آگاه
کد خبر: ۹۳۳۶۳

با فرا رسیدن «بحران مشتقات»:

امکان نابودی کامل نظام مالی جهانی

امکان نابودی کامل نظام مالی جهانی


فرارو- از «وال استریت» چه می دانید؟ بسیاری از مردم نمی دانند وال استریت اکنون به کازینوی غول پیکری تبدیل شده است که تمام معاملات مالی، که حتی قابل تصور هم نیستند، در آنجا اتفاق می افتد. بانکهای بزرگ وال استریت سالانه ده ها میلیارد دلار در «بازار مشتقات» سرمایه گذاری می کنند، اما هیچکس در اقتصاد خواهان خاتمه یافتن فعالیت های وال استریت نمی باشد.

در نگاه اول واژه «مشتقات» (Derivatives)، بسیار پیچیده و تخصصی به نظر می رسد، اما درک آن زیاد هم کار دشواری نیست. در واقع شیوه «مشتقه»، شیوه ای بوده است که قبل از هر چیز در شرط بندی ها به کار می رفته است، این گونه شرط بندیها اکنون به عنوان ابزاری برای مدیریت ریسک در بازارهای مالی به کار می رود. امروزه، برخلاف آنچه که تصور می شد، بازار مشتقات با سرعت سرسام آوری بر کوهی از گمانه زنی در حال رشد است.

برآورد «ارزش فرضی» بازار مشتقات در سرتاسر جهان از 600 تریلیون دلار تا رقم 1.5 کوادریلیون (عدد یک با 24 صفر در جلوی آن) متغیر است. خطری که توسط بازار مشتقات، نظام سرمایه داری جهانی را تهدید می کند، آنچنان عظیم است که «وارن بوفه»، مالک گروه سرمایه گذاری «نایک»، از آن به عنوان «سلاح های مالی کشتار جمعی» یاد کرده است.

در حال حاضر، قدرت های اقتصادی دنیا برای سراپا نگه داشتن این کازینوی پول ساز تمام تلاش خود را به کار گرفته اند، اما خطر سقوط آن در برخی مناطق امری اجتناب ناپذیر است. زمانی که این اتفاق رخ دهد، ما با بحران عظیم مشتقات روبرو خواهیم بود، بحرانی که کل نظام سرمایه داری جهان را در خود فرو خواهد برد.

اکثر مردم از « مشتقات» چیزی نمی دانند، چرا که آنها نمی توانند به راحتی از ساز و کار آن سر در بیاورند. مقاله اخیر «بلومبرگ» در تعریف آن چنین می نویسد:

«مشتقات» ابزارهای مالی هستند که برای مدیریت ریسک و جلوگیری از هر گونه سرمایه گذاری مخاطره آمیز استفاده می شوند. آنها از سهام، اوراق بهادار، اوراق قرضه، وام ها، کالا ها تشکیل شده اند و یا به رویدادهای مشخصی مانند تغییرات آب و هوایی و نرخ بهره مرتبط می باشند.

در حقیقت بازارهای مالی بر اساس واگذاری فوری کالا یا واگذاری آینده، به بازار نقدی و بازار اوراق مشتقه تقسیم می شود. در بازار نقدی، کالا یا خدمت در زمان حال مبادله و کالا یا خدمت فورا و یا با فاصله کمی تحویل می شود؛ ولی در بازار مشتقات، قرار معامله یا خود معامله در زمان حال انجام شده و تحویل، به آینده معین موکول می شود.

مشتقه مالی به خودی خود فاقد اعتبار است. این شیوه اساسا به عنوان یک شرط بندی محسوب می شود، شرط بندی ای که نه مبتنی بر سرمایه نقدی بلکه مبتنی بر پول قرضی یا سرمایه ای است که از طریق به رهن گذاشتن سایر داراییها بدست آمده است. واژه کلیدی در این متن، واژه «سرمایه گذاری مخاطره آمیز» است. امروزه اعضای به گل نشسته وال استریت، در مورد هر چیزی که شما تصورش را داشته باشید به سرمایه گذاری مخاطره آمیز می پردازند.

در این مرحله، شرط بندی یک جانبه در جهان مالی کاملا از کنترل خارج می گردد. چنین شرط بندی هایی می تواند هر گونه معاملاتی را شامل شود. اینجاست که سر و کله ابر بانک های جهانی مانند بانکهای بزرگ وال استریت پیدا می شود و پول های خود را در این شرط بندی ها سرمایه گذاری می کنند. این سیستم مالی تقریبا غیر قابل مهار شدن می باشد و تحت سلطه کامل بانک های بزرگ بین المللی قرار دارد.

