ایران "بله" میگوید؟
در طول چند هفتهی آینده تیم جدید باراک اوباما در دستگاههای عهدهدار امنیت ملی جایگزین خواهند شد. سنا به جان کری برای وزارت خارجه رای اعتماد داد و با وجود فراز و نشیبهای فراوان هیگل نیز به احتمال قریب یقین وزیر دفاع آینده خواهد بود. سنا به زودی صلاحیت جک لو برای وزارت خزانهداری و جان برننان برای ریاست سازمان سیا را نیز مورد بررسی قرار خواهد داد.
فرارو- آیا سال 2013 سالی خواهد بود که بتوان بله را از ایران گرفت؟در طول چند هفتهی آینده تیم جدید باراک اوباما در دستگاههای عهدهدار امنیت ملی جایگزین خواهند شد. سنا به جان کری برای وزارت خارجه رای اعتماد داد و با وجود فراز و نشیبهای فراوان هیگل نیز به احتمال قریب یقین وزیر دفاع آینده خواهد بود. سنا به زودی صلاحیت جک لو برای وزارت خزانهداری و جان برنان برای ریاست سازمان سیا را نیز مورد بررسی قرار خواهد داد.
به گزارش بینالملل فرارو به نقل از سانفراسیسکو کرونیکل؛ یکی از بزرگترین چالشهای پیش روی اوباما و تیمش در چند سال آتی جلوگیری از دستیابی احتمالی ایران به سلاح هسته ای خواهد بود. بنا بر اطلاعات سازمانهای اطلاعاتی آمریکایی، اروپایی و اسراییل ایران هنوز تصمیمی برای رفتن به سوی ساخت این سلاح نگرفته است. با این تفاسیر احتمال اینکه تیم جدید اوباما بتوانند او را در رسیدن به توافق دیپلماتیک با ایران یاری کنند چقدر است؟ نقش تیمهای ارتش و دیپلماتیک در حفظ منافع آمریکا چیست؟
این روزنامه بدون اشاره به این که ایران بارها ثابت کرده است که به دنیبال ساخت سلاح هسته ای نیست نوشت: اوباما تاکید کرده است هر کاری، از جمله توسل به زور، انجام خواهد داد تا از دستیابی ایران به بمب اتم جلوگیری کند. اقدام نظامی آمریکا خواهد توانست خساراتی به تاسیسات هستهای ایران وارد آورد، اما اگر ایران تصمیمی برای ساخت بمب داشته باشد، نمیتواند مانع از اجرای این تصمیم شود. در حقیقت چنین حملهای ایران را برای بدست آوردن بمب اتم مشتاقتر خواهد کرد.
در این مقطع ایران به شدت تحت فشار تحریمهای بینالمللی قرار گرفته است. کار عاقلانه برای آمریکا این است که کاهش تحریمها را مشوقی برای انجام مذاکرات قرار دهد. فشار تحریمها بر ایران، افزایش احساس انزوا و ترس از سلامت مردم میتواند ایران را پای میز مذاکره بکشاند.
اما اگر ایران تصور کند که فارغ از اینکه چه میکند تحریمها افزایش خواهند یافت، آنگاه برای تغییر رفتار انگیزهای نخواهد داشت. افزایش کوکورانهی تحریمها قدرت آنها را برای ایجاد تغییر رفتار در ایران کاهش خواهد داد، و اضاع را به سوی تقابل نظامی سوق خواهد داد.
گزینهی دیگر این است که گفتگوهای دیپلماتیک دنبال شود. مقامات ایران و آمریکا آمادگی خود را برای گفتگوهای دو جانبه به خصوص پس از پایان دورهی احمدینژاد، اعلام کردهاند.
شمای کلی توافق بر سر مسائل هستهای برای هر دو طرف مشخص است، اما ایران تاکید کرده است خواهان جزییات این توافق است. البته به خاطر 30 سال تاریخچهی بیاعتمادی میان دو طرف رسیدن به یک توافق کار دشواری است. از این برای شروع باید تعهد کامل به پیمان منع گسترش را بپذیرد و شفافیت کاملی از خود نشان دهند تا بازرسان بتوانند برنامهی هستهایش را تحت نظر قرار دهند.
طرف آمریکایی باید طرحی را برای کاهش تحریمها در بخش انرژی هستهای ارایه دهد و در کنار آن حق ایران برای استفادهی صلحآمیز از انرژی هستهای به رسمیت بشناسد. برای شروع خوب است که ازای توقف غنیسازی بیست درصدی از سوی ایران، تحریمها قدری کاهش یابد.
با گذشت زمان باید به سایر مسائلی که به عدم اطمینان میان ایران و آمریکا دامن زده است نیز پرداخته شود. از جملهی این مسائل نقش ایران در آیندهی منطقه است.
با توجه به دورانی طولانی از روابط توام با بیاعتمادی و سردی میان دو کشور، آغاز گفتگوها با ایران با ریسکهایی همراه خواهد بود. با این وجود پایداری و ممارست تیم امنیت ملی جدید اوباما در این راه خواهد توانست، امکان رسیدن به یک راه حل سیاسی با ایران را فراهم آورد.
اوباما در اولین کنفرانس خبری پس از انتخاب مجددش گفت: "ما نمیخواهیم به ایران اجازهی دستیابی به سلاح هستهای بدهیم، اما از نظر من همچنان زمان برای حل دیپلماتیک موضوع وجود دارد."
حداقل در مقطع فعلی به نفع همه است تا تلاشها برای گشایش و گسترش جبههی دیپلماتیک دنبال شود.