۱۳۳۶ مطلب
راهبرد دونالد ترامپ در قبال ایران از «شوک و وحشت» به فشار اقتصادی فرسایشی تغییر کرده، اما فقدان نقشه راه، نگرانی متحدان را افزایش داده است. بسته شدن تنگه هرمز به اهرم مهم ایران تبدیل شده و بحران انرژی جهانی را تشدید کرده است. هم‌زمان، اختلاف با اروپا، تردید درباره اقدام نظامی و کاهش ذخایر تسلیحاتی، آمریکا را در موقعیتی دشوار قرار داده و دستیابی به توافق یا خروج آبرومند از جنگ را پیچیده‌تر کرده است.
گزارش‌های گاردین، سی‌ان‌ان و رسانه‌های اسرائیلی نشان می‌دهد آمریکا و اسرائیل هم‌زمان با حفظ آتش‌بس شکننده، دامنه گزینه‌های نظامی علیه ایران را از حمله به نیروها و زیرساخت‌های نظامی تا فشار بر بخش انرژی و حتی جزیره خارک بررسی می‌کنند. با این حال، تردید درباره هزینه‌های سنگین جنگ، توان باقی‌مانده ایران و نبود چشم‌انداز روشن برای تغییر معادله سیاسی، همچنان پابرجاست.
در یک ماه گذشته، بحران میان ایران و آمریکا با وجود تهدیدهای شدید، آتش‌بس‌های موقت و مذاکرات پراکنده، نه‌تنها فروکش نکرده بلکه وارد مرحله‌ای پیچیده‌تر شده است. آمریکا با وجود تعیین چندین ضرب‌الاجل، از اجرای تهدیدهای خود عقب نشسته و در پی راهی کم‌هزینه برای مهار بحران مانده است. هم‌زمان، کانون تقابل به تنگه هرمز منتقل شده؛ جایی که تنش دریایی، اختلال در بازار انرژی و فشار بر اقتصاد جهانی را تشدید کرده و بن‌بست راهبردی دو طرف را عمیق‌تر ساخته است.
این گزارش می‌گوید تمدید ناگهانی آتش‌بس از سوی ترامپ، بیش از آن‌که نشانه ثبات باشد، بازتاب تردید واشنگتن درباره ادامه جنگ و دشواری رسیدن به توافق با تهران است. ایران به‌دلیل بی‌اعتمادی به آمریکا و ادامه محاصره، آتش‌بس را شکننده می‌بیند. در صورت فروپاشی آن، پنج خطر اصلی مطرح می‌شود: ازسرگیری جنگ در لبنان، احتمال عملیات زمینی آمریکا در ایران، تداوم توان بازدارنده ایران، تشدید بحران در تنگه هرمز و احتمال بسته شدن باب‌المندب از سوی حوثی‌ها.
بر اساس اسناد پزشکی منتشرشده از سوی بیمارستان «هداسا»، نتانیاهو پس از تشخیص اولیه بیماری در مرحله زودهنگام، تحت عمل جراحی برای برداشت کامل تومور قرار گرفته است.
تمدید نامحدود آتش‌بس از سوی ترامپ، هم‌زمان با حفظ محاصره و آماده‌باش نظامی، نشان می‌دهد واشنگتن تلاش می کند مذاکره با ایران را در چارچوب فشارِ مداوم مدیریت کند. در این میان، تهران آتش‌بس را نه کاهش تنش، بلکه ابزاری برای فرسایش و زمینه‌سازی فشار بیشتر می‌بیند. هم‌زمان، ارزیابی‌های اسرائیلی و آمریکایی از آمادگی برای بازگشت به جنگ خبر می‌دهند و برخی تحلیل‌ها نیز از خطر لغزش به مرحله‌ای پرهزینه‌تر از جمله جنگ زمینی، پرده برمی‌دارند.
این گزارش نشان می‌دهد تمدید آتش‌بس از سوی آمریکا، نشانه ترجیح موقت دیپلماسی بر جنگ بوده، اما بن‌بست مذاکرات به‌دلیل رد «مذاکره زیر تهدید» از سوی ایران ادامه یافته است. تهران بر اصل امتیاز در برابر امتیاز، رفع تحریم‌ها و حفظ جایگاه منطقه‌ای خود تأکید دارد و تسلیم را خطری برای بقای نظام می‌داند. در مقابل، اسرائیل از هر توافقی که با شروط حداکثری‌اش همخوان نباشد نگران است و شکست مذاکرات را، در صورت باز ماندن مسیر فشار و جنگ، مطلوب‌تر می‌بیند.
این گزارش نشان می‌دهد با نزدیک شدن جنگ ایران به مهلت ۶۰روزه، کنگره آمریکا زیر فشار تعیین تکلیف قرار گرفته است. جمهوری‌خواهان به‌جای توقف جنگ، به دنبال تصویب مجوز ادامه آن هستند، در حالی که دموکرات‌ها خواهان مهار درگیری و افزایش نقش کنگره‌اند. چهره‌هایی مانند کریس مورفی بر لزوم پذیرش مسئولیت رسمی تأکید دارند. در مقابل، دولت دونالد ترامپ خود را دارای اختیار کافی می‌داند و همین مسئله، جنگ را به میدان جدال سیاسی و حقوقی در واشنگتن تبدیل کرده است.
این گزارش، ترامپ را رئیس‌جمهوری تصویر می کشد که با تکیه بر قدرت نظامی، حمایت شبکه‌های الیگارشیک و هم‌سویی راهبردی با نتانیاهو، تلاش می کند اهداف ژئوپلیتیک خود را با شتاب، صراحت و کمترین هزینه پیش ببرد. از این منظر، جنگ‌ها و بحران‌ها ابزار آزمون قدرت و مهار رقبا هستند. اما نویسنده تأکید می‌کند این نگاه توسعه‌طلبانه و مبتنی بر زور، در جهانی دگرگون‌شده، نه‌تنها پایدار نیست، بلکه می‌تواند به تشدید مخالفت جهانی و شتاب گرفتن افول آمریکا و اسرائیل بینجامد.
بنیامین نتانیاهو پس از ناکامی در تحقق وعده «پیروزی کامل»، اکنون با بن‌بست راهبردی در لبنان روبه‌روست. حزب‌الله برخلاف برآوردهای اسرائیل توان خود را حفظ کرده، ارتش اسرائیل در پیشروی و خلع سلاح این گروه ناکام مانده و حتی از ضرورت اشغال کامل لبنان سخن گفته است. هم‌زمان، فشار اقتصادی، فرسایش نظامی، افزایش فشارهای بین‌المللی و تلاش تل‌آویو برای پیشبرد هم‌زمان اشغال، مذاکره و مهار نفوذ ایران و فرانسه، بحران را عمیق‌تر کرده است.
