چه چیزی نسل زد آلمانی را به خشم آورده؟

فرارو– ویکتوریا بیست خبرنگار بخش بین الملل روزنامه واشنگتن‌پست

به گزارش فرارو به نقل از روزنامه واشنگتن پست، ده‌ها هزار نفر در ۳۴ شهر آلمان علیه هزینه‌های سنگین زندگی به خیابان آمدند؛ برگزارکنندگان بر مسالمت‌آمیزبودن تجمع‌ها تأکید دارند، اما در فرانکفورت، کلن و برلین درگیری، تخریب اموال و بازداشت معترضان گزارش شده است

تظاهرات گسترده جوانان در آلمان با محوریت اعتراض به فشارهای اقتصادی و دشواری تأمین هزینه‌های زندگی، روز شنبه در شماری از شهرهای این کشور به خشونت کشیده شد. در حالی که برگزارکنندگان از مشارکت حدود ۱۲۰ هزار نفر در تجمع‌های ۳۴ شهر خبر داده‌اند، مقام‌های پلیس از زخمی‌شدن ده‌ها مأمور، تخریب ساختمان‌ها و خودروهای پلیس، شکستن شیشه فروشگاه‌ها و غارت چندین مغازه گزارش داده‌اند. گروه برگزارکننده، موسوم به «نسل زد رگلت»، پس از وقوع درگیری‌ها از خشونت فاصله گرفت و اعلام کرد که اعتراض‌های مورد حمایت آن بر پایه ارزش‌های دموکراتیک و حق آزادی بیان شکل گرفته بود.

اعتراض اقتصادی در شهرهای مختلف آلمان

تجمع‌های روز شنبه به ابتکار گروهی با نام « نسل زد رگلت» برگزار شد؛ عبارتی که می‌توان آن را به‌طور تقریبی «نسل زد از پسش برمی‌آید» ترجمه کرد. این گروه با سازمان‌دهی اعتراض‌ها در شهرهای مختلف، تلاش کرد نارضایتی جوانان از شرایط اقتصادی و افزایش فشار هزینه‌های زندگی را به یک حرکت سراسری تبدیل کند.

بر اساس اعلام برگزارکنندگان، حدود ۱۲۰ هزار نفر در تجمع‌های ۳۴ شهر آلمان شرکت کردند. حضور گسترده معترضان نشان داد که موضوع معیشت و توانایی تأمین هزینه‌های روزمره به یکی از محورهای مهم نارضایتی در میان نسل جوان تبدیل شده است. با این حال، آنچه قرار بود مجموعه‌ای از اعتراض‌های عمومی باشد، در برخی نقاط از کنترل خارج شد و به درگیری با نیروهای پلیس انجامید.

مقام‌های آلمانی اعلام کردند که ده‌ها مأمور پلیس در شهرهای مختلف زخمی شده‌اند. به گفته پلیس، برخی افراد نقاب‌دار بطری، مواد آتش‌زا و ترقه به سوی مأموران پرتاب کردند. همچنین گزارش‌هایی از آتش‌زدن سطل‌های زباله، شکستن شیشه مغازه‌ها و غارت فروشگاه‌ها منتشر شد.

گروه «نسل زد رگلت» تأکید کرد که اعتراض‌های رسمی آن در ساعات ابتدایی عصر شنبه پایان یافته بود و خشونت‌های بعدی را نمی‌توان به‌عنوان ادامه فعالیت مسالمت‌آمیز این تجمع‌ها تلقی کرد. این گروه در بیانیه‌ای که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، اعلام کرد: «ما از اعتراض مسالمت‌آمیز، ارزش‌های دموکراتیک و حق بیان آزادانه دیدگاه‌هایمان حمایت می‌کنیم.»

فرانکفورت؛ بیشترین آسیب و بازداشت‌ها

فرانکفورت یکی از کانون‌های اصلی ناآرامی‌ها بود. بر اساس گزارش پلیس، گروهی از افراد در این شهر به ویترین فروشگاه‌ها حمله کردند، شیشه مغازه‌ها را شکستند و کوکتل مولوتف به سوی نیروهای امدادی پرتاب کردند. تصاویر منتشرشده از مرکز شهر نیز صحنه‌هایی از تخریب اموال و درگیری خیابانی را نشان می‌داد.

رومن پوسک، وزیر کشور ایالت هسن، روز یکشنبه در یک نشست خبری جزئیات بیشتری از پیامدهای خشونت‌ها ارائه کرد. به گفته او، ۵۴ نفر در فرانکفورت بازداشت شدند که سن آن‌ها بین ۱۳ تا ۲۹ سال بود. این آمار نشان می‌دهد که بخش قابل‌توجهی از افراد بازداشت‌شده نوجوان یا جوان بوده‌اند.

پوسک همچنین اعلام کرد که در جریان ناآرامی‌های این شهر ۱۰۰ مأمور پلیس زخمی شده‌اند که وضعیت یکی از آن‌ها وخیم بوده است. علاوه بر این، ۱۷ ساختمان آسیب دیده و پنج ساختمان نیز مورد غارت قرار گرفته‌اند. این ارقام، ابعاد خسارت‌های واردشده در فرانکفورت را از یک درگیری محدود خیابانی فراتر می‌برد و نشان می‌دهد که نیروهای انتظامی با موجی از تخریب و حمله به اموال عمومی و خصوصی روبه‌رو بوده‌اند. در میان تصاویر منتشرشده از این شهر، فردی با لباس شخصیت بتمن در برابر یک سطل زباله در حال سوختن دیده می‌شود؛ تصویری غیرمعمول که در کنار صحنه‌های جدی‌تر تخریب و درگیری، فضای آشفته آن شب را بازتاب می‌دهد.