در طی دو دهه اخیر، فعالیت و وسعت بازار مشتقات چند برابر شده است. هر گونه زد و بند تجاری، تا زمانیکه تعادل این سیستم را بر هم نزند، قتدر به انجام شدن است. زمانی که این سیستم کاملا از تعادل خارج شود ما شاهد یک دوره شکست های پی در پی مالی خواهیم بود و هیچ کشوری قادر نخواهد بود چنین نظام درهم شکسته ای را اصلاح کند.

مقدار پولی که ما از آن صحبت می کنبم کاملا متغییر است. «گراهام سامرز» مدیر مرکز تحقیقات اقتصادی «ققنوس»، ارزش نظری بازار مشتقات جهانی را 1.4 کوادریلیون دلار تخمین زده است و در مقاله ای برای درک بهتر این مطلب عنوان می کند که:

« اگر شما ارزش تمام سهام های موجود در این کره خاکی را با هم جمع ببندید، کل بازار سرمایه رقم تقریبی 36 تریلیون دلار را به شما نشان خواهد داد. در صورتی که شما همین روند را برای اوراق قرضه بکار ببرید، شما در بازار سرمایه با رقم 72 تریلیون دلار مواجه می شوید.
ارزش فرضی ، بازار مشتقات رقمی در حدود 1.4 کوادریلیون دلار را به شما نشان می دهد. 1.4 کوادریلیون دلار تقریبا معادل با 40 برابر بازار سهام در جهان و 23 برابر تولید ناخالص داخلی جهان می باشد.»

درک کامل این مبلغ بسیار دشوار به نظر می رسد. اگر شما برای شمردن هر دلار احتیاج به یک ثانیه زمان داشته باشید، برای شمردن 1.4 کوادریلیون دلار احتیاج به زمان 32 میلیون سال دارید. در مقاله بسیار خوبی که در سایت «وبستر تارپلی » درج شده است، نقش محوری مشتقات در سیستم مالی جهانی اینچنین توصیف شده:

«جدا از برخی فعالیت های پشت پرده و حاشیه ای در بازار مشتقات مالی، «مشتقات مالی» نشانگر وجود الیگارشیهای مالی در وال استریت، لندن، فرانکفورت و دیگر مراکز مهم درآمدزایی جهان هستند. سیاستمداران و رسانه های خبری به صورت هماهنگ تلاش می کنند که نقش محوری سرمایه گذاری های مخاطره آمیز (بازار مشتقات) را در بحران اقتصادی سال های اخیر از نظر مردم پنهان کنند.

روزنامه نگارن و دیگر رسانه های جمعی، تمام تلاش خود را به کار گرفتند تا از ذکر واژه «مشتقات» خودداری کرده، و با جایگزین کردن عباراتی مانند «دارایی های زهرآگین»، «ابزار های عجیب و غریب»، و مهمتر از همه عبارت «دارایی های مشکل دار» استفاده کنند. چنانکه که در برنامه «کمک برای احیای داراییهای در مخاطره» (TARP)، بسته 800 میلیارد دلاری کمک دولت به دلالان وال استریت در اکتبر 2008 تصویب گردید که با حمایت جورج بوش، هنری پالسون، جان مک کین، سارا پیلین و دموکرات های حامی اوباما همراه بود.»

اکثر مردم امریکا نمی دانند که مشتقات مالی دلیل اصلی بحران اقتصادی در سال 2008 بوده است و مشتقات باز هم در مرکز بحران اقتصادی آینده قرار خواهد داشت. برای بسیاری از امریکاییها زنگ های خطر زمانی به صدا در آمد که «بانک مرکزی امریکا» بخش عظیمی از مشتقات را از واحد سرمایه گذاری بانکی در حال ورشکستگی «مریل لینچ» تحت تصدی خود قرار داد و از این پس بانک مرکزی امریکا به قطب بزرگی در بازار مشتقات تبدیل شد.

امروزه ارزش فرضی، تمام مشتقاتی که در اختیار بانک مرکزی امریکا قرار دارد در حدود 75 تریلیون دلار ارزش گذاری شده است و ارزش فرضی مشتقات در بانک «جی. پی مورگان چیس» در حدود 79 تریلیون دلار است. این به معنای آن است که بزرگترین بانک های ایالت متحده نه تنها در کسب سود بلکه در به دست آوردن قدرت بیشتر در نظام سرمایه داری جهانی همچنان به رشد خود ادامه می دهند.

