دستگيري قاتل سه دوست بعد از ۱۴سال
سرنوشت مردي كه 14سال پيش مفقود شده بود سرانجام فاش شد و دوست وي علاوه بر كشتن اين جوان به دو فقره قتل ديگر نيز اقرار كرد. در همين حال مردي كه از 18سال قبل به اتهام قتل تحت تعقيب بود نيز در تهران بازداشت شد.
كارآگاهان پليس آگاهي شاهينشهر اصفهان چندي قبل تصميم گرفتند پروندههاي راكد را بررسي و بار ديگر تحقيقات را پيرامون آنها آغاز كنند. يكي از اين پروندهها مربوط به ناپديد شدن جواني به نام وليالله بود. وليالله 14سال قبل در شامگاه نيمه شعبان از خانه خارج شده و ديگر بازنگشته بود. كارآگاهان با مرور اين پرونده فهميدند در آن زمان تحقيقات گستردهاي انجام شده ولي پليس به هيچ نتيجهاي نرسيده بود.
افسران پليس آگاهي در ادامه بررسيهاي خود فهميدند دو نفر از دوستان وليالله به نامهاي محمد و محسن نيز 9سال قبل به طرز مرموزي مفقود شدند و تاكنون هيچ اثري از آنها به دست نيامده است. از آنجا كه احتمال داشت سرنوشت اين سه جوان به هم گره خورده باشد كارآگاهان دنبال حلقه ارتباطي بين آنها گشتند و فهميدند هر سه اين افراد با مردي به نام اكبر دوست بودند و محمد شوهر خواهر وي نيز بود. به اين ترتيب اكبر در مظان اتهام قرار گرفت و كارآگاهان در تفحصهاي خود فهميدند اين مرد به هروئين اعتياد دارد و از خلافكاران سابقهداري است كه اكنون نيز به جرم دزدي در زندان به سر ميبرد.
ماموران قبل از اينكه بازجويي از اكبر را شروع كنند، به پرسوجو از خواهر وي كه همسر محمد بود، پرداختند. اين زن درباره سرنوشت همسرش اظهارات ضدونقيضي را مطرح و همين مساله ظن پليس را نسبت به اكبر تقويت كرد، به همين سبب اين مرد از زندان به پليس آگاهي انتقال يافت و تحت بازجوييهاي تخصصي قرار گرفت.
او كه ابتدا ادعا ميكرد از سه مرد مفقودشده خبر ندارد در تحقيقات تكميلي به كشتن هر سه نفر آنها اقرار كرد او گفت: «14سال قبل فهميدم وليالله براي خواهرم مزاحمت ايجاد ميكند، به همين دليل نقشه قتل او را كشيدم و موضوع را با محسن كه از دوستانم بود در ميان گذاشتم و او قبول كرد براي اين قتل كمكم كند. ما شب نيمه شعبان به بهانهاي وليالله را به سمت چاههاي قنات بيابانهاي محمودآباد كشانديم و بعد از درگيري من در يك فرصت مناسب با كلت يك تير به سينه او زدم، بعد بالاي سر مقتول رفتم و هرچه گلوله در خشاب وجود داشت بر سر و بدن مقتول شليك كردم و پس از آن جسد را با كمك محسن در يكي از قناتها انداختيم.»
اين متهم ادامه داد: «در سال 81 متوجه شدم محمد با خواهرم اختلاف دارد و از طرفي فهميدم مدتي است رابطه محسن و محمد به دليل مصرف موادمخدر بيشتر شده است و احتمال دارد محسن قتل وليالله را براي محمد بازگو كرده باشد. به همين دليل تصميم گرفتم آن دو نفر را هم بكشم.
من، محسن و محمد را به بهانه سرقت گوسفند از محمودآباد به بيابانهايي كه وليالله را در آن كشته بودم، كشاندم و در يك فرصت مناسب هر دو را كشتم و اجساد آنان را به درون قنات انداختم. بعد از آن خواهرم درباره شوهرش از من پرسيد ولي جواب درستي ندادم و گفتم محمد و محسن را در حالي كه قصد داشتند سوار اتوبوس بندرعباس شوند، ديدم. خواهرم اين حرف مرا باور نكرد و بالاخره بعد از مدتي از ماجراي قتل باخبر شد ولي در اينباره حرفي به كسي نزد.»اين متهم اكنون در اختيار بازپرس جنايي قرار دارد و تحقيقات از وي به پايان نرسيده است.
