نشست نقد و بررسي سعادت آباد برگزار شد
نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «سعادت آباد» با حضور «مازیار میری» (کارگردان)، «همایون اسعدیان» (تهیه کننده)، «امیر عربی» (نویسنده)، «لیلا حاتمی» (بازیگر) و «جواد طوسی» (مجری و منتقد) در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد. در ابتدای این نشست «مازیار میری» گفت: آدمهای «سعادت آباد» دارند در «سعادت آباد» زندکی میکنند اما «سعادتآباد» جای زندگی نیست.
«جواد طوسی» در اين نشست «سعادت آباد» را بهترین فیلم در کارنامه «مازیار میری» دانست و آن را فيلمي عنوان كرد كه فرم و محتوا با هم یک اثر اجتماعی را خلق میکند.
این منتقد گفت: «سعادت آباد» به خوبی طبقه خود را معرفی کرده و به درستی هویتمندی جامعه شهری که میل به رشد نیز دارد را تصویر میکند.
به عقیده من فیلمنامه «سعادتآباد» تشخص خاصی به فیلم داده است و در پردازش این سه زوج موفق عمل کرده به طوری که هر سه زوج به طور جداگانه آن ادبیات خاص خود را دارند که از یک سرمستی اولیه به سمت موقعیتی تراژیک در حرکت هستند که خیلی هم حالت تصنعی به خود نمیگیرد.
«امیر عربی» در مورد شکل دیالوگنویسی کار در ادامه گفت: در مورد فیلمنامه «سعادتآباد» در این پنج ماه که با هم بودیم این طرح توسط همایون اسعدیان، مازیار میری، محمدرضا موئینی، امیر اثباتی و حتی خود لیلا حاتمی کامل و کاملتر میشد و هر کدام با نظرات خود در تکمیل نسخه نهایی کار سهم بسزایی داشتند و فیلمنامه حاصل کار گروهی بود.
«لیلا حاتمی» نيز در مورد شیوه بازی در این فیلم گفت: فیلمنامه کار خیلی مناسب بود و در صحنههای کنار «مهناز افشار» با همفکری کار ادامه پیدا کرد اما آنچه در این فیلم مهم بود این که کلیت کار از یک آرامش خاصی برخوردار بود و آرامش جلوی صحنه به پشت صحنه هم انتقال پیدا کرد. به زبان دیگر همه ما به هم اعتماد داشتیم و این اعتماد باعث شد تا «سعادت آباد» با آرامش کامل ساخته شود.
«مازیار میری» «سعادت آباد» را نقد پنهانکاری دانست و گفت:اين فيلم نقد این روزهای جامعه ما که به نوعی قبح گناه شکسته شده و گویا هیچ سدی هم جلوی آن را نخواهد گرفت است.
در پایان «همایون اسعدیان» در مود ساخت آثار فرهنگی گفت: این نقطه ایدهآل من است که آثار فرهنگی بسازم.
فیلم بدون مخاطب اصلاً معنا ندارد و لحظه خلق اثر در تقابل با مخاطب است. همیشه دوست دارم سطح سواد مخاطب ارتقا پیدا کند و حس فیلم خود را به مخاطب انتقال دهم اما اگر به طور مثال در «سعادتآباد»، کستینگ عوض میشد، همه چیز نیز به هم میریخت.
در «سعادت آباد» همه چیز جور بود اما در فیلم دیگری شاید این شرايط تکرار نشود و این اضطراب همیشه در من بوده است که بعد از تماشای اثرم مخاطب آن را دوست دارد یا خیر؟ هیچ چیز قابل پیشبینی نیست و این هم جذابیت کار ماست و باید به تمام طیفهای جامعه خوراک بدهیم و در عین حال از جامعه هم عقب نمانیم و در این راستا تمام تلاش خود را انجام میدهیم.
