آگاه
کد خبر: ۹۶۴۲۱

اپیدمی فقدان تصمیم‌گیری

چه کسی تصمیم گیرنده است؟

چه کسی تصمیم گیرنده است؟

توماس فریدمن

فرارو- سرویس بین الملل؛ هر چه بیشتر به هند سفر کنید، دست نامرئی دخالت های سختگیرانه این دولت را در بخشهای مختلف (اعم از بخش خصوصی و بخش دولتی) این جامعه به وضوح احساس خواهید کرد. من تاکنون سفرهای زیادی به این کشور داشتم اما در سفر اخیرم با این پرسش مواجهه شدم که، آیا رویکرد فعلی این دولت در دراز مدت باز هم تا به این اندازه در اقتصاد هند تاثیر گذار خواهد بود.

رسوایی فساد عظیم مالی در دستگاه دولتی، میلیاردها دلار به این کشور خسارت وارد کرده است، از سوی دیگر قابلیت های مبتکرانه در عرصه جوان فن آوری هند، که بدون توانمند سازی از سوی دولت انجام می گیرد، مرا سخت شگفت زده کرده است. این بخش ها بدون برخورداری از قوانین حمایتی، هرگز به توانایی و پتانسیل کامل خود در این زمینه ها پی نخواهند برد.

این توضیحات تنها یک فرضیه نیستند. جمعیت هند در حال انفجار است، آب و هوای اینجا بسیار گرم و آلوده است، این روزها کمتر کسی را در هند می توان دید که برای خنک شدن در رودخانه، دریاچه یا برکه ای تن به آب نزند. رشد سریع جمعیت هند به زودی رکورد جمعیت چین را خواهد زد و به نظر می آید افزایش جمعیت در چنین محیط محافظت نشده ای عواقب وخیمی به دنبال خواهد داشت.

در صورتی که این دولت رویکرد مناسب تری را در دستور کارش قرار ندهد، این کشور در طی 10 سال آینده به منطقه ای تبدیل خواهد شد که به سوی یک فاجعه زیست محیطی پیش می رود. هند با جمعیتی در حدود 1.2 میلیارد نفر، هرگونه سیاست حداقل گرایی (سیاست کاهش رشد جمعیت) را در خود خواهد بلعید. این کشور نباید به چینی دیگر تبدیل گردد و چنین قصدی نیز ندارد. اما لازم است نظام دموکراتیک موجود توانایی خود را در بروز و ظهور تصمیمات بزرگ و سرنوشت ساز به اثبات برساند، و در این خصوص می بایست تلاش بیشتری از خود نشان دهد.

«عظیم پرمجی»مدیر شرکت «ویپرو» که در حال حاضر یکی از ثروتمندترین و با نفوذترین افرادی است که در زمینه فن آوری آی. تی در هند فعالیت دارد، در خصوص آینده کشورش اظهار داشت: "اکنون ما با فقدان اختیار تصمیم گیری در امور بزرگ، در میان دولتمردان هند مواجه هستیم. در صورتی که اقدامی فوری و مناسب در این زمینه صورت نپذیرد، این کشور با شکست جبران ناپذیری (در بخش اقتصاد) مواجه خواهد شد. این مسئله از اهمیت زیادی برخوردار است."

به نظر می رسد برخی از کشورها، حتی سران چین، امروزه بیش از هر زمان دیگری از آگاهی مردم خود واهمه دارند. باعث تعجب است که فن آوری فرا رسانه ایی ( همچون اینترنت و شبکه های اجتماعی آنلاین) به طور مثال در چین، از یک سو به ایجاد دموکراسی دیجیتال مشارکتی و از سوی دیگر به ایجاد استبداد دیجیتال مشارکتی منجر گردیده است، سران این کشورها سیاست خود را به طور ظریفی با هر گونه زیر و بم افکار عمومی در کشور خود هماهنگ می سازند و به این موضوع پی برده اند که اتخاذ تصمیات بزرگ و حیاتی که احتیاج به قبول مسئولیت های سنگین دارد کار بسیار سخت و پیچیده ایی است.

