۸۳۵ مطلب
این مقاله نشان میدهد استراتژی امنیت ملی جدیدِ ترامپ، نقش آمریکا را از «مروج دموکراسی» به بازیگری عمیقاً سودمحور و معاملهگر فرو میکاهد؛ جهانی که در آن، معیار اصلی سیاست خارجی، منافع اقتصادی و قراردادهای پرسود برای شرکتهای آمریکایی است. دموکراسی و حقوق بشر به حاشیه رانده میشوند، اروپا با لنز «تهدید مهاجرت» دیده میشود، خلیج فارس و آمریکای لاتین بهعنوان میدانهای سرمایهگذاری و قراردادهای انحصاری تعریف میگردند و رقابت با چین و روسیه نیز عمدتاً به سطحی تجاری و مدیریتپذیر تنزل مییابد.
فیلم سینمایی «آتروپیا» با وجود نکات قابلتوجه و لحظات درخشان، در مجموع مثل تمرینی است که پتانسیلش را نشان میدهد، اما اجازه پیدا نمیکند به یک عملیات واقعی تبدیل شود.
سند جدید «استراتژی امنیت ملی» آمریکا بر احیای برتری واشنگتن در نیمکره غربی و رویکرد عدممداخله تأکید دارد. رقابت با چین دیگر اولویت اصلی معرفی نمیشود، هرچند بازدارندگی در قبال تایوان و همکاری با هند برجسته میشود. سند خواستار کاهش تمرکز بر خاورمیانه و افزایش مسئولیت اروپا در دفاع از خود است. این رویکرد، سیاستی واقعگرایانه و منفعتمحور را ترسیم میکند و ترویج مستقیم دموکراسی را فقط در میان متحدان نزدیک دنبال میکند.
یگان تازه پهپادهای انتحاری ارتش آمریکا در خاورمیانه رونمایی شد.
در شرایط فعلی، ما اشتراک قابلتوجهی میان ایران، عربستان و ترکیه مشاهده نمیکنیم، الا دغدغه کاستن از تنشها و اجازه ندادن به اسراییل برای ایجاد درگیری.
نقش خاورمیانه در راهبرد آمریکا دستخوش تغییرات بنیادین شده است. با کاهش اهمیت نفت و تهدید تروریسم، همراه با هزینههای سنگین مداخلات طولانی، فشار افکار عمومی و محافل فکری برای خروج یا کاهش حضور واشنگتن افزایش یافته است. همزمان، قدرتهای منطقهای و جهانی در حال بازتعریف نقش خود هستند و روایت «خروج آمریکا» به ابزاری برای سنجش رفتار چین و سایر رقبا تبدیل شده است.
نشست جنجالی ترامپ و محمد بن سلمان صحنه تضاد رفتاری دو رهبر بود: ترامپ عصبی و پرخاشگر و بن سلمان آرام و حسابشده. متن گزارش نشان میدهد ولیعهد سعودی پس از سالهای سرکوب، جنگ یمن و حاشیهنشینی پس از قتل خاشقجی، اکنون با چهرهای محتاطتر و دیپلماتیکتر بازگشته و در پی تثبیت جایگاه جهانی خود است. او ضمن تأکید بر رابطه بلندمدت با آمریکا، از نفوذش بر ترامپ برای پیشبرد توافقهای تجاری و مداخله در بحران سودان بهره برد و سفرش با آزادی یک زندانی دوتابعیتی پایان یافت.
هندسه امنیتی خاورمیانه پس از ۷ اکتبر و جنگی که حدود دو سال طول کشید، دستخوش تغییراتی چشمگیر شد. این جنگ دو ساله چند نقطه عطف داشت که برخی معتقدند درگیری ۱۲ روزه میان ایران و اسرائیل، مهمترین آنها بود. نخستین مفهومی که پس از مشاهده عینی تمام این تحولات به ذهن میرسد، این است که در تهران باید در برخی سیاستها بازنگری صورت بگیرد.
خشکسالی در خاورمیانه، تنها ناشی از سوءمدیریت، بالا بودن جمعیت و… نیست؛ بلکه اقلیم خشک این منطقه، عامل اصلیِ وضعیت همیشگی و مزمن کمآبی در آن بهحساب میآید.
این متن به پیامدهای حمله ناکام اسرائیل در دوحه و تغییر بنیادین سیاست آمریکا در خاورمیانه میپردازد. ترامپ با خشم از این حمله، آتشبس غزه و صدور یک تضمین امنیتی بیسابقه برای قطر را تحمیل کرد؛ اقدامی که میتواند پایه معماری امنیتی تازه خلیج فارس شود. نویسنده نشان میدهد سیاستهای ترامپ و بایدن در منطقه همپوشانی گسترده داشته و اکنون کشورهای خلیج فارس محور نظم نوین منطقهاند، اما بیاعتمادی نسبت به ثبات تعهدات واشنگتن همچنان پابرجاست.
