۸۶ مطلب
یک جامعه شناس معتقد است،در حال حاضر فاصه و تضاد طبقاتی بزرگترین شکافی است که در جامعه ایران وجود دارد، اما متاسفانه به جای اینکه مسئولان با اتخاذ تدابیری درست، این شکاف را پر کرده و ترمیم کنند، شاهد آن هستیم روز به روز به عمیق این فاصلههای اجتماعی ایجاد شده، افزوده میشود.
سید حسن حسینی استاد گروه جامعه شناسی دانشگاه تهران وجود فاصله طبقاتی شدید را در جامعه یکی از زمینههای اصلی بروز درگیری دانست و گفت: «با توجه به مشکلات اقتصادی که طی دو سال اخیر در کشور به وجود آمده، شکاف طبقاتی روز به روز عمیقتر شده که این امر افزایش میزان نزاغ و درگیری را رقم زده است، این در حالیست که به طور کلی هرچه محرومیتهای اجتماعی بیشتر شود و دسترسی یکسان و عادلانه افراد جامعه به امکانات زیرساختهایعمومی کمتر شود، به تبع آن نزاع و درگیری در سطح جامعه افزایش پیدا میکند.»
بالاخره نمایندگان هم تابعی از فضای اجتماعی و فرهنگی این کشور هستند. متاسفانه امروز وقتی سطح فرهنگ رسمی و غیررسمی کشور را مثلا با دهه ۴۰ مقایسه میکنیم با سقوطی جدی رو به رو میشویم. نه رجال سیاسی امروز ما با رجال دهه ۴۰ قابل مقایسه هستند و نه نویسندگان، شعرا و نه بازیگران سینما. اساسا در تمام آن استانداردها با سقوط جدی رو به رو هستیم. طبیعتا نمایندگان مجلس هم چنین وضعی دارند.
اولین وظیفه اصلاحطلبان بهنجار کردن اوضاع است؛ هم از منظر اخلاقی، هم از منظر عرفی و هم از منظر دفاع از قانون. چون در شرایط بیهنجاری همهچیز ممکن است اتفاق بیافتد و در این شرایط بازنده اصلی مردم هستند. بازسازی پیوندهای اجتماعی در شرایط فعلی یکی از وظایف جدی اصلاحطلبان است.
ملکیان در بخش دیگری افزود: «واژه امید عموما در معنای احساس و گاهی نیز به معنای عقیده بیان میشود. در حالت اول، مراد از امید، این احساس است که در آینده اتفاق مطلوبی رخ بدهد یا احتمال رخدادنش برود. طبیعتا درباره احساس نمیشود به صورت عقلانی سخن گفت؛ چون نمیتوان آن را اندازهگیری کرد و در گروهی پدید میآید و در گروهی دیگر بدون دلیلی روشن پدید نمیآید. اما اگر امید در معنای عقیده به کار برده شود، شرایط متفاوت است.
در این گزارش، فرآیندهایی که رابطه افراد، گروهها و نهادها را سست میکند و به انفصال، جدایی و تشدید تضادها میانجامند، به منزله فرآیندهای گسیختهساز بررسی شدهاند.
شاخص ضریب جینی که توزیع درآمد و شکاف طبقاتی را نشان می دهد، ارقامی بین 0 تا 100 را در برمیگیرد که هرچه این رقم بیشتر باشد دلالت بر شکاف و نابرابری درآمدی بیشتر در یک کشور دارد.
بهصورت کلاسیک، دو مفهوم از صلح وجود داشته است؛ تعریف اول، صلح منفی است به این معنا که صلح را نبود خشونت، جنگ و منازعه تعریف کردهاند و ادبیات آن نیز بعد از جنگ جهانی اول و دوم بهتدریج شکل گرفت، اما انتقادی که به این تعریف وارد بود و هنوز هم هست این است که این تعریف با علل ایجاد خشونت کاری ندارد.
"حمله را از زمانی حمله میدانیم که نه به قصدِ بهتر شدن اوضاع، بلکه با هدف ِ تخریب، در شکلِ پوپولیستی آن و با رسانهها و اشکال دیگری همچون شایعه، شبنامه، یورش به جلسات سخنرانی و تظاهرات و سخنرانیها و اخیرا سوءاستفاده از اعتقادات مردم با بهرهبردن از شکل و رسانه «نوحهخوانی» انجام بگیرد".
