فرشی با تارو پود هالیوودی!
فرشی که از زیر پای سینما کشیده میشود
فرارو- «ما دیگر برای مراسم فرش قرمز فیلمهای سینمایی مجوز نداریم» این را مسئول امور اجرایی تالار ایوان شمس گفته است، تالاری که مراسم فرش قرمز در آن برگزار شده بود، فرش قرمزی که قرار بوده به عنوان افتتاحیهی نمایش در حد یک تیزر و آنونس باشکوه، تماشایی باشد و خلاصه مخاطب به تماشای فیلم ترغیب شود، اما تار و پود نخنمای هالیوودی کار دست این مراسم داده است.
به گزارش سرویس فرهنگی هنری فرارو، سجادپور مدیرکل اداره نظارت و ارزشیابی وزارت ارشاد درباره جزئیات این ماجرا گفته است: «البته این امر اصلاً به معنای مخالفت ما با برگزاری مراسم افتتاحیه و رونمایی از آثار سینمایی نیست و به تازگی نیز چند مراسم افتتاحیه برگزار شد که کاملاً مورد تایید ما بود اما اجرای مراسمهایی مغایر با فرهنگ خودی و کپیبرداری از غربیها را تایید نمیکنیم.»
فرش قرمزی که از آن یاد شد عموما از خیابان تا درگاه تالار سینما پهن میشد و فرصتی کوتاه بود تا مردم یک نظر، مستقیما با بازیگران یک فیلم روبرو شوند، حالا این فرش قرمز جمع میشود و لوله میشود و به جای اینکه پا بخورد، خاک میخورد تا درس عبرتی باشد برای آنها که چشم و دلشان به سینمای پرزرق و برق هالیوود گره خورده است.
پهن کردن فرش قرمز زیر پای بازیگران و عوامل فیلم در سینمای غرب از قدمتی به عمر خود هالیوود برخوردار است، اما در سینمای ایران (پس از انقلاب) همین یکی دو سال پیش بود که این اصطلاح برای افتتاح یک فیلم به کار گرفته شد.
آبان ماه 88، مراسم فرش قرمز و نمایش خصوصی «محاکمه در خیابان» در یک شب پاییزی با حضور کیمیایی، بازیگران و چندی از عوامل در سینما ناهید تهران برگزار شد و حتی غرابت موضوع باعث شد یک رسانهی خارجی مثل «فایننشال تایمز» هم از آن گزارش برود.
در صنعت سینمای جهان، فرش قرمز بیشتر از آنکه واقعا فرشی قرمز باشد یک کانال تبلیغاتی است تا به فروش فیلم کمک کند ولی انگار مثل هر پدیدهی ناقص وارداتی اینجا به یک فرش قرمزی بدل شده که عموما یک فرش هم نیست بلکه یک موکت قرمز است که طولش صد برابر عرضش است، این موکت طولانی معمولا از پای ماشین ستارههای یک فیلم تا درگاه یک سالن سینمای باشکوه پهن میشود و مسیری قرمز به وجود میآورد تا این ستارههای آسمان سیاه سینما با شکوه و جلال تمام از جلوی چشم هوادارانشان بگذرند و با البسهی آلامد و خاص به مخاطبانی معمولی فخر بفروشند تا سینمای ایران از هالیوود کم نیاورد.
موسوی نیا، مسئول امور اجرایی تالار ایوان شمس در ادامه حرفهایش به خبرنگار قضایی فارس گفت: «وزارت ارشاد اجرای فرش قرمز را ممنوع کرد و به طور کلی دیگر مجوزی برای این مراسم صادر نمیکند...این مراسم اصلا هنری نیست بلکه اتفاقاتی که رخ میدهد بیشتر مطرح کردن مباحث تجاری و مد لباس است و اصلا مباحث هنری سینمایی مطرح نیست.»
شاید برای سینمایی که قادر نیست گلیم خودش را خودش از آب بیرون بکشد و بدون حمایتهای دولتی چرخش نمیچرخد، فرش قرمز واقعا دراز کردن پای سینما از گلیم خودش به حساب میآید، شاید به همین خاطر از وقتی به راه افتاده واکنشهای منفی زیادی در پی داشته که عموما به طرز پوشش بازیگران ارتباط داشته است.
برخی از رسانهها همین ویژگی این مراسم را هدف قرار دادند و انتقادهای تند و تیزی را به انضمام تصاویری شاخص از این مراسم منتشر کردند، گزارشها و یادداشتهای که حتی در عنوانشان هم حملهی شدیدی وجود داشت: «حجاب و فرش قرمز!!»، «مانکنهای ابتذال روی فرش قرمز» و...
دریکی از همین گزارشها که در تابستان امسال منتشر شده بود، آمده است: «به نظر می رسد این گونه بد حجابی و بد پوششیها که در تضاد با کرامت انسانی است از بین نمی رود مگر به همت و اراده مسئولان؛ لذا مسئولان سینمایی می بایست اقدام در خوری در این زمینه کرده و فکری به حال این شوره زار کنند...»
اما مدیر کل اداره نظارت و ارزشیابی وزارت ارشاد هم با اعلام حمایت همه جانبه از فعالیتهای تبلیغاتی فیلمها تاکید کرد و گفت: «مخالفت با برگزاری مراسم فرش قرمز به عنوان افتتاحیه فیلمها امر تازهای نیست و اداره کل نظارت و ارزشیابی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از ابتدا با این کار مخالفت میکرد و حتی از جانب دیگر اشخاص و نهادها نیز نسبت به این روند اعتراضاتی صورت گرفته بود. »
علیرضا سجادپور جرئیات بیشتر از ممنوعیت فرش قرمز را برای مهر تشریح کرد: «برنامه موسم به فرش قرمز به شیوه خوبی برگزار نشده است و تنها کپیبرداری صرف از برنامههایی است که غربیها برای افتتاح یک فیلم اجرا میکنند. استفاده از لیموزین و به کارگیری بادیگارد و حضور عوامل فیلم با ظاهری که بیشتر یادآور شوی مد و لباس و آرایش است، هیچگاه مورد تایید ما نبوده و اجازه برگزاری چنین مراسمهایی را نمیدهیم.»
به نظر میرسد با محدودیت فرش قرمز، این هیاهوی بسیار برای هیچ فروکش میکند و فروغ پرزرق و برق این مراسم کمتر میشود و سینمای بیرمق این سالها باید به فکر راهکارهای تازه ای برای جذب مخاطب باشد!