جنگ بازندگان، بر سر سهمیه آسیایی
میفهمیم که باشگاهها میخواهند به اصطلاح از حقشان دفاع کنند و در اصل مطلب تردیدی نیست، اما دوستان بعضا طوری شمشیر را از رو میبندند که انگار هر دوره دارند قهرمان آسیا میشوند و امسال هم برای دفاع از همین افتخار تکراری راهی مسابقات قارهای هستند!
به نظر میرسد مجموعه فوتبال ایران به این جمعبندی رسیده که لیگ بیستوپنجم به صورت نیمهکاره پایان بیابد. نه میل و رغبتی برای برگزاری ۸ هفته باقیمانده وجود دارد، نه توانایی مالی چندانی هست و نه حتی چشماندازی دیده میشود که به طور قطعی مثلا در فلان تاریخ میتوانیم لیگ را از سر بگیریم. در نتیجه همانطور که از روز اول هم حدس زده میشد، مسابقات این فصل نیمهکاره باقی خواهد ماند، اما چیزی که راه گریزی از آن وجود ندارد، معرفی نمایندگان ایران در مسابقات آسیایی فصل بعد است. با وجود چندین نوبت تلاش فدراسیون برای کسب فرصت بیشتر از AFC، در نهایت کنفدراسیون فوتبال آسیا با درخواست ایران موافقت نکرد و قرار شد نام نمایندگان آسیایی، نهایتا تا دهم خرداد اعلام شود.
به این ترتیب، بار دیگر بازگشتهایم به سر خط؛ به جایی که برای تعیین نام نمایندگان آسیایی، جنگ و درگیری در خواهد گرفت. تصمیم فدراسیون این است که به جدول فعلی اتکا کند. به این ترتیب استقلال سهمیه مستقیم لیگ نخبگان را میگیرد، تراکتور راهی پلیآف میشود و سپاهان به لیگ قهرمانان (سطح دوم) راه خواهد یافت. طبیعی است که این تصمیم، معارضان و معترضان زیادی خواهد داشت. سایر تیمهای بالای جدول میتوانند ادعا کنند در صورت برگزاری ادامه مسابقات، آنها میتوانستند خودشان را ارتقا بدهند و سهمیه بگیرند. اعتراض امثال پرسپولیس، گلگهر و چادرملو، از این زاویه اصلا بیراه و بیربط نیست. در عین حال هر مدل دیگری هم برای تعیین سه تیم برتر در نظر گرفته شود، باز هم مخالفان خاص خودش را خواهد داشت، اما حقیقت آن است که چنین دعوایی، از اساس مبتذل و پوچ به نظر میرسد.
میفهمیم که باشگاهها میخواهند به اصطلاح از حقشان دفاع کنند و در اصل مطلب تردیدی نیست، اما دوستان بعضا طوری شمشیر را از رو میبندند که انگار هر دوره دارند قهرمان آسیا میشوند و امسال هم برای دفاع از همین افتخار تکراری راهی مسابقات قارهای هستند! خداوکیلی رها کنید رفقا؛ تیمهای ما هر چه کمتر در آسیا حاضر باشند، ناکامیهای کمتری بار میآید. با کمال تاسف باید گفت وضعیت فوتبال باشگاهی ایران طوری شده که هر رقابت بینالمللی، الان فقط به معنای شکستهای دردناکتر و ناکامیهای بیشتر است.
استقلال پارسال یک بازنده بزرگ در لیگ دوی آسیا بود. آنها بدترین شکست تاریخ 80 ساله خود را در مرحله گروهی همین رقابتها تجربه کردند؛ باخت باورنکردنی 7بر یک برابر الوصل امارات. آنها در اولین مرحله حذفی، با شکست برابر الحسین اردن از گردونه مسابقات کنار رفتند. سپاهان دو سال است در مراحل آغازین همین لیگ دست و پا میزند و خیلی زود حذف میشود. توجه کنید که در مورد لیگ نخبگان حرف نمیزنیم، بلکه این حذفهای توام با سرشکستگی مربوط به لیگ دوم است؛ جایی که 24 تیم اول آسیا اساسا در آن حاضر نیستند! تراکتور که یکی از بهترین تیمهای تاریخش را در اختیار داشت، پارسال پس از معافیت از رویارویی با تیمهای عربستانی در مرحله گروهی لیگ نخبگان، در اولین مسابقه حذفی با شکست سه گله برابر شبابالاهلی امارات اوت شد. پرسپولیس هم که بهترین تیم یک دهه اخیر فوتبال باشگاهی ایران بوده، در آخرین تجربه آسیاییاش در حال شمارش ثانیهها بود تا بازی با الهلال زودتر تمام شود و کمتر گل بخورد!
فوتبالی که از آخرین قهرمانی ملی و باشگاهیاش در آسیا چند دهه میگذرد، اساسا نباید این همه جوش گرفتن یک سهمیه ناقابل را بزند. منتها نکته اینجاست که چنین سهمیهای، میتواند به عنوان روپوشی برای انواع سوءمدیریتها و ناکامیها عمل کند. مثلا علی تاجرنیا، رئیس هیاتمدیره استقلال اخیرا با لحنی طلبکارانه گفته: «اگر دوستان ناراحت نمیشوند، ما سهمیه ایران در لیگ نخبگان هستیم.» بله خب؛ این سهمیه برای هر کسی کار نکند، به عنوان دستاورد در پرونده سرشار از شکست تیم مدیریتی استقلال عمل خواهد کرد؛ از تیمداری پرهزینه و غیرمنطقی در 16 رشته غیرفوتبالی تا تحمل بدترین باخت ادوار باشگاه با گرانترین تیم تاریخ فوتبال ایران، فاجعه کلارنس سیدورف و البته روبهرو شدن با شکایت صدها هزار دلاری یک مربی و یک بازیکن گمنام خارجی که حتی به ایران هم نیامدند، اما با شاهکار مدیران استقلال در ارسال پیشقرارداد به جای پیشنهاد، حالا میتوانند به نان و نوای حسابی برسند. بله آقای تاجرنیا؛ سهمیه آسیایی - بهخصوص در این شرایط کشور- کمتر کسی را خوشحال میکند، اما برای شما ظاهرا یک دستاویز خوب است که آن را فاکتور کنید، باز هم پست بگیرید و به خدمات درخشانتان ادامه بدهید!
