محمدرضا گلزار: عضو هيچ باندي نيستم
«نکتهای که من در آن تردیدی ندارم، لطف خداست. من تک و تنهایم. در هیچ باند و گروهی هم نیستم. نه در باند فلان آقای تهیهکنندهام، نه در باند فلان خانم کارگردان و نه در باند فلان بازیگر. من توکلم همیشه به خدا بوده، پشتیبانم هم همیشه مردم بودهاند. خیلی هم از آنها ممنونم.»
محمدرضا گلزار كه اين روزها با فيلم «شيش و بش» دوباره روي پرده سينماها رفته، در گفتوگويي با ماهنامه زندگي ايراني كه بخشهايي از آن را سايت شبكه ايران نقل كرده، درباره فيلم «شيش و بش» كه فيلمنامهاش را هم خودش نوشته، توضيحاتي داده است.
او درباره شباهتهاي فيلمنامه اين فيلم با دو اثر ديگر گفته: «طرح فیلمنامه شیش و بش را من سه سالو نیم پیش نوشتم و ثبتش کردم. در این مدت هم رویش حسابی کار کردم. شرایطی ایجاد شد که انگیزهام برای این کار خیلی بیشتر شد.
طی این دو - سه سال، دو فیلم با ایدهای شبیه طرح شیش و بش ساخته شدند؛ یکی «نیش و زنبور» و دیگری «سنپطرزبورگ»، فیلمنامه «شیش و بش» سال 86 در بانک فیلمنامه ثبت شد؛ آن هم به نام خودم. تنوع فیلمنامههایی که در سینمای ما نوشته میشود، خیلی زیاد نیست.
کمتر فیلمنامهای با مختصات جدید نوشته میشود ولی فیلمنامه «شیش و بش» چهار سال پیش، فیلمنامه بکری بود. قرار هم بود که همان سال 87 آقای کمال تبریزی فیلم را بسازند. البته با آقای رامبد جوان هم صحبت شد. برای بحث تهیهکنندگی هم با دفاتر مختلفی صحبت کردیم. در همان زمانی هم که در حال بازنویسی فیلمنامه بودیم، شرایطی ایجاد شد که به مدت یکی، دو سالی کمتر در عرصه سینما حضور داشتم.»
گلزار گفته كه به نقدهاي منصفانه علاقه دارد و در كارهايشان از اين نقدها استفاده هم ميكند: «من همیشه گفتهام از نقدهای بجا و غیرمغرضانه استفاده میکنم. این نقدها باعث میشود کار من هر روز بهتر شود. در این مدت، من چند نقد مغرضانه خواندم که این مسئله واقعاً قلب مرا به درد آورد. با این شرایط سخت کار میکنیم؛ همه میدانند که من چقدر برای فیلم «شیش و بش» زحمت کشیدم اما برخی با بغض بحثهایی را مطرح میکنند که آدم را به شک میاندازد.
شیش و بش طرحی است که دوستش داشتم و به صورت فیلمنامه درآوردیمش. مدام حاشیه میسازند. بعضی از جاهایی تطمیع میشوند و بعضی با نوشتن بعضی مطالب یک جورهایی آرام میشوند. کاش بدانند که ما همه عضو یک خانواده بزرگ به نام سینما هستیم. چرا به جای تشویق، تخریب میکنیم؟ این فیلم موفق بوده و موفقیتش باعث تزریق پول به سینما میشود. مگر چند فیلم در طول یک سال به فروش بالای میلیارد دست پیدا میکند؟
به جای اینکه همه اعضای خانواده سینما خوشحال باشند که موفقیت فیلمی، باعث ایجاد کار میشود و همه اهالی سینما، چه دوستان تدارکات و فنی، چه بازیگران و تهیهکنندهها و سایر عوامل، مشغول پروژههای جدیدتر میشوند، برخی دوست دارند با جوسازی، دیگران را آزرده کنند.
مطمئنم وقتی فیلمی مثل «ورودآقایان ممنوع» موفق میشود کلی برایش زحمت کشیده شده و کلی فکر پشتش است. مگر در طول یک سال چند فیلم به موفقیت این چنین میرسند؟
گفتم که من سال 79 وارد سینما شدم. یعنی اگر هوادار من وقتی فیلم «سام و نرگس» ساخته شد، هفت ساله بوده، امسال دیپلم گرفته اما بعضی دوستان همچنان مشغول حاشیهسازیاند. اینها نکتههای بامزهای است.»
گلزار همچنين خودش را يك بازيگر مستقل دانسته و در اينباره گفته: «من سال 79 وارد سینما شدم و امروز نزدیک به 12 سال است که مردم به من لطف داشتهاند و من هم سعی کردهام قدردان محبتهایشان باشم و لطف آنها را جبران کنم. حمایت مردم، مسئولیت من را سنگینتر کرده؛ من امروز در انتخابهایم دقت بیشتری میکنم تا جوابگوی مردمی باشم که میروند و فیلمهای من را میبینند.
نکتهای که من در آن تردیدی ندارم، لطف خداست. من تک و تنهایم. در هیچ باند و گروهی هم نیستم. نه در باند فلان آقای تهیهکنندهام، نه در باند فلان خانم کارگردان و نه در باند فلان بازیگر. من توکلم همیشه به خدا بوده، پشتیبانم هم همیشه مردم بودهاند. خیلی هم از آنها ممنونم.»
روي خط داغ
فرجالله سلحشور(در رابطه با فيلم «حضرت موسي» اسپيلبرگ) به فارس گفت: نميدانم چقدر اين خبر صحت دارد. اما اين يك شيوه تقابل است. وقتي يك كار ويژه در حال ساخته شدن است، اگر اين سوژه به ضرر يك ابر قدرت و جرياني باشد، سعي ميكنند با ساختن يك فيلم ديگر، زهر آن را كمتر كنند، كه اين تبديل به شيوه و شگردي شده است. نگاه ما در فيلمنامه حضرت موسي(ع)، ضد صهيونيسم و ضد امپرياليسم است كه اين نگاه به نفع اسرائيل، صهيونيست و يهود نخواهد بود. هاليوود و غرب هميشه از مذهب به عنوان ابزاري براي اهداف خودشان استفاده كردهاند و اين بار هم با ساخت فيلم حضرت موسي(ع) به دنبال چنين كاري هستند.