آگاه
کد خبر: ۹۷۶۸

لوس انجلس تایمز

آيا رييس جمهور بعدي آمريكا بايد با دشمنان گفت و گو كند؟

روزنامه ی امریکایی لوس انجلس تایمز در یادداشتی که روز دوشنبه به چاپ رسانده ، موضوع ضرورت گفت و گوی جانشین جورج بوش را با مخالفان امریکا مورد بررسی قرار داده است که سرویس بین الملل فرارو ، آن را برای آگاهی خوانندگان خود منتشر می نماید:

باراك اوباما تاكيد مي كند كه چنين كاري را خواهد كرد. هيلاري كلينتون دو پهلو حرف مي زند ولي اساسا با گفت و گوهاي نابهنگام با دشمنان مخالف است.

جان مك كين نامزد جسور از حزب جمهوريخواه در سخنراني اخير خود در شوراي امور جهاني در لس آنجلس به اين موضوع نپرداخت. ولي دولت بوش در مورد سياست خود صراحت دارد: اين دولت به جاي تعامل با دشمنانمان، ترجيح داده است آنها را سرزنش و منزوي كند. اين كاري است كه او قبل از حمله به عراق با اين كشور كرد ، قبل از ملحق شدن به گفت وگوهاي شش جانبه با كره شمالي كرد و هنوز با ايران مي كند. و البته هيچ تلاشي هم براي تعامل با رهبر جديد كوبا، رائول كاسترو صورت نگرفته است.

يك رييس جمهور پيشين كه نامش مكررا در مبارزات انتخاباتي با احترام مطرح شده، با دشمنان آمريكا صحبت كرد. او رونالد ريگان بود که مي توانيم خيلي چيزها را از رويكرد وي بياموزيم.

ريگان از محكوم كردن علني اتحاد جماهير شوروي لذت مي برد. در اولين كنفرانس خبري خود به عنوان رييس جمهور رهبران كمونيست آن كشور را مورد سرزنش قرار داد و گفت آنها اين حق را براي خود قائل هستند كه "هر جنايت، هر دروغ و هر كلاهبرداري را مرتكب شوند و به خيانت، فريب، نابودي و خونريزي" اعتقاد دارند. در يكي ديگر از مشهورترين سخنراني هاي خود، او گفت كه آنها "كانون شرارت در جهان امروز" هستند.

ريگان در طول هشت سال رياست جمهوري به طور چشمگيري هزينه هاي نظامي آمريكا را افزايش داد، به گرانادا حمله كرد، نسل جديدي از موشك ها را براي متحدان ما در اروپا ارسال داشت و به مجاهدين در افغانستان و كنتراها در نيگاراگوئه كمك كرد. در مارس 1983 يك ابتكار دفاعي راهبردي جديد يعني جنگ ستارگان را اعلام داشت.

همه اينها را همه مي دانند. چيزي را كه همه نمي دانند آن روي سکه ی رونالد ريگان است، ريگاني كه مصرانه در پي مذاكره با مرداني بود كه بر امپراطوري شرارت حكومت مي كردند. در كتابخانه و موزه رييس جمهور ريگان گنجينه اي از مدارك در مورد تلاش هاي او براي گفت و گو با دشمنان ملت(امریکا) وجود دارد كه از آن جمله يك سري نامه هايي است كه او براي رهبران شوروي و اغلب با خط خود نوشته است تا سنديت آنها را مورد تاكيد قرار دهد.

ريگان به لئونيد برژنف، يوري آندروپوف و كنستانتين چرنينكو چه گفت؟ او به هر يك از آنها گفت كه با وجود اختلافات موجود بين ايالات متحده و شوروي، مطالب زيادي براي گفت وگو وجود دارد. او در سخنراني خود در ژانويه 1984 گفت "اين حقيقت كه هيچ يك از ما ديگري را دوست ندارد، دليلي براي اين نمي شود كه از گفت وگو امتناع ورزیم. زندگي كردن در اين عصر هسته اي، گفت وگو را براي ما ضروري مي سازد."

