ترنج موبایل
کد خبر: ۹۴۲۵۵۳

محمدرضا باهنر: باید نقشه راهی برای شنیدن اعتراض مردم داشته باشیم

محمدرضا باهنر: باید نقشه راهی برای شنیدن اعتراض مردم داشته باشیم

دبیرکل جامعه اسلامی مهندسین با تأکید بر ضرورت طراحی نقشه راهی برای شنیدن اعتراضات مردم، گفت: دولت این کار (مذاکره) را شروع کرد و با نمایندگان بازاریان و اصناف مذاکره کرد. همه مسئولان و مدیران کشور باید به مطالبات مردم پاسخ دهند.

تبلیغات
تبلیغات

در هفته اخیر اعتراضاتی در ایران با محوریت مسائل معیشتی و اقتصادی و عمدتا از سوی صنف کسبه و تجار شکل گرفت. این اعتراضات در روزهای نخست شکل‌گیری با خویشتن‌داری معترضین و ماموران انتظامی و امنیتی به سمت گفتگو و مذاکره نمایندگان این صنف و دولت پیش رفت اما به تدریج در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی ماه با دخالت برخی عوامل بیگانه به خشونت کشیده شد؛ به گونه‌ای که در این روزها جان‌های بیگناهی قربانی شعله‌های برافروخته خشونت‌طلبی شد و اموال عمومی بسیاری نیز تخریب شد. 

به گزارش ایرنا، در راستای واکاوی چرایی بروز این حوادث تلخ و چگونگی پیشگیری از تکرار آن‌ها، بر آن شدیم تا در سلسه گفتگوهایی را با سیاستمداران، جامعه‌شناسان و تحلیگران سرشناس کشورمان آغاز کنیم. در برنامه پیش رو نیز میزبان مهندس محمدرضا باهنر عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و دبیرکل جامعه اسلامی مهندسین بودیم. 

آنچه در ادامه می‌آید مشروح گفتگوی تفضیلی با وی است. 

ارزیابی شما از اعتراضات روزهای اخیر چیست و دلیل آن را چه می‌دانید؟ 

در بخش اقتصاد، سیاست، تامین رفاه اجتماعی و… گرفتاری‌هایی در کشور وجود دارد و ممکن است بسیاری از کشورهای دیگر نیز با آن‌ها دست و پنجه نرم کنند. بنابراین اعتراضاتی شکل می‌گیرد. البته بارها و بارها از سوی مقامات بالای کشور مخصوصا مقام معظم رهبری تاکید شده که برای «اعتراضات رسمی» مردم باید ساز و کاری طراحی شود. 

خوشبختانه تا آن جایی که خبر دارم مجلس شورای اسلامی هم در این زمینه یک گام به جلو گذاشته است و در حال بررسی و تصویب طرحی است تا مقوله اعتراضات را اگرچه کمی دیر است ساماندهی کند. به این ترتیب افرادی که با مشکلات و گرفتاری مواجه هستند یا اصلا ممکن است به یکی از قوانین مصوب مجلس یا بخشنامه دولت اعتراض داشته باشند، خواهند توانست آن را مطرح کنند. 

شاید حدود بیست سال قبل بود که مقام معظم رهبری در بیانات رسمی خود تاکید داشتند، اینکه می‌گویند دانشگاه نباید سیاسی باشد اشتباه است اصلا دانشگاه باید مرکز سیاسی باشند و تریبون آزاداندیشی در آن‌ها رواج پیدا کند. صدا و سیما نیز اخیرا برنامه‌های خوبی ارائه می‌کند اما توقع داریم این برنامه‌ها کمی وسیع‌تر شده و افکار، گروه‌ها و جریان‌های مختلف بتوانند در آن به مناظره و گفتگو پرداخته و حرف مردم را بزنند و یکجانبه سخن نگویند. 

اما اتفاقاتی که در چند روز اخیر افتاد فراتر از مسئله اعتراض بود و عده‌ای بر این موج سوار شدند. اگر اغراق نباشد، بی‌سابقه‌ترین جنگ تروریستی در داخل کشور با کمک دولت‌های بیگانه متخاصم و ورود رسمی آمریکای جنایتکار، رژیم صهیونیستی و بعضی کشورهای اروپایی به راه افتاد و آن‌ها موضع بسیار شفافی در زمینه مسئله داخلی کشور ما گرفتند. 