اینجا در امریکا، بار دیگر در آستانه یک تصمیم گیری مهم در خصوص بودجه این کشور توسط یکی از دو حزب دموکرات و جمهوری خواه، قرار داریم. آیا همه می دانند که پیامد این پیشنهاد از سوی اوباما چه خواهد بود؟ او دقیقا تصمیم دارد چه مالیات هایی را افزایش دهد و کدام هزینه ها را در کشور کاهش دهد؟

امروزه ازهند گرفته تا امریکا، نظام دموکراسی هرگز نتوانسته حامل تصمیمات بزرگی در این کشورها باشد، در صورتی که دولتمردان این کشورها در صدد ارائه استانداردهای زندگی بهتر برای شهروندان خود برآیند، اپیدمی فقدان تصمیم گیری، روند نگران کننده ای را به وجود خواهد آورد.

این بدان معناست که ما بیش از پیش در حال واگذاری امور به دست تکنوکراتها و کارشناسان فرا حزبی هستیم، ما همچنان نرخ بازارهای تجاری را به حال خود رها کرده تا سرنوشت، خود را بر تصمیمات ما تحمیل کند که در آن صورت نقش خود را در انجام امور از دست خواهیم داد واگر این اتفاق بیافتد عواقب سنگینی در انتظارمان خواهد بود.

در حال حاضر اتحادیه اروپا راهکار ویژه ای را در اداره حکومت کشورهای بحران زده اقتصادی در نظر گرفته است، علت آنکه دو کشور یونان و ایتالیا امروزه تبدیل به تکنوکرات های منفور شده اند چیست؟

« تونیباربر» در مجله فایننشال تایم اینطور می نویسد: " در حقیقت، سیاست مداران منطقه یورو تصمیم گرفتند سیاست های عادی در این دو کشور را به حالت تعلیق درآورند، چرا که آنها برآورد کرده اند سیاست هایی که تا کنون توسط دولتمردان این کشورها در پیش گرفته شده، اتحادیه مالی اروپا را با خطر سقوط مواجه می سازد."

اتحادیه اروپا بیش از 50 سال است که پایه گذاری شده است، اما تا کنون نتوانسته است راه کار مناسبی برای اداره و کنترل بهتر اعتراضات مردمی به سیاستمداران کشورهای بحران زده ارائه دهد، اگر در حال حاضر شاهد آشفتگی و خشم گسترده ای در آتن و رم هستیم قطعا به دلیل آن است که خواسته های سیاسی میلیون ها یونانی و ایتالیایی از سوی اتحادیه اروپا نادیده گرفته شده است.

بله، این حقیقت دارد که امروزه در جهان فرا رسانه ایی، در دوره فیس بوک و توییتر و دیگر رسانه های دیجیتالی، مردم از قدرت آگاهی و انتخاب بیشتری برخوردارند و بسیاری از ایده ها و نوآوری های جهان فرا رسانه ای از لایه های پایین جامعه به بالا در جریان است. این واقعیت در تئوری خوب به نظر می رسد.

اما در لایه های بالاتر شاهد وقایع دیگری هستیم، در چنین طبقاتی، شما می توانید یک رئیس جمهور، سناتور یا شهردار باشید حتی می توانید یکی از رهبران جنبش اشغال وال استریت باشید، به هر حال هر کسی هم که باشید احتیاج دارید بر حسب ضرورت ایده های خود را در یک چشم انداز رو به پیشرفت به مردم اعلام کنید.

و این ایده ها را در سیاست هایی که می تواند تغییراتی را در زندگی مردم ایجاد کند به تصویر بکشید و سپس انبوهی از آنان را به مردم ارائه دهید.

این افراد رهبرانی هستند که از یک سو به برگزاری انتخابات و نظرسنجی در بین مردم می پردازند و از سوی دیگر هیچ گاه قضاوت منصفانه ای در خصوص آراء مردم ارائه نمی دهند. امروزه رهبران سیاسی سراسر جهان درچنین ورطه خطرناکی گیر افتاده اند.

نیوریورک تایمز
برگردان: نسیم کلانی

ارسال نظرات
خط داغ