نگاهی به قسمت اول سریال نیمرخ با بازی حامد کمیلی
قسمت اول «نیمرخ» با تکیه بر فضای رازآلود و شخصیتهای مشکوک تلاش میکند مخاطب را برای ادامه داستان کنجکاو نگه دارد، اما برای تبدیل شدن به یک تریلر مؤثر باید در قسمتهای بعد ثابت کند پشت این همه راز، داستانی قدرتمند هم وجود دارد.
فرارو- اخیرا قسمت اول سریال «نیم رخ» از شبکه نمایش خانگی منتشر شده است. اثری در ژانر معمایی و جنایی که مدعی داستان متفاوتی را روایت میکند.
به گزارش فرارو، قسمت اول این سریال از همان ابتدا میخواهد یک چیز را به مخاطب بفهماند: اینجا هیچکس آنطور که به نظر میرسد نیست. مشکل اینجاست که قسمت اول نتوانست نشان دهد چرا باید برای کشف حقیقت درباره این آدمها هیجانزده باشیم.
سریال «نیمرخ» به کارگردانی رضا شریفی و نویسندگی مهرداد نیکنام، با ترکیبی از درام، جنایت و معما وارد شبکه نمایش خانگی شده و مهدی سلطانی، حامد کمیلی، بهاره کیانافشار، سیاوش خیرابی، شهروز دلافکار و شیدا یوسفی از بازیگران آن هستند. اما قسمت اول بیشتر از آنکه این بازیگران را در قالب شخصیتهایی زنده و چندلایه معرفی کند، آنها را در خدمت یک پازل روایی قرار میدهد.
این بزرگترین ایراد شروع سریال جایی که تصور میکند اگر اطلاعات را از مخاطب پنهان کند، الزاماً تعلیق ساخته است. در حالی که تعلیق از ندانستن صرف به وجود نمیآید؛ از اهمیت دادن به چیزی که قرار است بفهمیم شکل میگیرد. وقتی هنوز انگیزه و جهان درونی شخصیتها به اندازه کافی ساخته نشده، رازهایشان هم بیشتر شبیه ترفند فیلمنامه به نظر میرسد تا مسئلهای که واقعاً سرنوشتساز باشد.
فضاسازی به جای قصه
حامد کمیلی و بهاره کیانافشار نیز فعلاً بیشتر در موقعیتهایی قرار گرفتهاند که قرار است درباره کاراکترها سوالهای جدیدی به وجود بیایند و د قسمت اول الزاما شناختی به مخاطب نمیدهند.
از طرف دیگر، قسمت اول در دام آشنای بسیاری از تریلرهای ایرانی میافتد؛ فضای جدی بهجای درام جدی. نگاههای مشکوک، سکوتهای طولانی و اطلاعات قطرهای قرار نیست بهتنهایی یک سریال جنایی بسازند. در واقع در ادامه اگر کشمکش میان شخصیتها به اندازه کافی قوی نباشد، این تمهیدات بعد از مدتی نه مرموز، بلکه قابل پیشبینی میشوند.
در نهایت، «نیمرخ» شروع بدی نیست؛ اما شروع قدرتمندی هم نیست. سریال یک معما دارد، چند شخصیت مشکوک دارد و بازیگرانی دارد که ظرفیت بیشتری از چیزی که فعلاً فیلمنامه در اختیارشان گذاشته نشان میدهند. مسئله این است که قسمت اول هنوز نتوانسته این عناصر را به یک درام واقعاً درگیرکننده تبدیل کند.
اگر در قسمتهای بعد شخصیتها از سایه راز بیرون بیایند و خودشان تبدیل به مسئله اصلی شوند، «نیمرخ» شانس نجات دارد. در غیر این صورت، این احتمال وجود دارد که سریال تمام برگ برندهاش را روی یک ترفند ساده گذاشته باشد: مخاطب را کنجکاو نگه دارد، بدون اینکه واقعاً چیزی برای کنجکاو شدن ساخته باشد.
