عباس عبدی در گفتگو با فرارو مطرح کرد:
پیشنهاد عباس عبدی درباره چگونگی مذاکره با آمریکا
«من فکر می کنم مشکلات ایران این انگیزه را ایجاد می کند که پای میز مذاکره با آمریکا بنشیند، اما آنقدر از تبعات داخلی آن می ترسند که متاسفانه خیلی نمی توان احتمال زیادی برای انجام این مذاکرات متصور بود.»

برخی معتقدند این مذاکرات آخرین فرصتی است که آمریکا برای حل مشکل ایران از طریق گفتگو در پیش روی ایران قرار داده و در صورت شکست مذاکرات احتمال اخذ تصمیم قاطع از سوی این کشور در سال 2013 بسیار زیاد است.
اما برخی دیگر معتقدند اجبار ایران به پذیرش این مذاکرات در جهت مشروعیت سازی اقدامات آتی آمریکا در صورت شکست مذاکرات برای حمله نظامی به ایران می باشد و باید از ورود به این مذاکرات اجتناب کرد.
چرا آمریکا به صورت یکجانبه دست به ایجاد یک فضای مثبت برای مذاکره با ایران زده است؟ آیا مذاکرات مستقیم میان ایران و آمریکا صورت خواهد گرفت؟
عباس عبدی تحلیل گر مسائل سیاسی در گفتگو با فرارو گفت: «اینکه بخواهیم درباره آمریکا اظهارنظر دقیقی کنیم خیلی سخت است؛ ولی طبیعی است کشوری که خواستار مذاکره می شود، اگر طرف مقابل این درخواست را بپذیرد فارغ از اینکه به نتیجه برسند یا نرسند، می نشینند مذاکره می کنند و اگر هم نپذیرد توپ در زمین کشوری که مذاکره را نمی پذیرد، می افتد.»
وی تصریح کرد: «به همین دلیل من فکر می کنم اساسا این یک موضع ضعف برای ایران است که همیشه سعی می کند از بحث مذاکره پرهیز کند و خود را کنار بکشد.»
عبدی درباره این نظر که گفته می شود آمریکا از طرح مذاکره با ایران در پی مشروعیت سازی بین المللی برای حمله احتمالی به ایران است، گفت: «مشکلات آمریکایی ها در منطقه خیلی زیاد است و به این راحتی نمی توان گفت که آنها در پی حمله به ایران هستند. آنها با مشکلات امنیتی و مشکلات مربوط به اقتصاد داخلی روبرو هستند.»
وی ادامه داد: «لذا ما خیلی اطلاع نداریم که به چه دلیل اقدام به طرح مذاکره با ایران کرده اند. ولی آنچه که واضح است این است که آنها از قبل هم بحث مذاکره و گفتگو را باز گذاشته بودند؛ اما اینکه در مذاکرات چه نتیجه ای حاصل می شود، جای بحث و گفتگو دارد.»
وی افزود: «بنابراین پیشنهاد من این است که ایران قبل از اینکه مذاکرات رسمی را آغاز کند، به مذاکرات غیررسمی پناه ببرد و ببیند آیا اصلا مسئله ای جدی در مذاکرات مطرح می شود یا خیر و اگر خواستند مذاکرات را رد کنند بعد از انجام این مذاکرات غیررسمی باشد؛ نه اینکه همینطور چشم بسته رد کنند. چون ممکن است این مذاکرات امکانی باشد که حداقل جلوی بدتر شدن اوضاع را بگیرد.»
عبدی در توضیح مذاکرات غیررسمی گفت: «مذاکرات غیررسمی به این صورت است که طرفین می روند با هم مذاکره می کنند بدون آنکه جنبه رسمی داشته باشد و مذاکره کنندگان کشور خود را نمایندگی نمی کنند؛ در حالی که در مذاکرات رسمی طرفین دولت های خود را نمایندگی می کنند.»
وی ادامه داد: «یعنی می توان از طریق اشخاص ثالثی که پیگیر منویات دو کشور هستند و هر دو کشور هم به این امر واقف هستند، مذاکرات انجام شود، در حالی که این مذاکره کنندگان به هیچ وجه رسمیت ندارند و هر وقت هم دو کشور بخواهند می توانند منکر این امر شوند.»
وی تصریح کرد: «لذا من معتقدم بهتر است ایران و آمریکا ابتدا مذاکرات غیررسمی داشته باشند و ببینند نقطه مشترکی دارند یا ندارند و نهایت هم این است که اگر به نتیجه ای هم نرسیدند، وارد مذاکرات رسمی نمی شوند.»
این تحلیل گر مسائل سیاسی اظهار کرد: «اساسا در مذاکرات رسمی خیلی نمی توان به توافقات جدی دست یافت و در واقع مذاکرت اصلی، مذاکرات غیررسمی است که انجام می شود.»
وی تصریح کرد: «ادبیات و شکل مذاکرات غیررسمی متفاوت از مذاکرات رسمی است و اگر طرفین در این مذاکرات به تفاهم رسیدند می توانند به آن تفاهمات، در مذاکرات رسمی، رسمیت دهند.»
عبدی در پاسخ به این سوال که با توجه به شرایط داخلی و بین المللی برای ایران و آمریکا چقدر احتمال مذاکره مستقیم وجود دارد گفت: «درباره احتمالات نمی توان اظهارنظر کرد؛ چون احتمال مربوط به وقایع تکرار شونده است و درباره وقایعی که تکرار نمی شود اگر بگوییم یک درصد احتمال وقوع دارد، اگر واقع شود می گوییم خب گفتیم یک درصد احتمال وقوع دارد و اگر هم بگوییم 99 درصد احتمال وقوع دارد و بعد نشود می گوییم مربوط به آن یک درصد بود که گفتیم نمی شود.»
وی خاطرنشان کرد: «بنابراین نمی توان از احتمال صحبت کرد و نهایت این است که ما امیدوار باشیم این مذاکرات انجام شود.»
عبدی درباره امکان تکرار اقدامی که نیکسون در قبال چین و در سال 1972 برای حل مشکلات با این کشور انجام داد، اوباما نیز در قبال ایران انجام دهد گفت: «اکنون نه آمریکا ویژگی های ثابتی نسبت به گذشته خود دارد و نه طرف مقابل آن مانند کشور چین است که بتوان یک نتیجه گیری خیلی روشنی گرفت.»
وی در پایان خاطرنشان کرد: «اما در هر حال من فکر می کنم مشکلات ایران این انگیزه را ایجاد می کند که پای میز مذاکره با آمریکا بنشیند، اما آنقدر از تبعات داخلی آن می ترسند که متاسفانه خیلی نمی توان احتمال زیادی برای انجام این مذاکرات متصور بود.»