گره تونل توحید، با دست گشوده شد، نه دندان
چپ شدن ماشین دولت در تونل توحید!
فرارو- ورود کامیون، اتوبوس و موتورسیکلت به تونل توحید ممنوع شد و این ممنوعیت میزان تصادفات را به صفر رساند؛ به همین سادگی. نه به جنجال نیازی داشت و نه هیاهو. از طرفی قرار است دوربینهای نصب شده، خودروهای با سرعت بالا را جریمه کنند و خط اضطرار هم همیشه باز بماند، تا تمام اما و اگرهای تونل توحید پایان یابد. هرچند برخی گمانهزنیها جنجالهای پیشین مربوط به تونل را کاملاً هدفمند و در راستای مقاصدی خاص میدانستند، اما به هر حال این امر سبب خیر شد، چرا که دیگر حادثههای مربوط به تونل تمام شده و آلایندگیها کاهش یافته است.
به گزارش سرویس اجتماعی فرارو؛ در شهریور ماه امسال، حوادث تونل توحید 48 درصد کاهش یافت. دلیل این کاهش صدور جریمههای الکترونیکی و نیز منع تردد کامیون، اتوبوس و موتور از تونل بود. پس از گذشت یک ماه، روز گذشته اعلام شد که تصادفات این تونل به صفر رسیده است و طرحهای کاهش تصادف و آلودگی همچنان اجرا خواهد شد.
شهروندان غیرسیاسی در التهاب جنجالهای سیاسی
شش ماهه نخست سال 90، جریانهای موافق و مخالف تونل توحید شدت گرفتند؛ از یک سو ادعاهای گزاف مطرح میگشت و از سوی دیگر پاسخهای بسیار داده میشد. عدهای این جریان را جزء به جزء و مو به مو دنبال میکردند و هرکجا خبری از تونل توحید بود، گوشهایشان تیز میشد. برخی از سر علاقه شخصی و عدهای به بهانه جهتگیریهای سیاسی.
در این بین افرادی بودند، که نه تمایلی به سیاست داشتند و نه علاقهای به دنبال کردن اخبار؛ تنها تونل توحید برایشان مهم بود. کسانی که سالها غصه هر روزشان، چراغ قرمز کسالتبار توحید بود. چراغی که هر کس با یک بار عبور ترجیح میداد دیگر گذارش به آن سمت نیفتد. این تجربه تلخ بسیاری از پایتختنشینان بود و تونل توحید برایشان حکم دروازه بهشت را داشت. از این رو، هر اخباری در این زمینه را مهم و شنیدنی میدانستند. برخی از این شنیدهها خیالشان را آسوده میساخت و برخی پشتشان را میلرزاند.
جریان انتقادی
یکی از سردمداران انتقاد از تونل توحید، در فرودین ماه سال جاری، مسئله بسته شدن تونل را در برخی ساعات شب مطرح کرد. او کسی نبود جز پروین احمدینژاد، عضو شورای شهر تهران. پس از آن موارد دیگری از جمله تصفیه هوا و هزینههای اجرای پروژه مطرح شد که معاون شهرداری تهران، میبایست به آنها پاسخ میداد.
در اردیبهشت ماه، پروین احمدینژاد بار دیگر مسئله هزینههای تونل را مطرح کرد و عنوان داشت که شهرداری تهران پاسخگو نیست.
پرسشها و انتقادها از یک سو و توضیحات و پاسخها از سمت دیگر، ادامه داشت تا اینکه در ماه مرداد، یکی از بحثبرانگیزترین مخالفان تونل توحید، یعنی دبیر جوان شورای عالی ترافیک، گفتوگویی پرسر و صدا با روزنامه ایران انجام داد. او در این گفتوگو مدعی برچیده شدن تونل به طور کلی شد. دلیل این ادعا را شیب تند ورودی و خروجی تونل دانست که با چند مورد تصادف همراه بوده است.
به دنبال این امر روزنامه ایران مصاحبهای با یکی از اعضای تیم پیمانکاری پروژه تونل توحید منتشر کرد و پرده از بروز اختلافات شدید میان شهرداری تهران و پیمانکار این پروژه برداشت. اما چند روز بعد این مصاحبه از سوی مجری ساخت تونل توحید، تکذیب شد.
اواخر مرداد، بار دیگر انتقاد اعضای شورای شهر از شهرداری شدت گرفت و احتمال برچیده شدن تونل توحید بر سر زبانها افتاد. تا اینکه بالاخره شهرداری تهران عنوان کرد که سازمان بازرسی هزینههای پرونده تونل توحید را به طور ویژه بررسی کرده و یک ریال هم هزینه فاقد سند در بودجه این تونل، وجود ندارد.
همچنین مشخص شد که با راه اندازی کامل سیستم کنترل هوشمند تونل توحید، وضعیت آلایندههای زیستمحیطی بهبود یافته است. پیشنهادی هم از سوی شهرداری مطرح شد که تونل سه روز تعطیل شود تا تأثیرات بد آن مشخص گردد که البته در نهایت چنین پیشنهادی عملی نشد و وقوع تصادفات هم به کلی پایان یافت.
هیاهویی برای هیچ
صاحبنظران بر این عقیدهاند که یک پروژه بزرگ کشوری، بیش از آنکه افتخار ارگانی خاص باشد، به تمام مردم تعلق دارد؛ بر این اساس اگر در چنین سازههایی ایرادی وجود دارد، همه باید برای برطرف کردن آن تلاش کنند؛ نه اینکه نهادها برای رقابت با هم، از پروژهای بهره جویند که صاحبان حقیقی آن تنها مردم هستند. به راستی اگر به جای تمام این جنجالها، همه از ابتدا تلاششان در جهت رفع مشکلات تونل توحید بود، آیا آمار تصادفات تونل چند ماه قبل، به صفر نمیرسید؟ و آیا در این بین افراد کمتری دچار خسارت و آسیب نمیشدند؟ پاسخ این پرسش را شما دهید.