پس از جنگ ۱۲ روزه بعضی کشورها حتی منتظر «تغییر نظام» بودند

کشورهای غربی پس از جریان جنگ ۱۲ روزه که آن هم یک جنایت بسیار وحشتناک بود، تصور کردند با این زلزله‌ها نظام جمهوری اسلامی دچار گرفتاری اساسی می‌شود، بعضی‌ها حتی منتظر «تغییر نظام» بودند. این از آرزوهای ۴۷ساله کشورهای متخاصم است و به دنبال آن هستند که سقوط نظام جمهوری اسلامی را ببینند و جشن بگیرند. 

ماجرایی که در هفته‌های اخیر بر کشور گذشت یک جنگ تروریستی بسیار سنگینی بود که شاید از اول انقلاب تا به حال این نوع حوادث را ندیده بودیم. البته از آغاز انقلاب اسلامی تا به حال هفده الی هجده هزار نفر شهید در حوادثی تروریستی داشته‌ایم که اوایل انقلاب مفصل بود و سپس هرزچندگاهی به دست منافقین، کومله‌ها و… به شهادت رسیدند. 

اما این حرکت اخیر با حمایت رسمی مقامات کشورهای متخاصم و رسانه‌هایی که خط می‌دادند شکل گرفت و تصور می‌کردند ضربه آخر است اما از گذشته ملت ایران درس نگرفتند زیرا هر زمانی که ملت صبور ایران احساس کردند یک دشمن خارجی می‌خواهد در سرنوشت آن‌ها تاثیر بگذارد، محکم و مقتدر در برابر آن‌ها ایستادند. 

در زمان جنگ ۱۲ روزه یک رنگین کمان بسیار زیبایی از صلابت، وحدت و انسجام بین قومیت‌ها، مذاهب و حتی ادیان مختلف و از آن مهم‌تر بین کسانی که در رابطه با اصل نظام جمهوری اسلامی نقدهایی داشتند، شکل گرفت. همه آن‌ها هنگامی که احساس کردند دشمنی مانند رژیم صهیونیستی خونخوار یا آمریکای جنایتکار می‌خواهند در امور داخلی کشور ما دخالت کنند همراه و همدل شدند. البته این همدلی به معنای‌عدم اعتراض مردم نسبت به مسائل موجود نیست، باید این اعتراضات را شنید و کار را جلو برد. 

به حوزه تقنین در زمینه تصویب طرحی برای ساماندهی تجمعات اشاره کردید، علاوه بر این مجموعه حاکمیت در حال حاضر که شرایط آرام شده است چه اقدامی برای پیشگیری از تکرار حوادث باید انجام دهد؟ 

مسئله پیشگیری از تکرار حوادث مهم است اما نیروهای مسلح ما باید همواره دست به ماشه باشند و اصلا تصور کنند که همین امشب دشمن حمله می‌کند. این دست به ماشه بودن به معنای خودمختار بودن آن‌ها نیست یا اینکه تصمیمات در کشور متفرق باشد بلکه باید تحت امر باشند و الحمدالله در این زمینه خیال ما از نظر مسائل آفندی و پدافندی راحت است. 

باید یک فرماندهی واحد در جریان اطلاعات و ضد اطلاعات کشور وجود داشته باشد

برای اینکه حوادث تکرار نشود نیز نیروهای اطلاعاتی باید تغییر رویه‌هایی بدهند. این مراکز باید متمرکز شوند و یک وحدت رویه و فرماندهی واحد در جریان اطلاعات و ضد اطلاعات کشور وجود داشته باشد و این گونه نباشد که پس از وقوع حادثه به دنبال علاج آن باشند. 

