سلحشور: مباني صهيونيستي بر سينماي ايران حاكم است
سينماي ايران در عمر 30 و چند ساله خود بعد از انقلاب فراز و نشيبهاي فراواني را پشت سر گذاشته است. در دورههاي مختلف سياسي و با آمدن دولتهاي مختلف با گرايشهاي سياسي متفاوت سينما نيز دستخوش تغييرات فراواني شده است. دهه ابتدايي با محصولات انقلابي و موضوعات اجتماعي دههيي تاثيرگذار بود.
بنياد فارابي با مديريت محمد بهشتي توانست سينماي ايران را از انزواي بينالمللي خارج كند و دروازههاي بينالمللي را بگشايد. اواسط دهه 70، اما به ناگاه سينماي ايران اوج گرفت و توليدات درخشاني را به خود ديد. هنوز هم بهترين فيلمهاي سه دهه مربوط به همان سالهاست. با آمدن دولت اصلاحات و تغييرات در وزارت ارشاد و معاونت سينمايي، سينماي ايران توانست قدرت خود را با نامها و فيلمهايي در جهان بشناساند و اهميت ويژهيي پيدا كند. دهه سوم اما اوضاع چنان كه بايد خوشايند نيست. دولت دخالتهاي فراواني در سينما اعمال ميكند. سينما به كمك دولت اصلاحات ميخواست به سمت خصوصي شدن و تشكيلات صنفي برود، اما دوباره اوضاع به هم ريخته است. هر روز مخالفتها و دخالتها بر روند كار تشكيلاتي صنفها و خانه سينما بيشتر و بيشتر ميشود. در اين ميان عدهيي بيش از ديگران با اين موضوع، يعني تشكيلات صنفي فعلي مخالفند و با اظهارنظرهاي خود اين مخالفتها را اعلام ميكنند.
در راس اين جريان فرجالله سلحشور تا جايي پيش رفت كه خانه سينما را به همكاري با انگليس متهم كرد. او و جريان مطبوعش معتقدند سينماي فعلي ايران سينماي سالمي نيست و تا رسيدن به كمال راه زيادي را در پيش دارد. عدهيي تندرويهاي بيشتري دارند و سينما را صهيونيستي تلقي ميكنند و برخي همانند شورجه كه به معاونت سينمايي فعلي نزديك هستند، ميگويند كه اوضاع سينما بهبود خواهد يافت و بايد سياستهاي مدوني داشت. در ادامه دو گفتوگوي كوتاه از سلحشور و شورجه خواهد آمد كه توسط خبرگزاري فارس به بهانه روز ملي سينما و با عنوان «روز ملي سينما و بررسي نقش انقلاب در تولد دوباره سينماي ايران» انجام گرفته است.
سلحشور: مباني صهيونيستي بر سينماي ايران حاكم است
فرجالله سلحشور در ارزيابي خود از نقش انقلاب اسلامي در تولد دوباره سينماي ايران بيان داشت: درباره سينماي ايران بايد گفت، آيا سينماي ما، قلبا انقلاب را پذيرفته است؟ يا ناگزير كابارهها و آرايشها و فحشا را كنار گذاشته و ظاهر خود را تغيير داده است. در حقيقت در سينماي امروز ايران كه از زمان شاهنشاهي شروع شده، تنها دو تا سه فيلم از بين صد فيلم توليدي در طول سال هستند كه از نظر تكنيكي و ارزشي قابل ديدن باشد و بقيه مستهجن است. او در ادامه خاطرنشان كرد: در جشنواره فيلم فجر هم تنها چند فيلم بودند كه داورها و مسوولان جشنواره قبول داشتند و بقيه فيلمها را به اجبار و چون چارهيي نداشتند به جشنواره راه دادند. سلحشور تاكيد كرد: درباره سينما بايد بگويم، اعلام روز ملي به اسم سينمايي كه راه كمپانيهاي صهيونيستي و هاليوودي را طي ميكند و در خدمت انقلاب، اسلام، قرآن و اهل بيت و حتي حفظ ارزشهاي اين مملكت نيست، بيمعناست.
سلحشور در ادامه تصريح كرد: تجليل از چنين سينمايي، تحقير انقلاب و اسلام و اعتقادات اين جامعه است؛ در حقيقت با ظهور انقلاب اسلامي در سينما انقلابي رخ نداده و فقط ظاهر اين هنر تغيير كرده است و من هيچ تولد دوبارهيي در سينماي ايران نميبينم، چراكه همان تفكر، اصول، فلسفه و مباني صهيونيستي همچنان بر سينماي ايران حاكم است.
وي ادامه داد: جز فيلمهاي جنگي كه توسط بچههاي جنگ ساخته شد و هرآنچه ساير سينماگران حرفهيي و قديمي از جنگ ارايه دادند، تمام آثار ضد جنگ بودهاند، چراكه آنها دفاع مقدس را با جنگ ويتنام و آلمان و جنگهاي ديگر اشتباه گرفتهاند و در اين ميان اگر آثار باارزشي هم ساخته شد، از پيكره سينما نبود بلكه از پيكره انقلابيون بود كه حتي انقلابيون هم سينما را كنار گذاشتند و من نيز براي دو هزارمين بار ميگويم كه من جزو سينما و سيما و فيلمسازي اين مملكت نيستم و صرفا يك انسان مستقل هستم. زبان فيلم را ميدانم و براي ترويج اعتقاداتم از آن استفاده ميكنم.
سلحشور در پايان گفت: سينماي ما تنها در ظاهر تغيير كرده است وگرنه ما ميدانيم پشت پرده آن چه چيزهايي است، البته در اين بين خوبها و مومنان سينماگر كه 5 درصد كل اين جمعيت هستند را بايد از اين ماجرا قلم گرفت، و 95 درصد باقيمانده مباني صهيونيستي و الحادي غرب است و محتوا تغييري نكرده است.
شورجه: سينماي ايران تا رسيدن به كمال فاصله دارد
جمال شورجه در ارزيابي خود از نقش انقلاب اسلامي در تولد دوباره سينماي ايران بيان داشت: بطور قطع، ظهور انقلاب اسلامي در جهت سالمسازي فضاي سينما و مضامين سينمايي نقشي كاملا تاثيرگذار داشته است.
وي در ادامه افزود: بدون شك موضوعات و مضاميني كه پيش از انقلاب مطرح بود، نميتوانست با همان شكل و ساختار عنوان شود، چراكه سينماي قبل از انقلاب ما در خدمت اهداف نظام شاهنشاهي و در جهت تحكيم ديدگاهها، باورها و سياستهاي اين رژيم گام برميداشت و سينما ناگزير بود تغيير رويه بدهد.
وي اظهار داشت: پاسخ اين است كه سينما نيز همانند اقتصاد، سياست و بسياري از مسائل ديگر، تا رسيدن به كمال اين اهداف فاصله زيادي دارد. شورجه تشريح كرد: شيبي كه در حوزه فرهنگ وجود دارد، شيب تندي نيست، اما به جهت اينكه سينما موضوعي فرهنگي است نيازمند تغيير ذايقه، نگرش و بينش است و البته اين تغييرات نيز منوط به برنامهريزي و سياستگذاريها بر اساس قانوني مدون است.