در دولت ريگان، تمايل او براي گفت وگو با دشمن با مخالفت هاي شديد مواجه شد. كاسپار واينبرگر، وزير دفاع وقت و دوست صميمي رييس جمهور از اين ايده نفرت داشت. ولي ريگان راه خود را به پيش برد. ريگان اصرار ورزيد كه ايالات متحده بايد قوي باشد ولي هدف از قوي بودن اين بود كه بتواند خوب گفت وگو كند.

با بالا گرفتن عزم ريگان براي گفت و گو با دشمن اصلي آمريكا، او درك جديدي از امپراطوري شرارت پيدا كرد كه خود متعجب گرديد. ريگان فهميد كه شوروي ها از اقدامات او وحشت دارند.

ريگان متعجب شد. او در بيوگرافي خود نوشت: "سه سال ، چيزهاي شگفت انگيزي را در مورد روس ها به من آموخت. بسياري از افراد در رأس سلسله مراتب شوروي حقيقتا از آمريكا و آمريكايي ها مي ترسيدند. شايد كه اين موضوع نبايد مرا متعجب مي كرد ولي كرد."

هيچ نتيجه اي از اين ابتكار عمل ها حاصل نشد. رهبران سالخورده شوروي نمي دانستند تماس هاي شخصي رييس جمهور را در حالي كه لفاظي علني او اغلب خصومت آميز بود و اقداماتش تا آن حد بد بود، چگونه تفسير كنند. ولي ريگان از بي اعتنايي هاي مسكو دلسرد نشد. او مي خواست با رهبران شوروي صحبت كند ولي آنها يكي پس از ديگري از دنيا مي رفتند.

ولي در 6 مارس 1985 وقتي يك رهبر جوان و پرشور شوروي (ميخائيل گورباچف) به كرملين آمد، ريگان مشتاق بود كه بار دیگر ، ابتکار خود را امتحان كند.

وقتي جورج شولتز وزير خارجه وقت آمريكا با گورباچف ملاقات كرد، او مستقيم به چشمان او نگاه كرد و گفت "رييس جمهور ريگان به من گفت مستقيم به چشم شما نگاه كنم و به شما بگويم رونالد ريگان معتقد است اين لحظه اي بسيار ويژه در تاريخ بشريت است!"

شش ماه بعد ريگان در ژنو با رهبر جديد شوروي ملاقات كرد.

ريگان از آغاز رياست جمهوري خود دريافت كه قدرت، زمينه اي براي گفت وگو است ولي بدون صحبت كردن با مخالفان اصلي كشور چيزي نمي توان به دست آورد. امكان دارد كه دشمن ، شرور باشد ولي امكان دارد كه زمينه مشترك بتوان یافت. امكان دارد كه دشمن شرور باشد ولي امكان دارد كه تغيير نيز به وجود آيد. شايد سيستم هاي سياسي سركوبگر باشند ولي براي هميشه اين چنين نيستند. بايد به ارزش ها اعتماد داشت. بايد صبر و شكيبايي داشت. بايد گفت و گو كرد. گفت و گو با دشمن به معناي آن نيست كه همه چيز را تقديم كنيم؛ بلكه به معناي بررسي ماهيت دشمن، و تصميم گرفتن براي برداشتن قدم بعدي است.

و اگر دانا و خوش اقبال باشيد، امكان دارد با مخاطب شگفت انگيزي مواجه شويد، همان گونه كه در مورد گورباچف چنين بود. ريگان در خاطرات خود نوشت "وقتي با هم دست داديم، بايد اعتراف كنم كه . . . يك چيز دوست داشتني در مورد گورباچف وجود داشت. در صورتش و در حالتش گرمي وجود داشت."

و از شگفتي هاي معاصر اين كه آن دو به طور مسالمت آميز به جنگ سرد پايان دادند.

صحبت كردن با دشمن منطقي است. اين ميراث از رونالد ريگان است.

ارسال نظرات
خط داغ