پایان زودهنگام دولت کارگر؛ چرا استارمر پس از دو سال استعفا داد؟
کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، تنها پس از دو سال حضور در قدرت، در پی فشارهای فزاینده درونحزبی و کاهش شدید محبوبیت از پست نخستوزیری و رهبری حزب کارگر استعفا داد. این تصمیم به دنبال شکستهای اخیر حزب کارگر در انتخابات محلی و دریافت اولتیماتوم از سوی وزرای ارشد کابینه به دلیل فقدان چشمانداز روشن برای اداره کشور اتخاذ شد.
فرارو- کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، در پی فشارهای فزاینده از سوی همحزبیهایش و نتایج ضعیف در انتخابات محلی ماه می، امروز از سمت خود استعفا داد. استارمر که تنها حدود دو سال پیش (ژوئیه ۲۰۲۴) با یک پیروزی قاطع در انتخابات عمومی به قدرت رسیده بود، صبح امروز (دوشنبه، ۱ تیر ۱۴۰۵) در مقابل ساختمان شماره ۱۰ داونینگ استریت (مقر نخستوزیری) حاضر شد و کنارهگیری خود را از رهبری حزب کارگر و پست نخستوزیری اعلام کرد.
به گزارش فرارو به نقل از رویترز، تصمیم او برای استعفا در حالی گرفته شد که نظرسنجیهای اخیر نشان میداد بیش از نیمی از مردم بریتانیا خواهان رفتن او هستند و مخالفتها در درون کابینه خودش نیز به اوج رسیده بود.
ریشههای بحران: از فقدان ایده تا ظهور رقیب جدی
استارمر، زمانی به عنوان رهبری تحسین میشد که قرار بود پس از سالها آشفتگی سیاسی، ثبات و عملگرایی را به بریتانیا بازگرداند. با این حال، سقوط او دقیقاً به دلیل همان فقدان چارچوب فکری مشخصی بود که در ابتدا باعث موفقیتش شده بود.
استارمر پس از کسب بزرگترین اکثریت پارلمانی در تاریخ مدرن بریتانیا، به جای ترسیم یک چشمانداز روشن برای آینده کشور، روی اهداف کوتاهمدت متمرکز شد. این رویکرد باعث شد تا به سرعت محبوبیت خود را از دست بدهد و برنامههای دولتش یکی پس از دیگری با شکست مواجه شوند.
علاوه بر این ناکامیها، پیروزی چشمگیر «اندی برنهام» (شهردار پیشین منچستر بزرگ) در یک انتخابات میاندورهای مهم در هفته گذشته، زنگ خطر را برای استارمر به صدا درآورد. بسیاری در حزب کارگر معتقدند که برنهام برخلاف استارمر، توانایی مقابله با احزاب رقیب را دارد و همین مسئله باعث شد تا چهار وزیر ارشد کابینه از جمله وزرای خارجه و کشور، به استارمر اولتیماتوم بدهند که باید زمان خروج خود را مشخص کند.
وعده انتقال آرام قدرت
استارمر در سخنرانی استعفای خود تلاش کرد از دستاوردهای دو سالهاش دفاع کند. او گفت: «سوال فوری که اکنون حزب من میپرسد این است که آیا من فرد مناسبی برای هدایت ما در انتخابات عمومی آینده هستم؟ من پاسخ حزب پارلمانی خود را به این پرسش شنیدهام و آن را با کمال میل میپذیرم.»
او در ادامه سخنانش تأکید کرد که تصمیماتش همیشه بر اساس اولویت دادن به کشوری بوده که به آن عشق میورزد و افزود: «من از کمیته اجرایی ملی حزب کارگر خواهم خواست تا جدول زمانی انتخاب رهبر جدید را مشخص کند. روند ثبتنام نامزدها از ۹ جولای (۱۸ تیر ۱۴۰۵) آغاز میشود. من تا پایان این رقابتها به عنوان نخستوزیر در سمت خود باقی میمانم و تمام تلاش خود را برای انتقال آرام قدرت انجام خواهم داد.»
نخستوزیر مستعفی بریتانیا در پایان قول داد که از جانشین خود حمایت کامل خواهد کرد و مدعی شد که بریتانیای امروز نسبت به دو سال قبل که او قدرت را در دست گرفت، به مراتب قدرتمندتر و عادلانهتر شده است.
اکنون با رفتن استارمر، بریتانیا باید خود را برای هفتمین نخستوزیر طی یک دهه اخیر آماده کند؛ روندی که نشاندهنده تداوم بیثباتی سیاسی در این کشور اروپایی است.
