دریچهای به گذشته؛ از زنان موبلند تا پشت صحنه «خوب، بد، زشت»
اگر با دقت به این تصاویر نگاه کنید، با چیزهای زیادی مواجه میشوید که امروزه عجیب و شگفتانگیز به نظر میرسند: از شیوههای قدیمی حملونقل و فناوریهای فراموش شده گرفته تا مدل موهای متفاوت، لباسهای قدیمی، ساختمانهایی که دیگر وجود ندارند و خیابانهایی که ظاهرشان با امروز تفاوت زیادی دارد.
تاریخ زمانی که تنها در کتابهای درسی، فهرست تاریخها و اشیای به نمایش درآمده در موزههای قدیمی خلاصه شود، معمولاً دور و دستنیافتنی به نظر میرسد، اما کافی است با یک عکس قدیمی روبهرو شوید تا گذشته ناگهان واقعی و ملموس شود. در چنین تصاویری میتوان چهرهها، خیابانها، لباسها، ساختمانها و لحظات عادی زندگی را دید؛ چیزهایی که زمانی بسیار دور و تصورنشدنی به نظر میرسیدند.
به گزارش فرارو، این مجموعه عکس تاریخی نیز همین تجربه سفر در زمان را به مخاطب میدهد. این تصاویر صرفاً عکسهای شناخته شدهای از وقایع تاریخی نیستند، بلکه نماهایی نادر از شیوه واقعی زندگی مردم در گذشته را به نمایش میگذارند، از زندگی روزمره و خیابانهای شلوغ گرفته تا معماریهای چشمگیر، مدهای قدیمی، اختراعات تحولآفرین و لحظاتی که جنگ، فقر و تغییرات اجتماعی بر آنها سایه افکنده بود.
برخی از این عکسها چهره افراد مشهور و مکانهای شناختهشدهای را در دورهای نشان میدهند که داستان زندگی یا سرنوشت آنها هنوز در حال شکلگیری بود. در مقابل، تصاویر دیگری مردم عادی را در حال انجام فعالیتهای روزمرهشان ثبت کردهاند.
کشتیهای نِمی حدود ۲ هزار سال پیش به دستور امپراتور کالیگولا ساخته شدند. این کشتیها در سال ۱۹۲۹ کشف شدند، اما در سال ۱۹۴۴ و در جریان جنگ جهانی دوم بر اثر آتشسوزی از بین رفتند.
یک کارگر بیکار صنعت چوب به همراه همسرش برای شرکت در برداشت لوبیا میرود. شماره تأمین اجتماعی این مرد روی بازویش خالکوبی شده است. اورگن، اوت ۱۹۳۹.
مرمتهای مدرن استونهنج از سال ۱۸۸۰ آغاز شد؛ زمانی که ویلیام فلیندرزپتری این محوطه را مورد بررسی قرار داد. او همچنین سیستم شمارهگذاری سنگهای استونهنج را پایهگذاری کرد که تا امروز مورد استفاده قرار میگیرد.
این تصویر نشان میدهد دورهمی و وقتگذرانی در اتاق یک خوابگاه دانشگاهی در سال ۱۹۱۰ چگونه بود. دانشگاه ایلینوی.
یوری گاگارین در سال ۱۹۶۲، هنگام بازدید از کارخانه آبجوسازی کارلسبرگ در کپنهاگ دانمارک، برای خود یک لیوان آبجو میریزد.
ورفل، پسربچه ۶ ساله اتریشی، در پرورشگاه یک جفت کفش نو دریافت میکند. این کفشها از سوی صلیب سرخ جوانان آمریکا اهدا شده بودند. این عکس در سال ۱۹۴۶ در مجله LIFE منتشر شد.
مردی در اوکلاهاما در تختی که سقفی بالای آن قرار دارد، استراحت میکند.
یک دستگاه پرتو ایکس توسط یک رادیولوژیست مورد استفاده قرار میگیرد. نمایشگاه رادیولوژی، تالار مرکزی، وستمینستر، ۱۹۳۴.
مؤسسه مرکزی خدمات اجتماعی در پراگ در سال ۱۹۳۷ محل نگهداری بزرگترین فایل کابینت عمودی جهان بود؛ کابینتی با بیش از ۳ هزار کشو.
دستگاهی برای شناسایی هواپیماها، پیش از اختراع و استفاده گسترده از رادار. آمریکا، سال ۱۹۲۱.
مردی در جستوجوی چیزی برای خوردن در هامبورگ آلمان، در سالهای پس از جنگ. سال ۱۹۴۶.
گروهی از زنان در حال خرید مواد غذایی در دهه ۱۹۶۰.
هندوانه خوری کودکان در شهرستان پرسون، ایالت کارولینای شمالی، ژوئیه ۱۹۳۹.
کلاس ماشیننویسی دانشآموزان دبیرستانی، سال ۱۹۵۹.
این زن جوان ایتالیایی با کنجکاوی در حال بررسی دامن یک سرباز اسکاتلندی است. سربازان پس از آزادسازی رم در سال ۱۹۴۴ در نزدیکی کولوسئوم ایستادهاند.
فردی در حال پختن سوپ داغ در ایالت مریلند. عکس از آرتور روتشتاین، اکتبر ۱۹۳۶.
دانشآموزان در کلاس هنر، در حال گوش دادن به موسیقی، سال ۱۹۵۷.
قطار مرکوری در شیکاگو سال ۱۹۳۶.
کلینت ایستوود، الی والاک، لی ون کلیف و سرجو لئونه در فاصله بین فیلمبرداری صحنههای فیلم «خوب، بد، زشت»، سال ۱۹۶۶.
واشنگتن دیسی سال ۱۹۲۴؛ «بیلی» در حال باد کردن توپ فوتبال خود با استفاده از لاستیک زاپاس یک خودرو.
مردی شیکپوش در کالسکهای که گورخرها آن را میکشند؛ لندن، سال ۱۹۱۳.
تصویری از یک زن جوان در سال ۱۹۲۸.
موتورسیکلتهای نظامی برای فروش گذاشته در سال ۱۹۴۶ و پس از جنگ جهانی دوم.
در دوران ویکتوریایی، موهای زنان بخش مهمی از ظاهر آنها محسوب میشد و نشانهای از جایگاه اجتماعی و زنانگی آنان بود. زنان در آن دوره اغلب انتظار میرفت موهای خود را تا اندازهای بسیار بلند کنند و این باور رایج بود که مو، تاج زیبایی زن به شمار میرود.
آلفرد لوتورنور، دوچرخهسوار فرانسوی، در سال ۱۹۴۷ در فرودگاه متروپولیتن در ون نایز کالیفرنیا، یک کاروان 7 متری را یدک میکشد تا سبکی این وسیله را به نمایش بگذارد.
مصر، معبد الاقصر سال ۱۹۵۰؛ یک راهنما در حال نشان دادن هیروگلیفهای حکشده روی دیوارهای معبد.
سال ۱۹۳۲ یک کارگر در کارخانهای در ایتالیا، ماکارونیها را برای خشک شدن آویزان میکند.
جیمز دین در داخل یک خودرو نشسته و در اوج دوران حرفهای خود برای طرفدارانش عکسهای یادگاری را امضا میکند. این تصویر تنها دو ماه پیش از مرگ او در یک سانحه رانندگی در سن ۲۴ سالگی ثبت شده است.
