بگین، از بتار و ایرگون تا سیاست
"من یک تروریست سابق هستم" این عبارات نخستین جملات مناخیم بگین در یکی از سخنرانی هایش در نیویورک بود. حتی نزدیکان او در جامعه سیاست نیز معتقد بودند که هر چند جهان او را یک تروریست میدانست ولی به یک دولتمرد مبدل شد.
"من یک تروریست سابق هستم" این عبارات نخستین جملات مناخیم بگین در یکی از سخنرانی هایش در نیویورک بود. حتی نزدیکان او در جامعه سیاست نیز معتقد بودند که هر چند جهان او را یک تروریست میدانست ولی به یک دولتمرد مبدل شد. مناخیم بگین یا مناحیم بیچن، ششمین نخست وزیر اسرائیل بود. هر چند بگین در روسیه زاده شد ولی در لهستان بود که رخدادهای کودکی و نوجوانی را تجربه کرد. از آنجایی که غالب یهودیان روسیه متاثر از افکار ژابوتینسکی بودند، خود بگین و خانواده اش نیز شدیدا معتقد به برخورد تند و مسلحانه جهت تشکیل صهیونیسم و البته اسرائیل بودند. همین افکار او بود که نه تنها باعث شد که به سازمان بتار بپیوندد بلکه در نوجوانی یک فرمانده میانی بتار شد. بگین در ادامه عقایدش را تبدیل به سوگندنامه ای برای گروهش کرد که در کنگره اعضای بتار مطرح شد. در نهایت او به عنوان معاون عملیاتی بتار منصوب شد. ضمن اینکه به موازات مبارزاتش، به تحصیل در رشته حقوق دانشگاه ورشو نیز مشغول بود.
با بالا گرفتن آتش جنگ جهانی دوم، در نهایت بگین از راه ایران به فلسطین رفت. همان جا بود که با گروه ایرگون ارتباط گرفت و دو ماه بعد نیز فرمانده آن تشکیلات شد. در واقع ایرگون متشکل از تندروهای یهودی بود که در فلسطین روی به اقدامات مسلحانه آورده بودند. البته بگین قبلا نیز رهبری ایرگون و یا همان سازمان نظامی ملی در سرزمین اسرائیل را بر عهده داشت؛ سازمانی که قیمومیت بریتانیا در فلسطین آن را یک سازمان تروریستی می دانست. حتی بریتانیا پس از جنگ جهانی دوم و به دنبال بمب گذاری همین گروه در هتل کینگ دیوید که تلفات بسیاری در پی داشت سعی در دستگیری بگین داشت و حتی برای این مهم جایزه خوبی را نیز در نظر گرفته بود.
از سویی و برخلاف انتظار بگین و هوادارنش، با تأسیس اسرائیل فعالیتهای سیاسی و البته نظامی بگین نیز تحت تاثیر قرار گرفته و محدود شد. هر چند او حزب حیروت و یا همان آزادی را بنا نهاد ولی چندان خواهانی نداشت ولی در ادامه موفقیت هایی در تاسیس حزب هایی چون لیکود داشت که وابسته به حمایت شارون بود؛ در نهایت و در ادامه همین سیاست ها بگین به جایگاه نخست وزیری اسرائیل رسید. در همین مقطع بود که پیمان کمپ دیوید منعقد شد. هر چند بگین سیاستمدار پرکاری بود ولی ضعف، ناتوانی و البته بیماری او چاره ای جز استعفا برای او باقی نگذاشت؛ شاید اگر این مانع بزرگ در مقابل بگین نبود اتفاقات متفاوتی و آن هم در مقاطع نزدیکی از تاریخ برای اسرائیل رخ می داد که البته معلوم نبود در بستر حوادث به نفع و یا زیان اسرائیل تمام می شد. به عبارتی و هر چند برخی یهودیان شدیدا حامی بگین بوده اند و اقدامات او برای اسرائیل را می ستودند ولی قسمی از یهودیان منش، سیاست و جهان بینی او را بر نمی تابیدند؛ هر چند این موارد مانع از این نمی شد که بگین از مسیری که در نوجوانی وارد آن شده بود و آرزوی چنین دنیایی را داشت منصرف شود.
