جام جهانی جایزه آقای گل لیگ برتر؛ بازگشت به اروپا؟ یا حالا یا هیچوقت!
امیرحسین حسینزاده پس از درخشش در لیگ برتر حالا به یکی از مهرههای مهم تیم ملی در جام جهانیِ پیش رو تبدیل شده است.
چیزی تا شروع جام جهانی 2026 باقی نمانده و تدریجا به روزهایی نزدیک میشویم که باید لیست تیم ملی نهایی شود. با این وجود در اردوی فعلی که با حضور بازیکنان داخلی برگزار میشود، نفراتی هستند که خیالشان راحت است و اضطرابی بابت خط خوردن ندارند. یکی از این بازیکنان امیرحسین حسینزاده است. ستاره اسبق استقلال و فعلی تراکتور که طی 2 سال اخیر در ترکیب تیتیها و همچنین تیم ملی خوش درخشیده و بیتاب تجربه کردن اولین جام جهانیِ خود است.
همهچیز از لیگ 24 آغاز شد
امیرحسین پس از دوران نهچندان خوشایندش در بلژیک و تیم شارلروا به لیگ برتر بازگشت و پیراهن تراکتور را پوشید. او در فصل اول فروغ چندانی نداشت و برخی را به این نتیجه رساند که دیگر خبری از آن بازیکن تاثیرگذارِ استقلال نیست. با این حال لیگ بیستوچهارم حکم تولد دوباره را برای حسینزاده داشت. او زیر نظر دراگان اسکوچیچ تبدیل به ستاره اصلی تیم شد و کمک کرد پرشورها برای نخستینبار بر بام فوتبال ایران بایستند و خودش هم عنوان آقای گلی را به ارمغان بیاورد. نمایش شگفتانگیز مهاجم اسبق سایپا قلعهنویی را مجاب کرد تا او را وارد چرخه بازیکنان دعوتی کند. امیرحسین در ترکیب تیم باشگاهیاش و طی مسابقات داخلی و بینالمللی همچنان گل میزد و کمکم توسط کادرفنی تیم ملی به میدان فرستاده میشد.
جا افتادن در تیم ملی به سریعترین شکل ممکن
اولین گل ستاره 25 ساله تراکتور با لباس تیم ملی در مصاف تشریفاتی مقابل کره شمالی در هفته پایانی انتخابی جام جهانی 2026 به ثمر رسید. او سپس در تورنمنت کافا زمان بیشتری پیدا کرد و برابر افغانستان و هند نیز دروازه رقبا را گشود و نشان داد مترصد لغزش ستارههایی چون سردار آزمون، مهدی طارمی و دیگر مهاجمان قدیمیتر است تا جایشان را بگیرد و خود را به ترکیب اصلی برساند.
امیرحسین در جدال حساس برابر روسیه نیز گل زد تا اثبات کند زورش فقط به تیمهای کمنامونشان آسیایی نمیرسد و در جدال مقابل تیمهای بزرگتر نیز حرف برای گفتن دارد. تانزانیا قربانی بعدی امیرحسین بود و او را به پنجمین گل ملیاش رساند. پروسه جا افتادن امیرحسین در تیم ملی سریعتر از حد انتظار پیش رفت و او به حلقه نفرات اصلی پیوست.
سودای بازگشت به اروپا در گروی درخشش در جام جهانی
آینده نامعلوم سردار آزمون و غیبتش در اردوی فروردینماه، افت مهدی طارمی و نمایش پرنوسان دیگر مهاجمان، حسینزاده را به یکی از گزینههای جدی برای حضور در ترکیب اصلی تیم ملی در جام جهانی تبدیل کرده است. امیرحسین قابلیت بازی به عنوان مهاجم سایه، هافبک تهاجمی و حتی وینگر را هم دارد و همین قضیه از او مهرهای چندوجهی ساخته است. حسینزاده در مصاف برابر کاستاریکا نیز 2 پاس گل داد و درخشان عمل کرد. او حالا جلوتر از نفراتی چون شهریار مغانلو، پوریا شهرآبادی، احسان محروقی، علی علیپور و کسری طاهری قرار دارد و حتی مهیا شدن شرایط حضور دنیس اِکِرت نیز نمیتواند خیلی سریع جایگاه امیرحسین را تحتالشعاع قرار دهد.
بازیکن اسبق شارلروا در اظهارات اخیرش بارها اعلام کرده که دوست دارد یک مرتبه دیگر تجربه حضور در فوتبال اروپا را بچشد. 25 ساله بودن این بازیکن نیز باعث شده تا فرصت چندانی برای تحقق بخشیدن به هدف مذکورش نداشته باشد و بهترین فضا برای عرضه تواناییهای بازیکنی مثل حسینزاده، جام جهانی است. در بزرگترین رویداد فوتبالی جهان، همهچیز دست به دست هم داده تا حسینزاده بار دیگر نگاه تیمهای حاضر در قاره سبز را به سمت خود جلب کند و ترانسفری جذاب را در تابستان پیش رو نهایی کند. باید به انتظار نشست و تماشا کرد که آیا همهچیز مطابق انتظار آقای گل فوتبال ایران پیش میرود یا خیر.
