پوتین با «کرملین پرنده» به هند رفت/ راز «هواپیمای روز قیامت» چیست؟
رئیس جمهور روسیه در رأس هیئتی عالیرتبه و تحت تدابیر شدید امنیتی وارد هند شد.
فرارو- ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، روز جمعه برای سفری سهروزه جهت شرکت در اجلاس بریکس وارد دهلی نو شد و در آنجا دیداری دوجانبه با نارندرا مودی، نخستوزیر هند، برای گفتگو درباره گسترش همکاریها در زمینههای تجارت، سرمایهگذاری و انرژی برگزار کرد.
به گزارش فرارو به نقل از ارم نیوز، پوتین در رأس هیئتی عالیرتبه و تحت تدابیر شدید امنیتی وارد شد؛ او با یکی از دو هواپیمای کاملاً یکسان «ایلیوشین ایل-۹۶-۳۰۰ پییو» (Ilyushin Il-96-300PU) سفر کرد که همزمان به پرواز درآمده بودند. این تمهید بدین معناست که بهجز نزدیکترین تیم حفاظت او هیچکس نمیداند رئیسجمهور روسیه واقعاً در کدام هواپیما حضور دارد.
این تاکتیک امنیتیِ استفاده از دو هواپیما برای مسکو تازگی ندارد، چرا که پوتین پیشتر نیز در سفرهای خارجی خود آن را به کار گرفته است.
«آروس» در آسمان
این هواپیما که در محافل غیررسمی با نامهای «کرملین پرنده» یا «هواپیمای روز قیامت» شناخته میشود، نسخهای تخصصی و بهشدت بهینهسازیشده از مدل «ایلیوشین ایل-۹۶-۳۰۰ پییو» (Ilyushin Il-96-300PU) است؛ هواپیمایی که در اصل در دهه ۱۹۸۰ توسط دفتر طراحی ایلیوشین ساخته شد.
این هواپیما در زمره پرندگانی قرار دارد که برای ایفای نقش به عنوان مراکز فرماندهی هوایی در شرایط وقوع جنگ هستهای، فجایع عظیم یا هرگونه درگیری که زیرساختهای حیاتی نظامی و دولتی را تهدید کند، طراحی شدهاند.
تنها ایالات متحده و روسیه به عنوان کشورهایی شناخته میشوند که این نوع هواپیمای تغییریافته را توسعه داده و به کار گرفتهاند.
این هواپیما از چهار موتور توربوفن «آویادویگاتل PS-90A» نیرو میگیرد و برد پروازی آن بدون سوختگیری، تقریباً ۱۱ هزار کیلومتر است.
این هواپیما در شرایط اضطراری ملی به عنوان یک مرکز فرماندهی کاملاً سیار عمل میکند و مجهز به سامانه ارتباطات ماهوارهای رمزنگاریشده است که امکان برقراری ارتباط امن با شبکههای نظامی، اطلاعاتی و دولتی روسیه را از هر نقطهای در جهان فراهم میسازد.
این هواپیما همچنین به فناوریهایی برای ایجاد اختلال در عملکرد رادارها و سامانههای دفاعی پیشرفته، و نیز کانالهای امن ارتباطات بیسیم و انتقال داده مجهز است که برای تضمین تداوم ارتباط در دشوارترین شرایط طراحی شدهاند.
علاوه بر ویژگیهای امنیتی، این هواپیما دارای امکاناتی برای آسایش رئیسجمهور است؛ از جمله سوئیت اختصاصی، اتاقهای خواب، سرویسهای بهداشتی، آشپزخانه و فضای غذاخوری، و همچنین یک اتاق جلسه با چیدمان رسمی (مشابه اتاقهای هیئتمدیره).
«هیولای» ترامپ در آسمان
ایالات متحده هواپیماهای مشابهی را به کار میگیرد. هواپیمای بوئینگ E-4 با نام رمز «نایتواچ» (Nightwatch) نسخهای تغییریافته از بوئینگ 747-200B است که در چارچوب برنامه «مرکز ملی عملیات هوابرد» توسعه یافته است؛ این هواپیما به عنوان یک مرکز فرماندهی با قابلیت بقا برای رئیسجمهور، وزیر دفاع و جانشینان آنها در شرایط اضطراری عمل میکند.
افزون بر آن، هواپیمای بوئینگ E-6 Mercury که بر پایه بدنه مدل 707-320 ساخته شده از سال ۱۹۸۹ به عنوان یک پیوند هوابرد برای برقراری ارتباط میان «مرجع فرماندهی ملی» و زیردریاییهای حامل موشکهای بالستیک، در چارچوب مأموریت TACAMO فعالیت میکند.
نسخه ارتقاءیافته E-6B که در سال ۱۹۹۸ وارد خدمت شد، همچنین از قابلیت کنترل از راه دور موشکهای بالستیک قارهپیما از نوع «مینوتمن» (Minuteman) برخوردار است.
