که در ژنو به امضا رسید نیز تاییدی بر این دیدگاه است.
این افراد بدگمان، تردید خود در مورد سیاست آسیا محور اوباما را نیز بیان کرده اند و آن را تلاشی بیهوده برای طفره رفتن از مشکلات سخت تر در دیگر نقاط می دانند. دست کم سفر پریشان و گیج کننده اوباما طی هفته گذشته نیز تایید بر دیدگاه این افراد بود. ضمن اینکه آنها معتقدند عدم مداخله اوباما در سوریه نه تنها یک تراژدی انسانی است و در دراز مدت مشکلات عمیق تری را برای آمریکا به وجود خواهد آورد. یک مثال خوب در این زمینه، یک بحران تسلیحات شیمیایی جدید است.»
در این مورد رئیس جمهور نمی تواند جمهوری خواهان را سرزنش کند. وی در دور نخست ریاست جمهوری اش یک الگو ترسیم کرد- لفاظی های روز افزون، پایان دادن به تعهدات قدرت سخت در کنار کاهش شدید بودجه دفاعی، امتناع از مقابله با دولت های استبدادی در زمینه حقوق بشر و نمایش رفتاری مشتاقانه در قبال ایران و روسیه. این الگو به وجه کارایی نداشت.
می توان چند نتیجه از این مسئله گرفت. نخست اینکه شاید این فجایع امروز در حال وقوع باشند اما به سختی می توان گفت که دلیل وقوع شان ناکامی هایی که در دور نخست ریاست جمهوری اوباما رخ داد، (عدم واکنش نسبت به شرایط سوریه، یک توافق تسلیحاتی اشتباه با روسیه، روابطی ستیزه جویانه با اسرائیل) نباشد. مسئول مستقیم تمام این مسائل، شخص اوباما و تیم امنیت ملی وی در دور نخست ریاست جمهوری وی است.
دوم اینکه بار دیگر ثابت شد رویای جناح راست و چپ در مورد اینکه ایالات متحده می توانست عقب بنشیند و اجازه دهد دیگران خودشان مشکلات شان را حل کنند، کاملا اشتباه است. سوم، این ضرب المثل است که گام های کوچک ابتدایی می تواند مانع از نیاز به گام های بزرگ شود، آمریکا مجبور می شود پاسخ بی عملی خود را با تعهدات پرهزینه ای که چندی بعد در قبال سوریه باید بدهد، جبران کند.
چهارم اینکه آمریکا نیازمند رئیس جمهوری است که در مسائل امنیت ملی مشارکت کامل دارد و می تواند چگونگی تفسیر سایرین از اقدامات آمریکا را ارزیابی کند. نهایتا اینکه، زمانیکه شرایط بدتر می شود (نخست کریمه و بعد اوکراین، چند صد کشته در ابتدا و نهایت بیش از 150 هزار کشته در سوریه) تا زمانیکه اقدامی جدید در موردشان صورت نگیرد، همچنان رو به وخامت خواهند بود. انفعال، دستور العمل آشوب، بی ثباتی و خشونت است. برای نخستین بار از زمان جنگ سرد، حاکمیت متحدان آمریکا در اروپا به خطر افتاده است.
بنابراین می توان انتظار بحران های بیشتر، رفتارهای خشونت آمیزتر و همکاری کمتر متحدانی که سستی آمریکایی را ارزیابی می کنند را داشت.