بررسی پدیده دختران فراری
بیرون از خانه چه خبر است!
فرارو- وقتی خانوادهای به هر نهادی شبیه است، غیر از خانواده؛ با پدر و مادری که تنها دغدغه فرزندانشان را ندارند و بس؛ وقتی چارچوب خانهای نه کانون امن عاطفی است و نه حریم حرمتهای انسانی، ترک کردن این خانه و جدا شدن از خانواده، اولین مفرّی است که فرزندان به آن چنگ میزنند تا از ترس و اضطراب و ناامیدی رهایی یابند. غافل از اینکه فرار از خانه، هزار درد بر دردهایشان میافزاید.
به گزارش سرویس اجتماعی فرارو؛ اعضای 17 نفره یک باند در شهر مشهد، دختران و زنان بیجا و مکان را شناسایی میکردند و آنان را با دادن وعدههای واهی فریب میدادند. بر اساس گزارش پلیس، این افراد طعمههای خود را با فریب به لانه فساد کشانده و مورد تعرض قرار میدادند.
در جریان کشف و دستگیری این گروه، دختری نوجوان شناسایی شد، که 15 سال بیشتر نداشت. این دختر، یکی از همراهان سرکرده باند با عنوان «کاظم لولو» بود. اما ترجیح داد با مأموران نیروی انتظامی همکاری کند و خود را از منجلابی که در آن بود، نجات دهد.
چندی پیش نیز، زنی سالخورده همراه پسرانش به دلایلی مشابه دستگیر شدند. آنها محل سکونتشان را به پاتوقی برای نگهداری دختران فراری و متهمان تحت تعقیب پلیس تبدیل کرده بود. این افراد پس از بازداشت اعتراف کردند که دختران و زنان فراری از خانه را در دام فساد گرفتار کرده و از آنها سوءاستفاده میکردند.
بسیاری از این دختران بلافاصله پس از فرار و یا در نهایت چند روز بعد، از کرده خود پشیمان میشوند و بازگشت به خانه را با تمام ناملایمتیها آرزوی خود میدانند. این دختران در صحبتهایشان روزی که فرار کردند را روز مرگ خود میدانند.
بیماری در کمین فراریها
یک جامعه شناس، پدیده دختران فراری را معضلی جهانی میداند که در اقصی نقاط دنیا شایع است. او در گفتوگویی با فارس گفته است: «در ایران فرار دختران اغلب به دلایلی چون عوامل روانشناختی و نداشتن سرپرست، سرپرست بد، تحمل نکردن پدر و مادر، تعصبات بیجای خانوادهها، نابسامانی خانوادگی، فقر و بیکاری، عوامل اقتصادی و دوستان ناباب اتفاق میافتد.»
احمد فولادیان هشدار داده است که دختران پس از ترک خانه در معرض ابتلا به بیماریهای مقاربتی و جنسی، ضایعات پوستی، سوء تغذیه و ناهنجاریهای روان شناختی از قبیل افسردگی، کاهش عزت نفس و اعتیاد قرار خواهند گرفت.
کاهش سن فرار
یك استاد دانشگاه معتقد است که طلاق، فقر، بیكاری والدین و خشونتهای خانوادگی از مهمترین عللی است كه زمینه را برای بروز پدیده فرار از خانه فراهم میكند. مهدی زاير در گفتوگویی عنوان داشته است که 90 درصد از دختران فراری اعتیاد دارند. او در این رابطه گفته است: «طبق بررسیهای انجام شده 9/58 درصد ناسازگاری با والدین، 16 درصد اغفال، 13 درصد احساس امنیت نكردن در خانواده، 15 درصد وضعیت اقتصادی، 12/5 درصد طلاق والدین، 7 درصد گرایش به مسایل انحرافی، 12/5درصد ازدواجهای ناموفق، 12/5 درصد اعتیاد و 5/0 درصد مشكلات روانی عامل فرار دختران بوده است.»
این استاد جامعهشناسی با توجه به اینکه سن فرار دختران از 16 سال به 14 سال كاهش یافته، نتیجه گرفته است كه پدیدهای به نام فرار دختران رو به افزایش است. به طوری كه هر ساله 15 تا 20 درصد به آمار قبلی اضافه میشود.
راه فرار از پدیده فرار
برخلاف تصوری نادرست، عامل فقر دلیل کافی برای فرار از خانه نیست. کارشناس یک مرکز مددکاری بر این باور است که فقر به تنهایی نمی تواند باعث فرار از خانه شود. درحال حاضر نیز بسیاری از خانوادههای فقیر، زندگی سالمی دارند. در واقع مجموعه عواملی به همراه هم کانون خانواده را متزلزل میکنند، که یکی از آنها ممکن است فقر باشد.
مسؤولین و کارشناسان امر در پی یافتن راه حلیهایی هستند تا از رشد این پدیده در جامعه جلوگیری کنند. چرا که بیشتر دخترانی که از خانه فرار میکنند در همان ساعتهای خود را در معرض آسیبهای جدی میبینند که امید بازگشت به خانه را برایشان کمرنگ میسازد.
آسیبشناسان اجتماعی بر این عقیدهاند که ایجاد یک رابطه سالم بین اعضای خانواده، تبعیض قائل نشدن والدین بین فرزندان، شناخت و آگاهی والدین از روحیات جوانان و مهمتر از همه ترویج عقاید دینی و درونی کردن آن برای نوجوانان و جوانان، از عوامل مهم کاهش آسیبهای اجتماعی و فرار جوانان است که باید در خانوادهها مورد توجه قرار گیرد.