پشت پرده سفر عراقچی به بغداد؛ ۵ دستورکار مهم هیئت ایرانی
وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران امروز برای سفری فشرده به عراق سفر کرد. سفری که با توجه شرایط منطقه، اهمیت عراق برای تهران و تحولات پس از جنگ اخیر، میتواند ۵ دستور کار مهم داشته باشد.
فرارو– سیدعباس عراقچی صبح امروز همراه با هیئتی بلندپایه برای دیدار و رایزنیهایی فشرده به بغداد سفر کرد. علت اصلی این سفر، هماهنگیها برای انجام تشییع پیکر آیتالله سیدعلی خامنهای در عتبات عالیات است. گفته میشود که این مراسم روز چهارشنبه ۱۷ تیر در کربلا و نجف برگزار میشود.
به گزارش فرارو، حضور عراقچی در بغداد، با توجه به مجموع تحولات و اخبار رسمی، دستورکارهای نوشته و نانوشتهای دارد. اعضای هیئت همراه که در تصاویر دیده میشوند یا خارج از دید لنز دوربینها بودند، هم در فهم این که اهداف این سفر چیست، اهمیت بالایی دارند.
اول؛ هماهنگی و رایزنی مراسم تشییع آیتالله خامنهای
تشییع رهبر شهید انقلاب هفته آینده در ایران برگزار خواهد شد. این مراسم، عملیاتی با ابعاد بزرگ است که دستگاههای مختلفی در آن مسئولیت دارند. پیچیدگیهای چنین مراسمی در ایران، در کشوری با مختصات عراق، دوچندان میشود.
با توجه به جمعیت شیعیان عراق، پیشبینیها حاکی از آن است که جمعیت زیادی برای تشییع آیتالله خامنهای در عتبات حاضر خواهند شد. علیاکبر پورجمشیدیان، معاون و قائممقام وزیر کشور که مسئولیت دبیری «ستاد ملی آیین تشییع و وداع با رهبر شهید انقلاب» را هم بر عهده دارد، در این سفر عراقچی را همراهی میکند.
در صورتی که اتباع عراقی بخواهند در تشییع آیتالله خامنهای در ایران هم شرکت کنند، عملیات صدور ویزا برای آنان نیز به هماهنگیهای دیگر برای برگزاری مراسم در عتبات اضافه خواهد شد.
دوم؛ بدهیهای ارزی عراق به ایران
عراق یکی از کشورهایی است که بخشی از پولهای ایران در آن قرار دارد. این پولها مربوط به صادرات گاز و برق به عراق است که به صورت مستمر ادامه دارد و علت اصلی به وجود آمدن آن نیز تحریمهای آمریکا علیه ایران است. با توجه به استمرار این تبادلات تجاری در حوزه انرژی و تسویههای مقطعی یا هزینهکرد این پولها با سازوکارهای مشخص، رقم دقیقی از این پول در عرصه عمومی وجود ندارد.
سوم؛ گروههای مخالف کرد
موضوعات امنیتی همواره یکی از دستورکارهای اصلی روابط دوجانبه عراق و جمهوری اسلامی ایران است. تهران و بغداد در اسفند ۱۴۰۱ توافقنامهای امنیتی امضا کردند که تمرکز آن بر پایان فعالیت گروههای کردی است. گروههای مسلح کرد سالهاست که در بخشهای مختلف منطقه کردنشین عراق (اقلیم کردستان) مستقر هستند و تأسیسات و امکانات مختلف (کمپهای آموزشی، مقرهای عملیاتی، دفاتر اداری و...) را در اختیار دارند.
اخبار رسمی داخلی و برآوردهای امنیتی مختلف نیز حاکی از آن است که این گروهها در هماهنگی با سرویسهای اطلاعاتی حریف هستند و عملیات مختلفی علیه جمهوری اسلامی انجام میدهند.
ایران در مقاطع مختلف اقدام به حمله پهپادی و موشکی به مقرهای این گروهها میکند. در جریان جنگ ۴۰ روزه نیز این حملات ادامه داشت و بعد از آن قطع نشد. آخرین بار، ظهر دیروز یک حمله پهپادی به یکی از این کمپها در شرق اربیل انجام شد.
چهار؛ تنگه هرمز
عراق از جمله کشورهایی است که تحولات ماههای اخیر در تنگه هرمز خسارتهای زیادی به آن وارد کرد. به غیر از یک خط لوله زمینی که نفت عراق را از طریق ترکیه به مدیترانه میرساند و ظرفیت بالایی ندارد، اصل مسیر صادرات نفتی عراق از تنگه هرمز است. با توجه به شرایط جدید در منطقه، موضوع تنگه هرمز نیز میتواند در میان دستورکارهای هیئت ایرانی باشد.
پنج؛ ملاقات با نخستوزیر جدید
عراقچی با نخستوزیر جدید عراق نیز دیدار خواهد کرد. علی الزیدی در ماه گذشته میلادی کار خود را به عنوان نخستوزیر شروع کرد و زمانی جایگزین نوری المالکی شد که ترامپ عراق را تهدید کرد در صورت معرفی مالکی، همکاریها با عراق را قطع خواهد کرد.
در حال حاضر، موضوع دورخیز دولت عراق برای انحصار سلاح در دست دولت، ساماندهی گروههای مسلح، ایجاد تعادل در روابط میان ایران و آمریکا، و دور نگه داشتن عراق از تحولات امنیتی، به عنوان اولویتهای اصلی عراق مطرح میشوند.
این اولین دیدار عراقچی و نخستوزیر جدید عراق خواهد بود که روز گذشته در مصاحبهای با اسکاینیوز عربی، این موارد را مطرح کرد:
- به دنبال انتقال از مرحله شراکت نظامی به شراکت اقتصادی پایدار و ایجاد پل اقتصادی فعال میان عراق و امریکا در راستای تحقق منافع دو ملت هستیم.
- ایالات متحده، شریک راهبردی عراق در اجرای برنامههای توسعهای و اقتصادی به شمار میرود.
- حکومت چارچوب جامع است و نمیتوان سلاح خارج از آن را پذیرفت.
- نمیتوان نقش این گروههای مقاومت در مبارزه با تروریسم را انکار کرد، اما مرحله کنونی نیازمند انتقال همه به اقدام از طریق حکومت و نهادهای آن است.
- روابط ما با جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر حسن همجواری، احترام و منافع مشترک، همانند روابط ما با همه کشورهای منطقه، است.
- عراق دیکته کردن را از سوی هیچ طرفی نمیپذیرد و تصمیمگیری همواره براساس اصل «عراق اول» خواهد بود.
- سیاست محوربندی یا دشمنی را پیروی نمیکنیم و عراق میخواهد میدانی برای ارتباط و ثبات باشد، نه میدانی برای درگیری.