در جریان جنگ ۱۲ روزه حتی بعضا کشف شد که این نیروها در داخل کشور پهباد تولید کرده بودند! پس چتر حفاظتی اطلاعاتی و امنیتی ما باید بیشتر بهداشتی باشد تا درمانی و اینگونه نباشد که ابتدا بیماری رخ دهد و سپس آن را درمان کنیم. بدیهی است که درمان بیماری هزینه بالایی دارد. 

باید نقشه راهی برای شنیدن اعتراضات مردم طراحی کنیم

به جز حوزه نظامی و اطلاعاتی، حاکمیت در پاسخ دادن به مطالبات مردم باید چه کند؟ 

باید نقشه راهی برای شنیدن اعتراضات مردم بوجود آوریم و مقامات رسمی مانند رئیس‌جمهور، استانداران، ائمه جماعات و دیگران باید در اتاق خود را به مردم باز کنند و حرف‌های آن‌ها را بشنوند. 

اگر بنا باشد تجمعاتی نیز برگزار شود کار سختی است زیرا زمانی می‌گفتند مانند سایر کشورها اعلام کنید مردم مثلا در فلان پارک می‌توانند اعتراض مسالمت‌آمیز کنند البته این پیشنهاد در تئوری ساده است اما در عمل فرض کنید پنجاه هزار نفر در یکی از پارک‌های تهران برای اعتراض به کمبود حقوقشان تجمع کنند، برگزار کننده این تجمع باید متعهد شود که می‌تواند امنیت آن را مدیریت کند. 

زیرا اگر در میان جمعیت پنج نفر نفوذی هم وجود داشته باشد می‌توانند امنیت ان پنجاه هزار نفر را بهم بریزند. سیستم اعتراض قانونی و رسمی یک پروسه است و باید طراحی شود. کسی که متقاضی این تجمع می‌شود باید توان مدیریت آن را داشته باشد. باید بنا به گفته مقام معظم رهبری دانشگاه‌ها مرکز آزاداندیشی شوند و سیاسی بودن خود را حفظ کنند اما باید تجمعات کنترل شود و هنجارشکنی در آن وجود نداشته باشد. 

در برخی کشورهای غربی هم‌پیمان رژیم صهیونیستی شاهد تظاهرات به نفع مردم فلسطین هستیم اما این تظاهرات به خشونت نیز کشیده نمی‌شود زیرا بر اساس سیستم خاصی طراحی شده است که این طراحی سخت است اما به هر حال حکومت‌ها باید کارهای سخت انجام دهند. 

سران کشورهای غربی مطمئن بودند حکومت ایران رفتنی است

همت مردم در ۲۲ دی، تشییع شهدا در روز بعد و مدیریت مقام معظم رهبری در آرام نگه داشتن جامعه و تلاش‌های نیروهای مسلح قابل تقدیر است و این به اصطلاح «سبد عملیاتی» باعث شد تا توطئه بسیار بزرگ خنثی شد. سران کشورهای غربی قبل از جنگ ۱۲ روزه و نیز قبل از توطئه اخیر مطمئن بودند که حکومت ایران رفتنی است. 

اما پس از حماسه ۲۲ دی ماه لحن آن‌ها تغییر کرد و گفتند ما اصلا اجازه حرکت تروریستی به معترضین مسلح نداده بودیم! در حالیکه به لیدرها دستورهایی داده بودند و حتی مقدمات حکومت بعدی را هم در ذهن خود فراهم کرده بودند. 

دشمنان از توطئه‌ها و دخالت‌های خود در کشورمان چه هدفی را دنبال می‌کنند؟ 

امثال رژیم صهیونیستی اصلا می‌خواهند ایران فروپاشیده شود، مانند وقایعی که در کشورهای دیگر بوجود آمد. هنری کیسینجر پیش از انقلاب در مقاله‌ای نوشته بود «ایران یکی از کشورهای بسیار مقتدر، قدیمی و با فرهنگ است و تمدن عظیمی دارد و اگر قرار باشد خاورمیانه را مدیریت و کنترل کنید باید ایران به عنوان یکی از پایه‌های اصلی حاکمیت در خاورمیانه باشد.» وی در سال‌های اخیر نیز دوباره همان حرف را تکرار کرده و گفته بود «خاورمیانه امن، مقتدر و مرکز انرژی جهان باید دو پایه داشته باشد که یکی ایران و دیگری عربستان است.» 

