آگاه
کد خبر: ۱۶۹۲۲۸

در نکوهش استقلال دانشگاه

میلاد پور عیسی یادداشتی برای فرارو ارسال کرده است

اگر استقلال دانشگاه را به معنای نوعی خود بسندگی مدیران آن و عدم نیاز به دخالت دولت ها یا هر نهاد بالا دستی ایی بدانیم آن گاه باید گفت مرگ بر استقلال دانشگاه. دست کم در نظام آموزش عالی ایران و به ویژه در دانشگاه آزاد اسلامی چنین است. دانشگاه آزاد را به عنوان یکی از مستقل ترین واحدهای آموزش عالی در کشور ما از ابتدای تأسیس خود باید همزمان یکی از جزایر جدا افتاده سیستم مدیریتی کشور در نظر گرفت.

پیش از ادامه بحث به مثالی خارج از این حوزه توجه کنید. در سیستم مدیریتی شهر تهران سال هاست که وسایل عمومی حمل و نقل درون شهری یعنی اتوبوس ها "خصوصی" شده اند.کارفرما با گرفتن مقداری اجاره و قرار دادن این اتومبیل ها شرکت ها و رانندگان تلاش کرده اند که نخست هزینه های مدیریت حمل و نقل این کلانشهر را کاهش دهند و در مرحله بعد به گمان خود کیفیت ارائه سرویس به مسافران درون شهری را تقویت کنند.

از آن زمان تا کنون نه تنها هیچ گونه ارتقاء کیفیتی در خدمات رسانی مشاهده نشده بلکه رانندگان زحمت کش این وسایط نقلیه عمومی برای جبران هزینه های وارده بر اتومبیل های خود مجبور می شوند با توقف های پی در پی در میانه راه , اقدام به سوار کردن مسافران بالاتر از گنجایش اتومبیل های خود کنند. با این کار هم امکان نفس کشیدن راحت از سایر سرنشینان سلب می شود و هم تأخیرهای بیش از حد, اعتماد شهروندان را برای رسیدن به موقع به مقصد سلب سده است.

دانشگاه آزاد اسلامی را اگر چه نمی توان " خصوصی" به معنای دقیق کلمه دانست دست کم از نظر شکل اداره چون با شهریه های دانشجویان حیات می یابد والبته درست مانند قانون استقلال دانشگاه ها در برنامه چهارم توسعه به صورت "هیأت امنایی" مدیریت می شود از نظر کیفیت خدمات رسانی با همان اتوبوس های دورن شهری مقایسه کرد.

عدم پاسخگویی مدیران به دانشجویان , سرویس دهی نامناسب از نظر آموزشی و شیوه های انتخاب اساتید , ثبت نام بی رویه متقاضیان بدون در نظر گرفتن ظرفیت های آموزشی و رفاهی و در نهایت اخذ هزینه های سنگین به عنوان شهریه بدون پاسخگویی در مورد راه های هزینه کرد این درآمد ها تنها شمار اندکی از مصائب این واحد دانشگاهی است.

در دانشگاه های سراسری اگر چه با رفت و آمد وزرای علوم با انواع سلیقه ها استانداردهای مدیریتی چه در زمینه آموزشی و پژوهشی و رفاهی و چه به لحاظ نگاه روسای دانشگاه ها به فعالیت های سیاسی و فرهنگی تشکل های دانشجویی فراز و فرودهایی را از سر می گذارند اما در دانشگاه آزاد با توجه به خود گردانی مدیریتی این نهاد و عدم وابستگی بودجه ایی به دولت , هیچ تغییر محسوسی در شیوه خدمات رسانی به دانشجویان تجربه نمی شود.

بر این اساس به کرسی نشستن وزرای علوم خوش سابقه همان قدری برای دانشجویان این دانشگاه بی تأثیر است که به عنوان مثال بی تدبیر ترین مدیر بر صندلی این وزارتخانه تکیه زند.

همه این ها در حالی است که دانشگاه آزاد اسلامی مانند دیگر واحد های اموزش عالی به لحاظ قانونی ملزم به تبعیت از قوانین و مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی است و البته وزیر علوم نیز در ساختار مدیریتی آن دارای نماینده است.

با این وصف اما درست در نقطه ایی که این واحد آموزشی باید از استقلال یا نوعی خودبسندگی مدیریتی برخوردار باشد چنین نیست. تاثیر پذیری بی حد و حصر مقامات انضباطی این دانشگاه از فشارهای نیروها و نهادهای غیرمسئول , فضا را برای فعالیت امن کنشگران انجمن ها و تشکل های دانشجویی این دانشگاه بسیار تنگ کرده است.

ارسال نظرات
خط داغ