عینک دودی شماره ۵۶
اینک محمود سوم، بعد از ۴۷۴۵ روز
آقا محمود به نوعی لیونیل مسی (با رکورد بیش از ۴۰۰ پاس گل) در تاریخ سیاست ایران است.
فرارو– محسن صالحیخواه؛ اگر ۱۳ را در ۳۶۵ ضرب کنیم، میشود ۴۷۴۵. به طرز شگفتآوری اگر ۸ را ضرب در ۳۶۵ کنیم، نتیجه میشود ۲۹۲۰. حتما برایتان سوال شده است که چرا من به عنوان کسی که همواره ریاضی دبیرستان را تجدید میشدم، شماره ۵۶ ستون وزین عینک دودی را با عملیات پیچیده ریاضی و عدد و رقم شروع کردم.
هر کدام از این دو عدد زیبای چهاررقمی، نماد دورههایی از زندگی زیبای ما در این کشور پهناور، دوستداشتنی و چهارفصل هستند. در واقع اگر بخواهیم این اعداد را از زوایایی دیگر نگاه کنیم هر کدامشان به نوعی بخشی از عمر ما هستند. بله درست حدس زدید، ۱۲سال و ۱۰ سال و ۸ سال هم میتواند بخشی از عمر یک ملت باشد.
دو سه روز پیش روزنامه زرد نیویورک تایمز، ۹۹۲۰ کیلومتر آن طرفتر در گزارشی مدعی شد محمود گزینه یانکیها و اسرائیلیها برای حکومت بر ایران بوده. برای همین در یک عملیات فوق محرمانه و ظریف، خواستند با شلیک موشک از حصر خانگی آزادش کنند و احتمالاً بعد از آن او را به کاخ گلستان ببرند تا ضمن جلوس بر تخت طاووس، تاجگذاری کند و احتمالاً به سبک شاهان قدیم به نام خود سکه بزند.
با توجه به این که در تاریخ پرفراز و نشیب ایران به ترتیب دو پادشاه با نامهای سلطان محمود غزنوی و محمود هوتک (محمود افغان) داشتیم، این یکی محمود قاعدتاً با نام شاه سلطان محمود سوم بر تخت جلوس میکرد. البته محمود فعلا گم شده و خبری از آن عزیز دلانگیز نیست.
نمیدانم نیویورک تایمز روی هوا حرف زد یا واقعا محمود با این جماعت اجنبی سر و سری داشت. اما میدانم محمود اگر سر و سری هم نداشت، پاس گلهای زیادی به اجنبیها داد. در واقع در این موضوع، آقا محمود به نوعی لیونیل مسی (با رکورد بیش از ۴۰۰ پاس گل) در تاریخ سیاست ایران است.
در سالهایی که محمود رئیس بود، آمریکاییها و اسرائیلیها تلاش زیادی میکردند چهره کشور ما را خرابتر کنند. محمود که رئیس بود، بیشتر توی این آتش فوت میکرد تا روی آن تف کند بلکه خاموش شود. یک روز هولوکاست، یک روز مدیریت جهانی، یک روز محو اسرائیل، یک روز انرژی هستهای حق مسلم ماست، یک روز انقدر قطعنامه صادر کنید تا «قطعنامهدونتون پاره شه»، تحریم نمنه و ... .
در واقع به نظرم محمود هر روز صبح به تصاویر هوایی نگاه میکرد تا ببیند تپهای باقی مانده که آنجا را آباد نکرده باشد، یا نه! دست آخر هم که قهر کرد و رفت اما ما نفهمیدیم این قطعنامهدان چیست؟! آیا همان جعبه کاغذها در اتاق فتوکپی شورای امنیت است؟!
خلاصه آقاجان؛ الان محمود حدود ۴۷۴۵ روز است که رئیسجمهور نیست. در حالی که قبل از آن، حدود ۲۹۲۰ روز مستاجر پاستور بود. اما جوری حرفهای دریبل زد که هنوز هم که هنوز است ما باید تقاص خیلی یادگاریهایش را پس بدهیم.
در نهایت هم نفهمیدیم چطور آدم میتواند در ۲۹۲۰ روز کارهایی بکند که با گذشت ۴۷۴۵ روز بعضی اثرهای آن پاک نشود؟!