بسیاری از تحلیلگران تاریخی، نظامی و جامعه‌شناسی می‌دانند که ایران کشوری نیست که حکومت آن مانند برخی کشورها با یک کودتا تضعیف شود. به همین دلیل بعد از راهپیمایی ۲۲ دی ماه بسیاری از سران غربی رسما گفتند ما «بی تقصیر» هستیم و در وقایع ایران آن حرف‌ها را نزدیم و البته دروغ گفتند. 

من بر این باور هستم که جامعه‌شناسان، نیروهای متفکر و حقوقی ما باید یک پرونده حقوقی رسمی را بر علیه کسانی که در این مدت اخیر روی آتش بنزین ریختند، کلید بزنند. در این راستا باید جرم‌ها و مداخله‌گری کشورهای متخاصم مشخص شوند و فعالیت‌های رسانه‌های بیگانه مانند بی‌بی سی و ایران اینترنشنال و سی ان ان نیز باید مستندسازی شود تا زمینه طرح یک دعوی جدی حقوقی در دادگاه‌های بین‌المللی فراهم شود و به این ترتیب دیگر این رفتارها را تکرار نکرده و مجازات شوند. 

برای آگاه‌سازی و اقناع جوانان و نوجوانان درمورد مسائل کشور و پاسخ به سوالات و دغدغه‌هایشان چه پیشنهادی دارید؟ 

در فضای مجازی باید به تولید محتوا برای این افراد بپردازیم اما آن‌ها عموما خانواده دارند و خانواده‌ها باید از نوجوان و جوانان خود مراقبت کنند. البته این مراقبت به معنای امر و نهی نیست بلکه باید کار فکری کنند و آن‌ها را در زمینه آسیب زدن به اموال مردم و عمومی توجیه کنند. اتفاقاتی که این بار افتاد بی‌نظیر بود زیرا داعشی‌ها با همه جنایاتی که می‌کردند و سرانجام بساط آن‌ها به دست توانای سردار دل‌ها حاج قاسم سلیمانی برچیده شد هم زمان از سویی آدم نمی‌کشتند از سوی دیگر مسجد و حسینیه آتش بزنند. 

باید اقدامات افرادی که تحریک می‌کردند اعم از رسانه‌ها، حکومت‌ها، افراد حقیقی و حقوقی مستندسازی شود

این نوع رفتارها را اگر به صورت تجمعی نگاه کنیم تاکنون از هیچ فرقه‌ای سر نزده است و نشان می‌دهد مجموعه‌ای که آن‌ها را مدیریت می‌کنند، از انسانیت، دین و شرف بویی نبرده‌اند. باید اقدامات افرادی که تحریک می‌کردند اعم از رسانه‌ها، حکومت‌ها، افراد حقیقی و حقوقی مستندسازی شده و به عنوان یکی از بزرگترین جنایاتی که اتفاق افتاده است در تاریخ بماند. 

این روزها بارها شاهد این مسئله هستیم که تحلیلگران می‌گویند دشمن در عرصه جنگ نظامی نمی‌تواند مردم ایران را شکست بدهد و به جنگ شناختی رو آورده است. نقش نخبگان و رسانه‌های کشور را از طیف‌های مختلف در زمینه بروز از وضعیت مشابه چگونه ارزیابی می‌کنید؟ 

این مسئله نیاز به تحلیل دارد مثلا همین افرادی که دستگیر شده‌اند به قول مقام معظم رهبری بعضی از آن‌ها سرپل و مزدور بیگانه بودند و پول می‌گرفتند یا به آن‌ها وعده‌هایی داده بودند، باید با آن‌ها مصاحبه کرده و انگیزه این افراد مستندسازی شود. اگر برای پول دست به جنایت زدند آیا این راه پول در آوردن است؟ آیا در پی مقام و موقعیت بودند و تصور می‌کردند در صورت تغییر حکومت به پست و مقامی می‌رسند؟ با این گروه باید به صورت جداگانه گفتگو کرد. 

