گزارش نیویورک تایمز از نگرانی اروپا برای کنار گذاشته شدن از مذاکرات روسیه و اوکراین

فرارو- اروپا با نگرانی از رویکرد ترامپ، به دنبال ایفای نقش در هرگونه مذاکره میان روسیه و اوکراین است. 

به گزارش فرارو به نقل از نیویورک تایمز، دیپلمات‌های فرانسوی، آلمانی و بریتانیایی در حال کار بر روی چارچوبی برای مذاکرات آتی هستند؛ هرچند روسیه تاکنون تمایل چندانی به آن نشان نداده است. 

به گفته پنج مقام اروپایی، سه کشور اروپایی که نگران کنار گذاشته شدن توسط رئیس جمهور ترامپ از هرگونه مذاکره برای پایان دادن به جنگ روسیه و اوکراین هستند، با هم همکاری می‌کنند تا مطمئن شوند که اروپا در میز مذاکره جایی دارد. 

به گفته دو دیپلمات ارشد اروپایی و یک مقام ارشد اروپایی که بر این تلاش نظارت دارد، فرانسه و آلمان رهبری توسعه موضع اروپا را بر عهده دارند. دیپلمات‌ها گفتند که بریتانیا که نخست وزیر جدیدی دارد، بیشتر مردد است، تا حدی به این دلیل که نگران آزمایش روابط خود با ترامپ است. 

نشانه‌های کمی وجود دارد که نشان دهد ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، آماده مذاکرات جدی است. 

پوتین گفته است که روسیه حداقل باید کنترل کامل منطقه دونباس در شرق اوکراین را به دست آورد. مقامات و تحلیلگران می‌گویند اگر روس‌ها نتوانند تا پاییز ۲۰۲۷ این کار را انجام دهند، مذاکرات محتمل‌تر خواهد بود. و تصمیمات کلیدی باید از قبل گرفته شوند. 

در پی درخواست برای اظهار نظر، وزارت خارجه بریتانیا اعلام کرد که این بحث‌ها همچنان در حد گمانه‌زنی است؛ در همین حال، یک مقام اتحادیه اروپا تأکید کرد که تلاش‌های دیپلماتیک گوناگون مکمل یکدیگرند، نه رقیب هم، و طرح مباحث تفرقه‌انگیز درباره موضوع نمایندگی در مقطع کنونی، کمکی به پیشبرد امور نمی‌کند. 

به گفته سه مقام اروپایی، بریتانیا، فرانسه و آلمان معتقدند که باید مذاکره‌کنندگان اصلی در حمایت از اوکراین باشند. این سه کشور که به گروه «E۳» شهرت دارند، هسته مرکزی «ائتلاف داوطلبان» حامی اوکراین را تشکیل می‌دهند و گزینه‌هایی را برای ارائه تضمین‌های نظامی و امنیتی به این کشور پس از دستیابی به توافق، تدوین کرده‌اند. 

این مقامات اظهار داشتند که باید با لهستان، ایتالیا و کشورهای حوزه نوردیک نیز مشورت شود و اتحادیه اروپا در جریان امور قرار گرفته و در مراحل بعدی مشارکت داده شود؛ زیرا برخی کشورهای کوچک‌تر به‌ویژه همسایگان روسیه و اوکراین نظیر کشورهای حوزه بالتیک و مجارستان اعتماد کاملی به نمایندگی آلمان و فرانسه از منافع خود ندارند. 

در ماه ژوئن، هم‌زمان با تلاش‌های زلنسکی برای آماده‌سازی مقدمات مذاکره با روسیه و ایالات متحده، موجی از نشست‌ها و بحث‌ها پیرامون این موضوع شکل گرفت. 

زلنسکی با بریتانیا، فرانسه و آلمان رایزنی کرد و در تاریخ ۷ ژوئن در لندن با رهبران این کشورها دیدار داشت تا درباره نقش اروپا در مذاکرات آتی با روسیه گفتگو کرده و اصول حاکم بر هرگونه توافق احتمالی را تبیین کند. چهار روز بعد، سفرای این سه کشور اروپایی دیداری در مسکو با میخائیل یوریویچ گالوزین، معاون وزیر امور خارجه روسیه و مسئول پرونده اوکراین، برگزار کردند. 

کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، ضمن اذعان به تلاش‌های زلنسکی برای برقراری ارتباط با بریتانیا، فرانسه و آلمان، اظهار داشت که این سه کشور به «منافع امنیتی بنیادین اروپا» از جمله کاهش تحریم‌ها و آزادسازی دارایی‌های مسدودشده روسیه پایبند هستند. او گفت که هنوز برای اظهار نظر قطعی درباره نحوه نمایندگی زود است، اما باید آن منافع بنیادین مد نظر قرار گیرند. 

