نگاهی به چهار فیلم پرفروش هفته
خزان سینمای ایران
فرارو- داخلی: تاریکی سالن سینما، بازی نور و رنگهای روی پرده... خارجی: باد خنک، برگهای خزان زده، پاییز و فصل رنگها...رنگها شاید ویژگی مشترک سینما و فصل پاییز باشد و پاییز فصل هر چه باشد فصل سینما نیست و چنانچه فیلم شاخصی هم در کار نباشد بد از بدتر.
به گزارش سرویس فرهنگی هنری فرارو، نیم نگاهی به جدول فروش فیلمهای روی پرده در هفته اول پاییز چنین واقعیتی را ثابت میکند، بماند که چهار فیلم اول جدول ترکیب جالبی نیز دارند، دو فیلم اول جدول به ضرب و زور حضور ستارهها و کمدیهای نیمبندی که دارند توانستهاند یک فروش حداقلی داشته باشند و دو فیلم اجتماعی سوم و چهارم نیز با حضور یکی دو ستاره و مضامین قدیمی خودشان را قدری بالا کشیدهاند تا کف فروش را حفظ کنند.
به رسم دو سه هفتهی گذشته «شیش و بش» همچنان بر صدر جدول نشسته است تا ثابت کند چه طور میشود در فقدان رقیب قدر، به دروازه خالی گلهای معدودی زد، این فیلم با وجود اینکه ممیزی کم رنگتری شامل حالش شده باز هم نتوانسته از رنگ و لعابی جذاب برخوردار باشد.
«شیش و بش» که به نقل از عواملش قرار بود جا پای «ورود آقایان ممنوع» بگذارد با اینکه هفته چهارم نمایشش را سپری کرده تنها724 میلیون فروخته است، حتی بازگشت محمدرضا گلزار، یکه سوار سینمای گل و بلبلی ایران هم نتوانسته شاخصهای برای این فیلم باشد تا مثلا از فیلم دوم جدول، حد فاصل قابل توجهی به دست آورد.
«زنان ونوسی، مردان مریخی» هم دو سه هفتهای هست که همچنان در جایگاه دوم جدول قرار دارد و تغییرات قابل توجهی نشان نداده است، شاید یکی از امتیازات این فیلم بر خلاف عنوانش این باشد که تلاش میکند تا درگیر مضامین و شعارهای زمانه نشود داستانش را در قالبی کمدی بازگو کند، ولی انگار داستانی که بازگو میکند همچین داستان دندان گیری هم نیست.
«زنان ونوسی، مردان مریخی» هم مثل «شیش و بش» یک فیلم با الگوهای آشنای فیلمفارسی است که از قضا یک بازیگر مشترک هم دارد، امین حیایی معمولا در بازیهایش -چه به ابتکار خودش و چه به پیشنهاد کارگردان- به یک سری ادا و اطوار متوسل میشود که مدتهاست حنایش رنگ باخته است، خلاصه این فیلم هم در هفته ششم نمایشش624 میلیون فروخته است.
سوم، «زندگی با چشمان بسته»، یک فیلم اجتماعی که سه سال دیرتر به نمایش در آمد ولی با موضوعی که انتخاب کرده خیلی قدیمیتر به نظر میرسد، این بار هم رسول صدر عاملی مثل سه گانهاش به سراغ ماجرای معصومانه یک دختر جوان رفته که در فضای کج اندیش اجتماع پیرامونش تلاش میکند به هرز نرود، ولی اجتماعی که به تصویر میکشد باورپذیر از کار درنیامده است.
شاید پاشنه آشیل اصلی این فیلم به فیلمنامه برگردد، به هر حال صدر عاملی در کارنامهاش ثابت کرده که کارگردانی کاربلد و صاحب سبک است به شرطی که با یک فیلمنامه نویس کاربلد هم همکاری کند، چه پیمان قاسم خانی باشد، چه کامبوزیا پرتویی.
«زندگی با چشمان بسته» که داعیه یک فیلم فرهنگی را بر پیشانی دارد نتوانست استقبال منتقدین را با خود همراه سازد و تا اینجای کار، یک رکود جدی در کارنامه کارگردانش به حساب آمده است، این فیلم در هفته پنجم نمایش تنها 354 میلیون فروخته و جایگاه سومین فیلم پرفروش هفته را از آن خود کرده است.
ود در نهایت «ندارها»، یک فیلم اجتماعی که داستانی شبیه به رابین هود و «بانی و کلاید» را تداعی میکند که همان حکایت آشنای عیاری است، دو مرد و یک زن از مرفهین بیدرد سرقت میکنند تا به اقشار آسیب پذیر کمک کنند همین ایده تک خطی میتواند موقعیتهای جذابی را خلق کند که در عمل نمیکند.
پژمان بازغی، شخصیت محوری «ندارها» قرار بوده یک قهرمان بیبیدل از کار در آید ولی حفرههای که در پرداخت شخصیت وجود دارد چنین امری را مخدوش کرده است، یکی از نقاط ضعف اساسی این فیلم به عدم باورپذیری رفتارهای شخصیتهای محوری برمیگردد، این فیلم هم تا کنون با پنج هفته نمایش 168میلیون فروخته است.