گروه دوم نوجوانان معترض احساسی هستند که نسبت به برخی مشکلات زندگی خود اعتراض دارند یا مطالباتی دارند که احساس می‌کنند به این زودی به آن پاسخ داده نمی‌شود. با این گروه نیز باید مذاکره کرد و نه اینکه بخواهیم از آن‌ها آتو بگیریم. باید با صد تا صد و پنجاه نفر از این افراد از شهرها، قومیت و سطح تحصیلات مختلف مذاکره کنیم و حرف‌های آن‌ها را بشنویم و اصطلاحا یک سبد تحلیلی از میان این حرف‌ها در بیاوریم. 

باید مشخص شود که چه اتفاقی افتاده است که این جوان نوزده یا بیست‌ساله اگر هنگامی که خودرویی را آتش زده و دیده است که فردی در حال سوختن در آن خودرو است اما حاضر نشده به آن انسان کمک کند؟! انگیزه‌یابی برای شناسایی علل این رفتارها نیاز به کار شناختی دارد. باید یک مجموعه تحلیلی از هزینه‌هایی که به کشور تحمیل شد و جوانان بیگناهی که کشته شدند، تهیه شود و از این موقعیت حداکثر بهره‌برداری را انجام دهیم و تا یک نقشه راه برای آینده شود و جوانی که می‌خواهد اعتراض کند بیاموزد چگونه باید اعتراض خود را مدیریت کند. 

در آغاز اعتراضات شاهد این بودیم که آقای رئیس‌جمهور و مجموعه دولت با نماینده معترضین (کسبه و بازار) وارد مذاکره شدند و این انتظار وجود دارد که مذاکره با نمایندگان معترضین ادامه یابد تا علل اعتراضات و راهکار پاسخگویی به آن فراهم شود. در حال حاضر دولت چگونه می‌تواند با نماینده معترضین مذاکره کند؟ شما نیز پیشنهاد مذاکره با نوجوانان و جوانان معترض را دادید. آیا این پیشنهاد صرفا یک تئوری ایدئالیستی است یا واقعا در عرصه عمل امکان مذاکره با نمایندگان نسل z وجود دارد تا مطالبات آن‌ها برآورده شود؟ 

همان‌طور که عرض کردم باید نقشه راه را تهیه کنیم و دولت این کار (مذاکره) را شروع کرد و با نمایندگان بازاریان مذاکره کرد و مذاکرات با اتاق بازرگانی که اصطلاحا پارلمان بخش خصوصی است باید به صورت ساختاری پیگیری شود. در زمینه مذاکره با جوانان و نوجوانان نیز باید در دانشگاه‌ها کرسی‌های آزاد اندیشی را راه بیندازند. در همه دانشگاه‌ها اساتید جامعه‌شناس، روانشناس و تاریخ و تمدن داریم و باید از آن‌ها استفاده شود. علاوه بر این باید در اتاق مسئولین به روی ارباب رجوع باز شود. 

باید در اتاق استانداران، فرمانداران، بخشداران، دهیاران برای گفتگو با معترضین باز باشد

البته قصد ندارم بگویم شخص رئیس‌جمهور باید به طور روزانه با هزاران نفر از معترضان گفتگو کند اما این ساختار باید همین گونه به طرف پایین بیاید و مثلا استانداران، فرمانداران، بخشداران، دهیاران در اتاق‌هایشان برای گفتگو با معترضین باز باشد. در اردیبهشت ماه انتخابات شوراهای اسلامی و روستا شهر را داریم، حتی در روستاها نیز افرادی را داریم که می‌توانند مرجع فکری و پناه مردم باشند و مردم به آن‌ها رای می‌دهند تا مشکلات روستای آن‌ها را حل کند. 

ساختار حکومتی یک مخروط است و از رئیس‌جمهور تا دهیار را در بر می‌گیرد و باید به مطالبات مردم پاسخ دهد به این ترتیب که بر اساس یک سلسله مراتب رئیس‌جمهور باید حرف نمایندگان سطح بالای معترضین را گوش دهد، استاندار حرف نمایندگان معترضین استان خود را بشنود و الی اخر. ان‌شاءالله باید یک مانیفست برای پیگیری اعتراضات طراحی شود تا فرد معترض حتی بتواند تظاهرات کند اما امنیت این تظاهرات نیز تامین شود و به اموال عمومی و جان مردم آسیب وارد نشود و هتک حرمتی نیز صورت نگیرد. 