پس از آنکه زلنسکی از آنتونیو کوشتا، رئیس شورای اروپا (نهاد بین‌دولتی این اتحادیه)، خواست تا موضوع اوکراین را با مسکو مطرح کند، اتحادیه اروپا گام‌های اولیه‌ای برای گشودن کانال‌های ارتباطی با روسیه برداشت. پدرو لورتی، رئیس دفتر کوشتا، برای تلاش جهت ایجاد یک کانال دیپلماتیک، با مقامات روسی از جمله یوری وی. اوشاکوف که رابط اصلی روسیه با استیو ویتکاف، فرستاده ترامپ بوده است گفتگو کرد. 

کوشتا پس از نشست اروپایی ۱۹ ژوئن گفت: «ما نمی‌توانیم برای تفسیر پیام‌های روسیه تنها به دیگران وابسته باشیم و باید بتوانیم پیام‌های خود را مستقیماً به روسیه منتقل کنیم.» با این حال، او اذعان کرد که هیچ «نشانه معتبری» از سوی مسکو مبنی بر تمایل این کشور به انجام «مذاکرات جدی در مقطع کنونی» وجود ندارد. 

در هر دو مورد، واکنش رسمی روسیه حاکی از بی‌اعتنایی بود؛ چنان‌که گالوزین با لحنی انتقادی مدعی شد که این سه کشور «اوکراین را به ادامه جنگ علیه روسیه ترغیب می‌کنند.» 

امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، نیز اظهار داشت که «هنگام انجام مذاکرات، اروپایی‌ها باید پای میز حضور داشته باشند» و «رئیس کوشتا نیز در چارچوب اختیارات تعریف‌شده برای خود، جایگاهی خواهد داشت.» 

صدراعظم آلمان، فریدریش مرتس، تأکید کرد که این سه کشور «بنا به درخواست صریح اوکراین» عمل می‌کنند. او افزود: «همکاری نزدیک بریتانیا، آلمان و فرانسه در اینجا از منطق درونی خاصی نیز برخوردار است؛ این‌ها کشورهای بزرگ اروپایی هستند و نقش عمده‌ای در حمایت نظامی از اوکراین ایفا می‌کنند.» 

او در مورد اینکه چه کسی به نمایندگی از اتحادیه اروپا سخن خواهد گفت، اظهار داشت: «زمانی که مذاکرات برگزار شود، در این باره تصمیم خواهیم گرفت.» 

نوربرت روتگن، قانون‌گذار و کارشناس امنیتی آلمانی، گفت با توجه به‌عدم تمایل پوتین، اروپایی‌ها دچار خوش‌خیالی هستند. او گفت: «اروپا باید در مقطعی وارد عمل شود، زیرا امنیت اروپا در خطر است و واشنگتن دیگر آن را به عنوان یک منافع حیاتی آمریکا تلقی نمی‌کند.» 

روتگن ادامه داد: «اما فعلاً پوتین در تلاش برای ایجاد تفرقه در غرب و تعامل با اروپا از طریق واشنگتن، منافعی برای خود می‌بیند.» 

برخی دیگر معتقدند که اتخاذ رویکردی اروپایی در قبال روسیه، اقدامی است که باید خیلی پیش از این انجام می‌شد. مارک لئونارد، مدیر اندیشکده «شورای روابط خارجی اروپا»، گفت که اهمیت موضوع چنان بالاست که فقدان کانال‌های مستقیم ارتباطی اروپا با روسیه از زمان تهاجم این کشور به اوکراین در سال ۲۰۲۲، «تقریباً نوعی قصور مجرمانه در انجام وظیفه» محسوب می‌شود. 

هانس-دیتر لوکاس، دیپلمات سابق آلمانی که سابقه سفارت در ناتو، فرانسه و ایتالیا را در کارنامه دارد، گفت که می‌توان از مذاکرات چندجانبه با ایران بر سر توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ که خود در آن نقش مذاکره‌کننده را داشت درس‌هایی گرفت. 

او گفت: «ما نباید مانند نوامبر ۲۰۲۵ زمانی که آقای ترامپ و آقای ویتکاف طرح صلح اولیه ۲۸ ماده‌ای خود را با مسکو مطرح کردند از تحولات عقب بمانیم. اروپایی‌ها برگ‌های برنده‌ای در اختیار دارند، اما باید هوشمندانه از آن‌ها استفاده کنند.» 

با این حال، لوکاس خاطرنشان کرد: «ما به همکاری و هماهنگی بسیار نزدیک با ایالات متحده نیاز خواهیم داشت.» و در اینجا، او افزود: «ما دوباره به همان پرسش بنیادین درباره آقای ترامپ و روابط فراآتلانتیکی بازمی‌گردیم.»