برخلاف تصور رایج، بزرگسالان در آزمون‌های خلاقیت عملکردی بسیار بهتر از کودکان دارند، اما ترس از قضاوت و اضطراب ناشی از رد شدن ایده‌ها، مانع بروز این پتانسیل ذهنی می‌شود.
۵۲ مطلب
برخلاف تصور رایج، بزرگسالان در آزمون‌های خلاقیت عملکردی بسیار بهتر از کودکان دارند، اما ترس از قضاوت و اضطراب ناشی از رد شدن ایده‌ها، مانع بروز این پتانسیل ذهنی می‌شود.
عزت‌نفس را می‌توان ارزیابی کلی فرد از ارزش و شایستگی خود دانست.
یاد گرفتن یک مهارت تازه، مواجهه قدم‌به‌قدم با موقعیت‌هایی که از آنها می‌ترسیم، تغییر شیوه صحبت کردن با خود و کنار گذاشتن مقایسه‌های دائمی با دیگران، از جمله راه‌هایی هستند که می‌توانند به تقویت اعتمادبه‌نفس کمک کنند.
افزایش اعتمادبه‌نفس صرفاً با مثبت‌اندیشی اتفاق نمی‌افتد؛ بلکه نیازمند تغییر تدریجی افکار و رفتارهایی است که باعث می‌شوند فرد توانایی‌های خود را کمتر از واقعیت ارزیابی کند.
پژوهشگران رفتارشناسی می‌گویند دو تغییر ساده در شیوه فکر کردن و حرف زدن با خود می‌تواند اعتمادبه‌نفس و پذیرش خود را به شکل محسوسی تقویت کند.
طبق پدیده‌ای در روان‌شناسی شناختی به نام «اثر داونینگ/کروگر»، ناآگاهی می‌تواند منجر به اعتماد به نفسی کاذب شود و اعتماد به دانسته‌هایی که دقیق نیستند فرد را از واقعیت دور می‌کند.
احساس «به اندازه کافی خوب نبودن» تجربه‌ای رایج است که می‌توان با خوددلسوزی و توجه به ارزش‌های درونی، بر آن غلبه کرد و اعتمادبه‌نفس واقعی را بازیافت.
پرواضح است که دانش مزایای بسیاری دارد که از جمله آنها می توان به پیشرفت فردی و اجتماعی در قالب موضوعاتی چون درک عمیق تر از جهان پیرامون، افزایش فرصت های شغلی، بهبود کیفیت زندگی و توانایی حل مسائل پیچیده، افزایش خلاقیت و در نتیجه تصمیمات آگاهانه تر اشاره کرد.
یک مشکل در نسبت دادن اعتماد به نفس کاذب به انگیزه عزت نفس وجود دارد: عزت نفس منفعتی است که در ذهن ما رخ می‌دهد، اما اعتماد به نفس کاذب ناگزیر به اشتباهات پرهزینه در دنیای واقعی منجر می‌شود.
پژوهش‌ها به وضوح نشان می‌دهند که تمایل رهبر سازمان به سرمایه‌‌گذاری بر رشد فردی، یک ویژگی شیک و مطلوب نیست، بلکه نشانه بارزی از هوش هیجانی، فروتنی و البته شایستگی است.
