ابوالحسن داوودي> به شورا خوشبين نبودهام
در طول يك سالي كه از تشكيل شورايعالي سينما ميگذرد، در جريان يك يا دو مصوبه اين شورا بودهام و اخباري مبني بر تشكيل اين شورا و جلساتشان شنيدهام. اما به نظر من تقريبا از ابتدا مشخص بود كه اين شورا نميتواند خيلي كاربردي باشد از آنجايي كه جنس ارتباط بين شورايعالي سينما با بدنه سينما كاملا يك طرفه است و تعامل چنداني با اهالي سينما برقرار نشده است.
بنابراين از همان ابتدا به اين شورا خيلي خوشبين نبودهام و عمر اين شورا را طولاني نميبينم. به عنوان يكي از اهالي سينما توقعام از متوليان فرهنگ و سينما اين است، شورايي كه قرار است تشكيل شود از نمايندگان واقعي سينماگران و اهالي فرهنگ و هنر باشند اما زماني كه اكثريت قريب به اتفاق اهل سينما در اين شورا راهي نداشته باشند بايد بگويم كه وجود چنين شوراهايي نميتواند در بهبود وضعيت سينما كمككننده باشد. البته شخصا اميدوارم به دليل منافع ملي سينما هم كه شده، نظرم درست نباشد ولي حتي فردي هم كه از تمام جريانات، سياستها و مسايل جاري دور باشد با نگاهي به تركيب شورا ميتواند به اين سوال پاسخ دهد كه اين اعضا با اكثريت عام سينماي كشور ارتباط دارد يا خير؟
بايد به اهداف تشكيل اين شورا نگاه شود، آيا قرار است كه اين شورا براي سينماي ملي ما كاري انجام دهد يا صرفا نظرات يك گروه خاص راجع به سينما باشد؟ به نظر نميرسد چه دولت و چه شورايعالي تصميم داشته باشند، نقش يك پدر را براي سينماي ما بازي كنند؛ دولت و شورا در مقابل اكثريت جامعه سينمايي تا به حال جبهه مشخصي گرفتهاند.
يك پدر نميتواند تنها با تنبيه و حذف فرزندانش به نتيجه برسد، در حاليكه به نظر ميرسد اين اتفاق الان در حال رخ دادن است. اگر قرار است شورايي در اين حد بتواند براي سينما كاري بكند بايد نمايندگي اكثريت اهالي سينما را داشته باشد اما دولت، وزارت ارشاد و شوراي سينما نميتوانند نماينده اكثريت جامعه سينمايي محسوب شوند، بلكه جبهه مشخصي دارند و طبعا نميتوان انتظار داشت با اين روند اين شورا براي سينماي ملي ما مفيد باشد.
در حاليكه شورا زماني كاربردي خواهد بود كه به دور از نگاههاي سياسي و در يك جريان صنفي تشكيل شود. شوراي انتخابي از درون آحاد سينما با همكاري دولت ميتواند تصميمات درستتري اتخاذ كند تا كساني كه از بالا، نوك هرم و به شكل سفارشي و انتصابي انتخاب شده باشند. در حقيقت تصميمات شوراي فعلي تفاوت چنداني با تصميماتي فردي ندارد.
زماني ميتواند اين شورا مفيد باشد كه اعضايش از كف هرم جامعه فرهنگي تشكيل شده باشند. اصل اول انتخاب اعضاست. وقتي اعضاي شورا درست انتخاب شده باشند، ميتوانند حلقه واسطي بين جامعه سينمايي، دولت و كل اتفاقات جاري در مملكت باشند. در نتيجه اصل و پايه انتخاب اعضاست و بقيه مسايل فرع هستند.
من به عنوان يكي از اهالي اين حوزه خيلي شورا را نماينده اكثريت اهل سينما نميدانم و در نتيجه اتفاقات و اخبار شورا برايم عليالسويه است. سازمان سينمايي هم بايد با همين فرمول تشكيل شود، يعني متشكل از اهالي سينما باشد و دولت نقش پدري و هدايتكننده و همكاري با اهالي سينما داشته باشد. اما اين طور كه به نظر ميرسد در اين سازمان هم قرار است تصميمات از بالا گرفته شود و اكثريت جامعه سينمايي در اين تصميمات نقشي نخواهند داشت. با توجه به موقعيت تشكيلات دولتي وزارت ارشاد، جايگاه سازمان سينمايي حتي پايينتر از معاونت سينمايي است.
تشكيل اين سازمان زماني ميتواند ارتقا محسوب شود كه در حد وزارت باشد و مستقل، اما اكنون تبديل به يك سازمان در درون وزارت ارشاد شده است كه به نظر ميرسد موقعيت حقيرتري پيدا خواهد كرد. در حقيقت اين سازمان به شكل يك سازمان بسته تعريف شده است، ولي اگر بتواند از اين بدنه خارج شود مانند اتفاقي كه براي مثال در شركت نفت يا صداوسيما افتاد، ميتوانيم بگوييم يك حركت رو به جلو اتفاق افتاده است.
با توجه به مسووليت صنفي كه در دورههاي قبل داشتم، با تشكيلات وزارت ارشاد كم و بيش آشنا هستم و ميتوانم بگويم جايگاه سازمان سينمايي به لحاظ سلسله مراتب، جايگاه محدودتري به نظر ميرسد. در نهايت بايد بدون توجه به اسامي و نامها به نفوذ و اثر بخشي اين سازمان نگاه شود كه متاسفانه پيشبيني ميكنم در جهت حمايت و گسترش سينماي ملي، كم مسووليتتر و بينفوذتر از معاونت سينمايي فعلي باشد.