زلزله در واشنگتن/ درگذشت گراهام و بستری شدن مککانل چه عواقبی دارد؟
صفحات زمینساختی سیاست آمریکا در حال جابهجاییاند؛ تغییری نسلی که مدتها به تعویق افتاده بود، با مرگ گراهام و بیماری طولانیمدت میچ مککانل اکنون در آستانه وقوع است.
فرارو- مرگ سناتور لیندزی گراهام و بستری شدن طولانیمدت سناتور میچ مککانل، رهبر پیشین اکثریت سنا، یادآور این واقعیت تلخ است که گذر زمان سرانجام حتی بر زندگی سیاسی چهرههایی که سالها از قدرت و نفوذ گسترده برخوردار بودهاند نیز غلبه میکند.
به گزارش فرارو به نقل از سیانان، اما پایان یک دوران در میان جمهوریخواهان سنا، تنها بخشی از روندی گستردهتر است: صفحات زمینساختی سیاست آمریکا در حال جابهجاییاند؛ تغییری نسلی که مدتها به تعویق افتاده بود اکنون در آستانه وقوع است، نبرد بر سر آینده ایدئولوژیک هر دو حزب شدت گرفته و رهبران سیاسی برای کاهش نگرانی رأیدهندگان درباره تضعیف امنیت اقتصادی و جنگ در خارج از کشور با دشواری روبهرو هستند.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، همچنان با همان شدت گذشته از قدرت خود استفاده میکند تا روند تحولات سیاسی را کند سازد و از گرفتار شدن به وضعیت «رئیسجمهور لنگ» (رئیسجمهوری که در دوره پایانی قدرت سیاسیاش رو به افول است) جلوگیری کند. اما تمرکز او بر ساخت بناها و یادمانهای فیزیکی برای دوران ریاستجمهوریاش نیز بیانگر ذهنیت رئیسجمهور ۸۰ سالهای است که در دومین دوره ریاستجمهوری خود بیش از هر چیز به میراث سیاسیاش میاندیشد.
پس از شمارش آرای انتخابات میاندورهای ماه نوامبر، این پرسش که پس از پایان سلطه تقریباً یکدههای ترامپ بر حزب جمهوریخواه چه اتفاقی خواهد افتاد، به موضوعی اجتنابناپذیر تبدیل خواهد شد.
همزمان، حزب دموکرات نیز با بحرانی مشابه در زمینه جانشینی رهبران روبهرو است؛ جایی که نیروهای مترقی و منتقد ساختار سنتی حزب، اقتدار جریان حاکم را به چالش کشیدهاند. شکست گراهام پلاتنر – که ناچار شد کارزار انتخاباتی خود را برای کسب کرسی سرنوشتساز سنای ایالت مین، کرسیای که میتواند سرنوشت کنترل سنا را تعیین کند، متوقف کند – نشان میدهد که ضعفهای درونی و ساختاری حزب دموکرات، همان عواملی که به پیروزی ترامپ در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۴ کمک کردند، همچنان پابرجا هستند.
این احساس که نظم سیاسی قدیمی در حال فروپاشی است، با ناتوانی هر دو حزب در ارائه راهحلهای مؤثر برای پایان دادن به بحران افزایش هزینههای زندگی نیز تقویت میشود.
در حالی که ترامپ از آغاز «عصر طلایی» اقتصاد سخن میگوید؛ ادعایی که برای بیشتر رأیدهندگان باورپذیر نیست، او همزمان جنگ با ایران را تشدید کرده است؛ جنگی که خود هشدار داده بود ممکن است به یک رکود بزرگ اقتصادی تازه منجر شود. افزون بر این، او از امضای لایحهای که یکی از مهمترین دغدغههای خانوادهها، یعنی مسکن مقرونبهصرفه، را هدف قرار میداد خودداری کرد، زیرا سناتورهای جمهوریخواه حاضر نبودند طرحی را تصویب کنند که ادعاهای نادرست او درباره تقلب در انتخابات را در بر داشته باشد.
دموکراتها نیز این خطر را دارند که در میانه اختلافات داخلی بر سر هویت و مسیر آینده حزب، به همان اندازه خودمحور و گرفتار مسائل درونحزبی به نظر برسند. رهبران این حزب با فشارهای فزایندهای برای واگذاری رهبری به نسل جدید و جوانتر روبهرو هستند و سوسیالیستهای دموکرات نیز با تکیه بر نارضایتی اقتصادی مردم، خواستار چرخشی آشکار به سمت سیاستهای چپگرایانهتر شدهاند. در مقابل، جریان سنتی حزب بیم آن دارد که چنین تغییری موجب از دست رفتن آرای میانهروها و جایگاه حزب در مرکز طیف سیاسی شود.
