نگرانی کاخ سفید از نفوذ امنیتی در یکی از امنترین اتاقهای جهان
یک منبع دولتی در این باره گفت: «ما میترسیم که برخی از حساسترین مکالمات ما ضبط شده باشند. و ما نمیدانیم کدام یک.»
فرارو- مقامات ارشد کاخ سفید نگران هستند که مگی هابرمن و جاناتان سوان، دو خبرنگار روزنامه نیویورک تایمز، به فایلهای صوتی جلسات اتاق وضعیت کاخ سفید برای کتاب جدید خود با عنوان «تغییر رژیم» (Original Sin) دست یافته باشند.
به گزارش فرارو به نقل از آکسیوس، این نگرانی از آن جهت اهمیت دارد که در صورت صحت، چنین افشایی به معنای نقض امنیتی در یکی از محرمانهترین محیطهای دولت آمریکا خواهد بود؛ جایی که ورود هرگونه دستگاه ضبط مستقل ممنوع است.
یک منبع دولتی در این باره گفت: «ما میترسیم که برخی از حساسترین مکالمات ما ضبط شده باشند. و ما نمیدانیم کدام یک.»
این نگرانی پس از انتشار گزیدههایی از کتاب که قرار است ۲۳ ژوئن منتشر شود، افزایش یافته است. در این بخشها، گزارشهای کلمه به کلمه از چندین جلسه اتاق وضعیت، از جمله نشستهایی درباره جنگ ایران و پرونده جفری اپستین، منتشر شده است. هابرمن و سوان برای نگارش کتاب «تغییر رژیم» که به دوره دوم ریاستجمهوری دونالد ترامپ میپردازد، بیش از هزار مصاحبه انجام دادهاند.
به گفته مقامات کاخ سفید، روایتهای کلمه به کلمه از مذاکرات فوقمحرمانه اتاق وضعیت، از جمله اظهارات مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، درباره سناریوهای «تغییر رژیم» در ایران، تکذیب نشده است. در بخشی از این روایتها، روبیو میگوید: «به عبارت دیگر، این مزخرف است.»
همچنین منابع آگاه میگویند دونالد ترامپ از انتشار روایتهای لحظهبهلحظه جلسات محرمانه کاخ سفید خشمگین شده است.
مگی هابرمن و جاناتان سوان در پاسخ به درخواستها برای اظهارنظر، از هرگونه اظهار نظر خودداری کردهاند.
در همین حال، برخی ناظران یادآور میشوند که انتشار گفتوگوهای دقیق از جلسات محرمانه الزاماً به معنای وجود فایل صوتی نیست. باب وودوارد، روزنامهنگار باسابقه آمریکایی، پیشتر نیز در کتابهای خود با اتکا به خاطرات و روایتهای افراد حاضر در جلسات، گفتوگوهای مفصل و کلمه به کلمه را بازسازی کرده بود.
با این حال، صرفنظر از اینکه این روایتها بر اساس فایل صوتی یا خاطرات افراد تهیه شده باشند، گمانهزنیها درباره نحوه دسترسی نویسندگان به این اطلاعات و همچنین انتشار گسترده بخشهایی از کتاب، توجه رسانهها را به خود جلب کرده و به اعتقاد ناظران، میتواند به افزایش فروش کتاب و تبدیل آن به یکی از آثار شاخص در حوزه روزنامهنگاری سیاسی معاصر منجر شود.