درگیری در کلن و برلین

کلن نیز شاهد خشونت‌هایی بود که به زخمی‌شدن مأموران و آسیب‌دیدن خودروهای پلیس انجامید. پلیس این شهر روز یکشنبه اعلام کرد که ۲۳ مأمور در جریان درگیری‌ها زخمی شده‌اند و پنج خودروی پلیس نیز خسارت دیده‌اند. به گفته مقام‌های انتظامی، افراد نقاب‌دار بطری‌های شیشه‌ای، سنگ و ترقه به سوی نیروهای پلیس پرتاب کردند.

مارتین لوتس، فرمانده عملیات پلیس در کلن، بر ضرورت تفکیک میان معترضان مسالمت‌جو و افرادی که برای ایجاد آشوب به شهر آمده بودند تأکید کرد. او گفت باید میان کسانی که در تجمع شرکت کردند و افرادی که به گفته او از گردهمایی به‌عنوان پوششی برای خشونت استفاده کردند، تفاوت قائل شد. این موضع‌گیری در شرایطی مطرح شد که مقام‌های محلی نگران بودند رفتار گروهی از آشوبگران به کل حرکت اعتراضی نسبت داده شود.

در برلین نیز ۲۷ مأمور پلیس زخمی شدند. کای وگنر، شهردار پایتخت آلمان، برخی «بازیگران سیاسی» را به دامن‌زدن به بی‌نظمی‌ها متهم کرد. او در واکنش به حوادث گفت اعتراض مسالمت‌آمیز از حقوق بنیادین شهروندان است، اما خشونت علیه مأموران پلیس قابل قبول نیست. اظهارات وگنر بازتاب‌دهنده موضعی بود که مقام‌های آلمانی در واکنش به ناآرامی‌ها بر آن تأکید داشتند: حمایت از حق تجمع و اعتراض نباید به معنای پذیرش حمله به مأموران یا تخریب اموال عمومی و خصوصی تلقی شود.

جدال سیاسی بر سر عاملان خشونت

الکساندر دوبریندت، وزیر کشور آلمان، در گفت‌وگو با روزنامه «بیلد» اعلام کرد که پلیس توانسته است از وقوع خشونت‌هایی در ابعاد آنچه در پاریس دیده شده بود جلوگیری کند. او همچنین گروه‌های چپ‌گرای خشونت‌طلب و آنچه «آنارشیست‌هایی از جامعه مهاجران» خواند را مسئول آشوب‌ها معرفی کرد.

با این حال، دوبریندت جزئیات بیشتری درباره این اتهام‌ها ارائه نکرد. نبود توضیحات تکمیلی درباره هویت یا نقش دقیق گروه‌های مورد اشاره، این بخش از اظهارات وزیر کشور را در سطح ادعای سیاسی باقی می‌گذارد. در گزارش‌های منتشرشده نیز تفکیک مشخصی میان هویت افراد بازداشت‌شده و وابستگی احتمالی آن‌ها به گروه‌های سیاسی ارائه نشده است.

در چنین فضایی، یکی از مسائل مهم برای برگزارکنندگان اعتراض‌ها، جلوگیری از تعمیم خشونت‌های رخ‌داده به تمام شرکت‌کنندگان است. گروه «نسل زد رگلت» با تأکید بر پایان‌یافتن تجمع‌های خود پیش از آغاز درگیری‌های اصلی، تلاش کرده است فاصله‌ای روشن میان اهداف اعتراضی و رفتار آشوبگران ایجاد کند.

موجی فراتر از مرزهای آلمان

اعتراض‌های جوانان در آلمان بخشی از موج گسترده‌تری از نارضایتی‌های اجتماعی در اروپا بر سر هزینه‌های زندگی است. در فرانسه نیز صدها هزار نفر در سومین آخر هفته پیاپی به خیابان‌ها آمدند. وزارت کشور فرانسه شمار شرکت‌کنندگان در تجمع‌های روز شنبه را حدود ۳۲۰ هزار نفر اعلام کرد. صدها نفر نیز بازداشت شدند، هرچند هم شمار معترضان و هم تعداد بازداشت‌شدگان در مقایسه با دو هفته قبل کاهش یافته بود.

تداوم این اعتراض‌ها در کشورهای مختلف نشان می‌دهد که فشارهای اقتصادی و نگرانی درباره توانایی تأمین هزینه‌های زندگی به مسئله‌ای فراتر از مرزهای ملی تبدیل شده است. با این حال، حوادث آلمان نشان می‌دهد که حرکت‌های اعتراضی گسترده، به‌ویژه هنگامی که جمعیت زیادی از جوانان در آن‌ها حضور دارند، ممکن است با چالش حفظ نظم و جلوگیری از نفوذ گروه‌های خشونت‌طلب روبه‌رو شوند.

برای گروه «نسل زد رگلت»، چالش اصلی پس از این حوادث فقط توضیح موضع خود در برابر خشونت نیست؛ بلکه حفظ اعتبار جنبشی است که می‌خواهد نارضایتی اقتصادی نسل جوان را به مطالبه‌ای عمومی و دموکراتیک تبدیل کند.  آمار بازداشت‌ها و خسارت‌ها در فرانکفورت، کلن و برلین نشان می‌دهد که ناآرامی‌های شنبه پیامدهای قابل‌توجهی داشته است؛ اما این حوادث به‌تنهایی نمی‌تواند انگیزه یا مطالبات همه ۱۲۰ هزار شرکت‌کننده اعلام‌شده را توضیح دهد. اعتراض به هزینه‌های زندگی همچنان مسئله محوری این تجمع‌هاست و خشونت‌های حاشیه‌ای نباید اصل این نارضایتی را از نظر دور کند.