نمایندگان مجلس نیز هر یک حوزه انتخابیه دارند و جزو مسئولینی هستند که بیشترین ارباب رجوع را دارند و با آن‌ها مذاکره و گفتگو می‌کنند. شوراهای اسلامی شهر و روستا نیز همین مسئولیت را دارند و قرار نیست صرفا شهردار تعیین کنند بلکه منتخب مردم هستند و باید حرف مردم را بشنوند. در انتخابات آتی نیز می‌خواستیم این شعار را مطرح کنیم که «شهرداران ما باید شهروند دار شوند» یعنی صرفا به دنبال آباد کردن شهر نباشند. بلکه باید شهر را به گونه‌ای اداره کنند که شهروندان ما بتوانند در آن به نحو مطلوب زندگی کنند. 

بنابراین اعضای شورای شهر موظف هستند تا مطالبات مردم را بشنوند و از امکاناتی که در اختیار دارند بیشترین بهره‌برداری را کنند و مردم مرفه‌تر شود. اگر در شهر یک برج پنجاه طبقه ساخته شود مردم احساس رفاه نمی‌کنند بلکه مثلا وقتی یک شهروند روشندل در خیابان راه می‌رود باید بتواند در معابر شهر راحت قدم بزند. 

یکی از اعتراضات این روزهای مردم مربوط به مشکلات معیشتی است و دولت چهاردهم برای حل این مشکلات دست به یک جراحی بزرگ اقتصادی زد، ارزیابی خود را این اقدام دولت بفرمایید. 

این اقدام دولت موافقین و مخالفینی دارد البته همه کارگزاران ضرورت انجام این اصلاحات را قبول دارند اما بر سر زمان آن اختلاف دارند. بعضی از آن‌ها می‌گویند در این زمان که مردم اعتراض دارند و این هنجارشکنی‌ها نیز انفاق افتاده است نباید این جراحی انجام به مرحله اجرا در می‌آمد. 

البته این تصمیم از مدت‌ها پیش گرفته شده بود اما هم زمان با اعتراضات شده است. 

بله. اما به هر حال برخی می‌گویند باید به تاخیر انداخته می‌شد و مثلا در اسفندماه یا ابتدای سال ۱۴۰۵ اجرا می‌شد. البته من جزو طرفداران این اقدام در همین تاریخ هستم زیرا اسفند کار سخت و فروردین آتی بسیار سخت‌تر می‌شود. حدود یک سال و نیم پیش در یک جلسه دو نفره به آقای پزشکیان گفتم پاره‌ای از جراحی‌ها باید در کشور آغاز شود و تمهیداتی برای آن فراهم گردد. این جراحی‌ها ممکن است روی مسائل اجتماعی، سیاسی و… تاثیر منفی بگذارد. این موارد باید پیش‌بینی شود و یک سبد سیاستی برای آن در نظر گرفته شود. 

اگر یک جناح سیاسی کاری کند که رئیس‌جمهور موفق نشود این رفتار عین خیانت به نظام جمهوری اسلامی است

با تمام این اوصاف برخی معتقد هستند هر یک روز که این اقدام به تاخیر می‌افتاد کار سخت‌تر می‌شد. دولت همت کرد و کار را شروع کرد و در شرایط فعلی باید همه دوستداران و علاقمندان نظام جمهوری اسلامی ایران به دولت کمک کنند تا موفق شود. اگر یک جناح سیاسی بخواهد کاری کند که رئیس‌جمهور موفق نشود، این رفتار عین خیانت به نظام جمهوری اسلامی است. 