در سال 2002، بیش از 10 بانک ایالت متحده، 55 درصد از کل دارایی های بانکی کشور را تحت نظارت و کنترل خود داشتند اما امروزه آنها 77 درصد کل دارایی های بانکی را در اختیار دارند. این بانک ها به قدری بزرگ و قدرتمند هستند که اگر آنها با خطر سقوط مواجه گردند، کل نظام سرمایه داری امریکا نابود خواهد شد.

روزنامه «نیویورک تایمز» مقاله ایی را تحت عنوان «قوانین پنهانی نخبگان بانکداری تجاری در بازار مشتقات» به چاپ رساند، این مفاله به روشنی توضیح می دهد که مشتی آهنین، بانک هایی را که دچار ورشکستگی جدی در تجارت بازار مشتقات شده اند را کنترل می کند:

«چندی قبل نه عضو از اعضای نخبگان مجمع وال استریت در جلسه ای واقع در منهتن دور هم جمع شدند.
آنها یک هدف مشترک دارند: حفاظت از منافع بانک های بزرگ در بازار عظیم مشتقات، که یکی از سودآورترین و جنجالی ترین زمینه های درآمدزایی است. علاوه بر این اسرار مشترکی هم دارند: جزئیات جلسات و هویت شان، که کاملا محرمانه باقی مانده است.»

به نظر شما چه موسساتی در این جلسات حضور داشته اند؟ با توجه به مقاله درج شده در این روزنامه، می توان گفت بانک هایی از جمله «جی. پی. مورگان چیس، گلدمن ساکس، مورگان استنلی، HSBC بانک ایالات متحده و سیتی گروپ.» اما پرسش اساسی تر این است که، چرا این بانکها بارها و بارها به برخی از ارگان ها ی دولتی کمک مالی داشته اند؟

می توان گفت، متاسفانه این پنج بانک، به کمک های مالی خود در جهت اهداف نظامی سیاستمداران ادامه می دهند چرا که این سیاستمداران از حامیان «طرح کمک مالی دولت امریکا به نظام بانکی»، در سال 2008 بوده اند، بنابراین این بانک ها به خوبی می دانستند که در بحران اقتصادی آینده باز هم از سوی این سیاستمداران به آنها کمک مالی خواهد شد. زد و بندی اقتصادی-سیاسی که در این کشور تاکنون ادامه یافته است.

کسانی که از تجارت مشتقات غیر قانونی بانک ها دفاع می کنند در حال حاضر مدعی هستند که وال استریت تمامی این ریسک های تجاری را مدیریت کرده و بر عهده گرفته است، آنها همچنین تصور می کنند که درآمد بانکها می تواند پوششی بر قراردادهای مشتقه مالی آنها باشد.

اما این تصور کاملا اشتباهی است. در سال 2008، زمانی که بازار مسکن با رکود شدیدی مواجه گردید، در آن سال شرکت بیمه «ای. آی. جی» (که از بزرگترین شرکت های بیمه در جهان محسوب می شود)، با تعداد زیادی قرارداد های مشتقه مالی مواجه شده بود، این مسئله انفجار عظیمی در حباب اقتصاد امریکا پدید آورد. اگر کمک های مالی از سوی دولت به این شرکت بزرگ بیمه انجام نمی گرفت، بانک « گلدمن ساکس» و تعداد زیادی از مشتریان این بانک با مشتی کاغذ بی ارزش (قراردادها)، ضربه اقتصادی جبران ناپذیری را متحمل می شدند.

چنین پیشامدی اجتناب ناپذیر است و امکان دارد در آینده ای نزدیک و در مقیاسی بزرگتر اتفاق بیافتد. زمانی که «حباب بازار مسکن» بترکد، هیچ کس از زیان مالی آن در امان نخواهد ماند. اما دولت های جهان می توانند تمام سعی خود را بکار گیرند تا مردم را از چنین بحرانی نجات دهند، حقیقت این است زمانی که بازار مشتقات کاملا سقوط کند هیچ دولتی بر روی این کره خاکی وجود ندارد که علیرغم تمام نقدینگی خود باز هم قادر باشد کشورش را نجات دهد.

بحران سهمگین مشتقات در حال روی دادن است. تنها مسئله ایی که باقی مانده زمان آن است. از این پس باید گوش به زنگ باشیم تا در رسانه های خبری واژه «مشتقات» یا عبارت « بحران مشتقات» را بشنویم. زمانی که این بحران فرا رسد، نظام سرمایه داری به سرعت رو به نابودی خواهد رفت.

منبع : https://theeconomiccollapseblog.com
تاریخ: 19 اکتبر 2011
مترجم: نسیم کلانی

ارسال نظرات
خط داغ