پايان فرار 18ساله
دومين پرونده 18سال قبل در كرمانشاه گشوده شد و چند روز قبل عامل قتل و همدستش در تهران دستگير شدند. ساعت 13 مورخه 28 اسفند سال 72 ماموران كلانتري يكي از روستاهاي تابعه استان كرمانشاه، در جريان يك فقره درگيري منجر به قتل در اين روستا قرار گرفتند. با آغاز تحقيقات مشخص شد در اين درگيري مردي 42ساله به نام نصير در اين نزاع توسط پسر 18سالهاي به نام شاهپور به قتل رسيده است. كارآگاهان در ادامه تحقيقات اطلاع پيدا كردند در زمان درگيري، دايي متهم به نام احمد نيز در اين درگيري حضور داشت و پس از كشته شدن مقتول، هر دو نفر آنها متواري شدهاند. در حاليكه تحقيقات براي شناسايي اين دو متهم در دستور كار كارآگاهان پليس آگاهي كرمانشاه قرار گرفته بود، آنها باخبر شدند دايي و خواهرزاده روستاي خود را به مقصد نامشخصي ترك كردهاند و هيچكدام از اعضاي خانواده آنها نيز اطلاعي از مخفيگاهشان ندارند.
در نهايت با توجه به دلايل و مدارك بهدستآمده، دادگاه شاپور را به صورت غيابي محاكمه و به قصاص نفس محكوم كرد و پرونده همچنان براي شناسايي و دستگيري متهم در پليس آگاهي كرمانشاه مفتوح باقي ماند. سرانجام با گذشت 18سال از زمان وقوع حادثه و درحاليكه گمان ميشد پليس نيز از شناسايي و دستگيري متهم نااميد شده، كارآگاهان اطلاع پيدا كردند متهم به همراه دايي خود، در شهر تهران زندگي ميكند.
انجام تحقيقات و اطمينان از حضور متهمان پرونده در تهران، بلافاصله هماهنگي لازم انجام شد و تيمي از كارآگاهان پليس آگاهي كرمانشاه با اخذ نيابت قضايي از داديار شعبه اول دادگستري كرمانشاه به اداره ويژه قتل پليس آگاهي پايتخت مراجعه كردند و مخفيگاه متهمان را در منطقه حكيميه تهران شناسايي و آن دو را تا ساعت 22 روز پنجشنبه هفته پيش دستگير كردند. «شاهپور» كه اكنون 36ساله است در اظهارات اوليه خود مدعي شد هيچ قتلي را انجام نداده است اما در پاسخ به اين سوال كه به چه علت 18سال مخفيانه زندگي ميكرد، سكوت كرد.
متهم درخصوص زمان ارتكاب جنايت به كارآگاهان گفت: «روز حادثه در حال شخم زدن زمين با تراكتور بودم. پس از پايان كار براي استراحت به خانه بازگشتم. نصير (مقتول) به همراه پسر و دو برادرزاده و تعدادي از بستگانش به در منزل ما آمد و گفت: «گوسفندانتان، گندمهاي ما را خوردهاند.» در حال صحبت كردن با نصير و همراهان او بوديم كه ناگهان مشاجرات لفظي به درگيري فيزيكي ميان دو طرف تبديل شد و نصير با سنگ ضربهاي را به صورت من وارد كرد و من روي زمين افتادم.
زماني كه از روي زمين بلند شدم، ديدم نصير هم روي زمين افتاده است و هيچ حركتي نميكند بعد از آن يكي از بچههاي روستا به من گفت: «بايد فرار كني.» او مدعي شد قتل نصير را به گردن من انداختهاند، من نيز بلافاصله به همراه دايي خود به تهران آمدم. مدتي را به صورت بلامكان در پاركهاي تهران سپري ميكرديم تا اينكه به عنوان كارگر در يك شركت تاسيساتي و ساختماني مشغول به كار شديم و تا زمان دستگيري در آن شركت به عنوان كارگر تاسيسات مشغول به كار بودم.»
بنابراين، گزارش تحقيقات از اين متهم و دايياش نيز همچنان ادامه دارد.