رقابت انتخاباتی یک یا دو ماه مانده به انتخابات آغاز می‌شود اما دعو مقام معظم رهبری همواره در طول این چهل سال این بوده است که «باید از دولت مستقر حمایت کرد» البته باید تا جاییکه می‌توان نقد و نصیحت نیز کرد. دولت مستقر اگر شکست بخورد و ضربه ببیند این ضربه مستقیما به نظام می‌خورد. بنابراین دولت کار را شروع کرده و حتی ممکن است اشکالاتی نیز به آن وارد باشد اما باید همه دست به دست هم بدهیم تا هزینه این اشکالات کاهش یافته و ثمرات آن را بالا ببریم. 

حتی کسانی که در جناح رئیس‌جمهور نیستند به عنوان مثال بسیاری افراد با موضع سیاسی من آشنا هستند اما از بن دندان معتقدم که باید از دولت حمایت کرد البته بعضی اشکالات نیز وجود دارد و عده‌ای می‌گویند کابینه باید ترمیم شود و برخی وزرا را تغییر کنند که این نیز ممکن است واقعیتی باشد اما اینکه مثلا مجلس بخواهد با رئیس‌جمهور بداخلاقی کند یا عده‌ای بخواهند در کار دولت کارشکنی کنند را به هیچ وجه قبول ندارم. 

در زمان جنگ ۱۲ روزه و هفته‌های اخیر شاهد رفتارهای سینوسی برخی سران کشورهای اروپایی از جمله رئیس‌جمهور امریکا بودیم، گاهی از معترضین مسلح حمایت می‌کند و هنگامی که با ایستادگی مردم مواجه می‌شود، عقب‌نشینی می‌کند. علت اینگونه رفتارها را در چه می‌دانید؟ 

در این تردید نداریم که هیات حاکمه آمریکا به دنبال تغییر رژیم ایران است زیرا احساس می‌کند این رژیم با منافع استبدادی امریکا کنار نخواهد آمد. البته همیشه گفته‌ایم که برای مذاکره آماده هستیم اما بحث بر سر حفظ منافع طرفین است و اگر قرار باشد در این بازی یک طرف زمین بخورد، آن را به هیچ وجه نخواهیم پذیرفت. بله الان نیز می‌شود مذاکره کرد و یک سری منافع مشترک را پیدا کرد. 

اما مواضع آمریکا تا به حال تحقیقا تغیر رژیم بوده و طبیعی است که هیچ رژیمی این مسئله را نمی‌پذیرد مخصوصا این رژیمی که بر شانه مردم بالا آمده است. این حرکات سینوسی نیز بستگی به تخیلات آن‌ها دارد. گاهی خواب‌های آشفته می‌بینند و تصور می‌کنند که می‌توانند ضربه آخر را بزنند و کار را تمام کنند. در این زمینه تا به حال ده‌ها بار به میدان آمده و در جنگ تحمیلی، تحریم اقتصادی، تحریم علمی، جنگ رسانه‌ای و… شکست خورده‌اند. 

نمی‌خواهم شعار بدهم اما در طی این چند دهه در زمینه تجهیزات نظامی از سوی بسیاری از کشورهای جهان تحریم بودیم اما اقتدار آفندی و پدافندی ما باعث شد تا رژیم صهیونیستی در جنگ ۱۲ روزه ضربه‌ای بخورد که اخبار آن در رسانه‌های جهانی به تدریج افشا می‌شود و به نظر می‌رسد که فعلا تنبیه شده باشد. آمریکا نیز باید حواسش جمع باشد زیرا ما در مذاکره بودیم که جنگ ۱۲ روزه را شروع کردند. 

بنابراین علت حرکات سینوسی این است که هنگامی که می‌خواهند یک تجربه را دوباره تکرار کنند اما شکست می‌خورند، می‌گویند تقصیر ما نبود! اما به محض اینکه دوباره یک سری خبرهای عجیب بشنوند و احساس کنند که می‌توانند کاری انجام دهند بر می‌گردند. این داستان را باید تمام کنند زیرا نظام جمهوری اسلامی ایران ماندنی است و مردم نیز بارها نشان داده‌اند که با همت و فهیم هستند و داستان اعتراضات و هنجارشکنی را از هم جدا می‌کنند.

 

تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
خط داغ
تبلیغات
تبلیغات