۸۳ مطلب
سقوط مخا و پیشروی انصارالله به ذباب، تحولی تاکتیکی با پیامدهای راهبردی برای جنگ یمن و معادلات منطقه‌ای است. این پیشروی ضمن تضعیف خطوط تدارکاتی و جبهه ضد انصارالله، توان این گروه برای فشار بر باب‌المندب را افزایش داده است. پراکندگی نیروهای مخالف و اختلاف عربستان و امارات، چالش مهار انصارالله را تشدید می‌کند. هم‌زمان، تهدید باب‌المندب می‌تواند صادرات نفت عربستان، درآمدهای کانال سوئز مصر، تجارت جهانی و زنجیره‌های تأمین را تحت تأثیر قرار دهد و اهرم منطقه‌ای ایران را تقویت کند.
پیشروی اخیر انصارالله و کنترل مناطق پیرامون باب‌المندب، موازنه جنگ یمن و فشار بر ایران را به سود این گروه تغییر داده است. ضعف هماهنگی میان نیروهای مخالف، اختلاف عربستان و امارات و محدودیت حملات هوایی آمریکا، توان انصارالله را برای تثبیت موقعیت خود افزایش داده است. احتمال گسترش نفوذ به مأرب یا دستیابی به توافق با قبایل نیز وجود دارد. هم‌زمان، ناکارآمدی ائتلاف مکه زیر سؤال رفته است. انصارالله حتی بدون پیروزی در همه جبهه‌ها می‌تواند با تهدید کشتیرانی، اهرم فشار مؤثری حفظ کند.
روزنامه عبری یدیعوت آحارونوت گزارش داد که حملات برق‌آسای حوثی‌ها به دغدغه‌ای جدی برای نهادهای دفاعی تبدیل شده است و مقامات با نگرانی تحولات اخیر منطقه را دنبال می‌کنند.
شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، روز شنبه در سخنرانی خود در اجلاس کشورهای عضو گروه بریکس در دهلی‌نو، از این بلوک خواست در مناقشه خاورمیانه نقش میانجی صلح را ایفا کند.
تحولات باب‌المندب می‌تواند برای ایران اهرمی جهت افزایش هزینه‌های آمریکا باشد، اما کنترل مستقیم این گذرگاه با ایجاد تهدید دریایی تفاوت دارد. تهران و انصارالله باید میان بازدارندگی محدود و تشدیدی که به اجماع بین‌المللی علیه آنها منجر شود، تعادل برقرار کنند. چهار سناریوی اصلی شامل بازدارندگی محدود، تشدید تنش، فرسایش متقابل و توافق بزرگ است. در نهایت، موفقیت راهبرد ایران به توان مدیریت بحران، تحمل هزینه‌های جنگ طولانی و جلوگیری از تبدیل باب‌المندب به جبهه‌ای علیه خود وابسته است.
تحولات باب‌المندب تنها یک درگیری محلی یا حاشیه‌ای نیست؛ بخشی از یک بازآرایی بزرگ‌تر در هندسه‌ی قدرت منطقه است.
هزاران نفر شامگاه جمعه در خیابان‌های صنعا، پایتخت یمن، به مناسبت موفقیت انصارالله پس از تکمیل کنترل بر تنگه باب‌المندب و جزیره میون به خیابان‌ها آمدند و به جشن و شادی پرداختند.
تنگه هرمز در یک سو و باب‌المندب در سوی دیگر شبه‌جزیره عربستان، حالا بیش از هر زمان دیگری به دو قطعه از یک پازل واحد شبیه شده‌اند. ایران در هرمز و حوثی‌ها در باب‌المندب، بدون آنکه ناوگانی هم‌اندازه آمریکا داشته باشند، می‌توانند هزینه و ریسک عبور از دو گلوگاه حیاتی تجارت جهان را افزایش دهند؛ تحولی که یک پرسش بزرگ را پیش روی واشنگتن گذاشته است: آیا آمریکا اکنون خود را در برابر امپراتوری دریایی ایران در منطقه می‌بیند که قدرت مسلط‌تر از آمریکاست؟
پیشروی سریع حوثی‌ها، ۳۶ ساعتِ فوق‌العاده و پرتحرک را در مناقشه‌ای رقم زد که سال‌ها تا حد زیادی راکد مانده بود. با این حال، زمینه برای ازسرگیری درگیری‌ها از ماه‌ها پیش و در بحبوحه تنش‌ها میان ایالات متحده و ایران فراهم شده بود؛ چرا که تهران در پی آن است تا از قیمت نفت و تأثیر آن بر اقتصاد جهانی به عنوان اهرم فشار استفاده کند.
سقوط شهر «مخا» (Mocha) نتیجه‌ی نهاییِ یک تهاجم گسترده از سوی حوثی‌ها بود که آسیب‌پذیری‌های موجود در خطوط دفاعیِ همسو با دولت را آشکار ساخت.
