عکس روز ناسا از خورشیدگرفتگی و ماهگرفتگی امسال
معمولاً بخشی از هر فصل گرفت را گرفتهای جزئی تشکیل میدهند. اما آخرین فصل گرفت سال ۲۰۲۶، دقیقاً چنین جفتی را با فاصله دو هفتهای رقم زد: خورشیدگرفتگی کامل در ۱۲ اوت (تصویر بالا) و ماهگرفتگیِ تقریباً کامل در شب ۲۷/۲۸ اوت.
فرارو- خورشیدگرفتگیها و ماهگرفتگیها معمولاً به صورت جفت رخ میدهند. دو بار در سال، در طول یک «فصل گرفت» که حدود ۳۴ روز به طول میانجامد، خورشید، ماه و زمین تقریباً در یک راستا قرار میگیرند. در این بازه، مراحل ماه نو و ماه کامل که با فاصلهای کمی بیش از ۱۴ روز از هم جدا شدهاند، به ترتیب موجب بروز یک خورشیدگرفتگی و یک ماهگرفتگی میشوند.
عکس روز ناسا از خورشیدگرفتگی و ماهگرفتگی امسال را ببینید.
به گزارش فرارو به نقل از ناسا، با این حال، به ندرت پیش میآید که همراستایی در هر دو مرحله ماه نو و ماه کامل در یک فصل گرفت، آنقدر دقیق باشد که منجر به جفتی شامل «خورشیدگرفتگی کامل» و «ماهگرفتگی کامل» شود؛ معمولاً بخشی از هر فصل گرفت را گرفتهای جزئی تشکیل میدهند. اما آخرین فصل گرفت سال ۲۰۲۶، دقیقاً چنین جفتی را با فاصله دو هفتهای رقم زد: خورشیدگرفتگی کامل در ۱۲ اوت (تصویر بالا) و ماهگرفتگیِ تقریباً کامل در شب ۲۷/۲۸ اوت.
در مرحله ماه نو، تصویر خورشیدگرفتگی در «پنیافیل» اسپانیا و در لحظات آغازینِ گرفتِ کامل (بهصورت ترکیبی با دامنه دینامیکی بالا یا HDR) ثبت شد که در آن پدیده «دانههای بیلی» و تاج طلاییرنگ خورشید نمایان است.
در مرحله ماه کاملِ بعدی، ماهگرفتگی جزئیِ عمیق از «سور» فرانسه ثبت گردید. این تصویر نیز که ترکیبی HDR است، گرفت جزئی را در وضعیتی نشان میدهد که میزان پوشش آن به حدود نیمی از حداکثرِ ۹۳ درصدیِ خود رسیده است؛ از این رو، تقریباً نیمی از قرص مرئی ماه در سایه اصلی (امبرا) زمین، تیره و سرخفام به نظر میرسد.
در فصل گرفتِ پیشِ رو، شاهد یک خورشیدگرفتگی حلقوی در ۶ فوریه ۲۰۲۷ خواهیم بود که با یک ماهگرفتگی نیمسایهای (پنومبرال) در ۲۰/۲۱ فوریه همراه است.
