عینک دودی شماره ۶۴
برادران رایت اگر «دلار» را دیده بودند...
آرزوهای ما با هر پله صعود دلار، بیشتر به مونوکسید کربن تبدیل شد؛ گویی اسکناسهای سبز بالهای نامرئی دارند و پرواز میکنند
فرارو- محسن صالحیخواه؛ من همیشه در میان درازقدان دستهبندی میشدم و در صفِ صبحگاه، ردیف نیمکتهای مدرسه، گروههای سرود و تواشیح همواره آن ته میایستادم. بسکتبال و والیبال را دوست داشتم، اما از فوتبال بدم میآمد.
درازها زود شکسته میشوند و من هم از این قاعده مستثنی نیستم. اما این شکستگی ناشی از قد بلند، چشم خوردن به دلیل قامت چهارشانه، ریش و موی بور مایل به خرمایی، تحریم، فشار اقتصادی، اجاره خانه و زود تمام شدن کالابرگ نباید شما را گول بزند. من هنوز سن و سالی ندارم. هرچند با گذر از ۳۰ سالگی، ارتباطم با جامعه محترم پزشکان و داروخانهداران گرمتر از قبل شده.
اما درگیری با امور اقتصادی، در این روند شکستگی نقشی بیشتر از عبور من از ۳۰ سالگی را به خود اختصاص داده است. بهخصوص بیعرضگی آمریکاییها در جلوگیری از گران شدن دلارشان که متأسفانه بر زندگی هم تأثیر داشته، دارد و خواهد داشت. اینجا هم عدهای خودفروخته وجود دارند که نمیگذارند ارز بریکس جایگزین دلار شود و ما از این وضعیت بیرون برویم.
اگر بخواهیم ارتباط سن من و همنسلانم با گرانی دلار را روی نمودار ببریم، رکوردها جابهجا میشود و مفاهیم ریاضی در هم میریزد. بسیار آشفته، درهم و سینوسی است. بنده در ۳۳ سالگی، دوران دلار ۹۰۰ تومانی را یادم هست تا (این لحظه) که قیمت دلار روی ۲۵۴ هزار تومان ایستاده. یعنی از زمانی که یک عدد هزار تومانی میدادی و یک عدد جرج واشنگتن، بهاضافه یک ۱۰۰ تومانی با نقش شمسالعماره پس میگرفتی، تا الان که باید ۲۵۴ عدد ۱ تومانی بدهی و یک عدد جرج واشنگتن تحویل بگیری، در خاطرات بنده و دوستان و نزدیکان و همنسلانم هست. بالا رفتن قیمت دلار، تأثیری فیزیکی–شیمیایی روی آرزوهای ما هم داشت. هرچه بالاتر میرفت، آرزوهای ما بیشتر به مونوکسید کربن تبدیل میکرد.
بعضی وقتها به این فکر میکنم که اگر برادران رایت، یعنی ویلبر و ارویل خدابیامرز، میدانستند دلار توانایی پرواز دارد، خودشان را اینقدر برای اختراع هواپیما به دردسر نمیانداختند. از همین اسکناسها برای ساختن بال طیارهشان استفاده میکردند. اتفاقاً سریعتر هم میرفت و شاید بیشتر اوج میگرفت. بالهای این اسکناس سبز و آبی با چشم غیرمسلح ما دیده نمیشود. اما عجیب آیرودینامیک و کاردرست است!
