آیا دولت در برابر تندروها، طرف مردم خواهد ایستاد؟
دولت در ابتدای راه مقابله با تندرویها قرار دارد و بدون اینکه از آحاد جامعه و مخصوصا جوانان برای بهینه کردن ساختار دولت بهره ببرد، میخواهد با نیروهای قدیمی و ساختارهای شکننده در مقابل ساختارشکنان تندرو بایستد.
امید علیبابایی در آرمان ملی نوشت: قانون سوم نیوتون بسیار زیباست؛ قانونی که عمل و عکسالعمل را به هر دو طرف مسأله نسبت میدهد. فرض کنید یک خودرو کوچک با جمعیتی متراکم درونش، با سرعتی غیرمجاز در حال حرکت است؛ بوق، چراغهای پرنور و سروصدای این خودرو چشم همه را خیره میکند، هر لحظه بر سرعت و شتاب خودرو افزوده میشود و ناگهان دیوار محکم و بلندی جلوی خودرو قرار میگیرد، خودرو با چنان نیرویی به دیوار برخورد میکند که نیروی عکسالعمل وارده به خودرو به نابودی کامل آن منجر میشود.
در این بین شدت برخورد چنان است که ضربه وارده علیه خودرو عمل کرده و آن را به عقب پرتاب میکند. نگران نباشید! اینجا کلاس درس نیست ولی برخی قوانین فیزیک و مکانیک آنقدر زیبا هستند که ناخودآگاه میتوان شرایط واقعی اجتماع را به کمک این قوانین، مهندسی کرد. اقلیت تندرو که با پروپاگاندای شدید و انواع تبلیغات و خودنماییها در فضاهای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و… جامعه ما با خودروی کوچک خود در حال تختهگاز رفتن هستند اگر به دیوار محکم اتحاد آحاد جامعه و مسئولان دلسوز برخورد کنند، قطعا چنان نیرو و ضربهای به آنان وارد خواهد شد که به کنج عزلت پرتاب خواهند شد.
امروز که قاطبه جمعیت ایران با هر دین، آیین و عقیدهای، تندروی و خودخواهی ناشی از آن را در مقابل آرامش و آسایش خود میبیند اگر پشتوانه و تکیهگاهی از طرف مسئولان داشته باشد میتواند با ایجاد یک جامعه متحد و قانونمدار در مقابل هرگونه تندروی بایستد و دیواری مستحکم تشکیل دهد. شرط کمتر آسیب دیدن این دیوار آن است که مصالح آن و ساختار مهندسی آن بر یک زمینه قوی قرار گرفته باشند، دولت؛ عاملی است که میتواند در شرایط کنونی به استحکام این دیوار کمک کند.
دولت بهعنوان مجری امور قدرت این را دارد که زمینه مساعد و تجهیزات مناسب برای ساخت دیوار اتحاد ملی را تهیه کند و بدنه دیوار را با بدنه دولت همپوشان کرده تا با فداکاری جلوی تنشهای اصلی را بگیرد و آنجاست که کل جامعه و بهخصوص جوانان ایران که هیچ قدرتی توانایی مقابل با آنان را ندارد، بطن این دیوار را مستحکم کرده و هرگونه تنش وارده را از بین خواهند برد.
نکته کلیدی این است که دولت، سیاستگذاران و مسئولان دلسوز، از مقابله با تندروها و تندرویها نترسند و فضا را برای حضور جوانان در ساختارهای اجرایی کشور فراهم کنند. در این شرایط دولت و جوانان میتوانند بدنه و بطن دیوار اتحاد ملی را با چنان استحکامی بنا کنند که هرگونه برخورد با این اتحاد در قالب یک نیروی قدرتمند به خود تندروها بازگردد و چنان ضربهای به آنان وارد کند که فکر بیقانونی و معرکهگیری از سرشان بیرون برود و مجبور شوند به خواستههای شرعی، قانونی و عرفی جامعه تن دهند.
مشکل اصلی اینجاست که دولت در ابتدای راه مقابله با تندرویها قرار دارد و بدون اینکه از آحاد جامعه و مخصوصا جوانان برای بهینه کردن ساختار دولت بهره ببرد، میخواهد با نیروهای قدیمی و ساختارهای شکننده در مقابل ساختارشکنان تندرو بایستد. گام اول دولت برای ایجاد دیوار قوی و مستحکم اتحاد ملی باید تحقق خواستههای حداقلی جامعه باشد بهطوری که مشکلات انرژی و اینترنت از ذهن جامعه فراموش شوند و مردم در زندگی روزمره خود بهبود محسوس شرایط اقتصادی را به چشم ببینند.
در گام بعدی، دولت باید با آغوش باز به استفاده از نیروهای جوان در بدنه و بطن خود بپردازد و از آنان در تصمیمگیریها بهطور مستقیم و علنی استفاده کند تا به همین سبب نیروهای تندرو و خودخواه از ساختارهای سیاستگذاری حذف و تصفیه شوند و خللی در ساختار محکم دیوار اتحاد ملی ایجاد نشود. در گام نهایی، خود دولت باید بدنه این دیوار را تشکیل دهد تا همگان به چشم ببینند که مردان سازندگی و اتحاد، به پشتوانه جوانان، هرگونه نیروی تفرقه برانگیز داخلی و خارجی را با اتحاد دولت و مردم دفع خواهند کرد.
