ابهام در پرونده قتل دختر جوان
انكارهاي پسرجواني كه به قتل دختر مورد علاقهاش متهم شده است و چهار دليل مورد اشاره وكيل مدافع او اين پرونده را بار ديگر با گرهي پيچيده مواجه كرد.
به گزارش شرق، در ابتداي جلسه محاكمه سيدرضايي، نماينده دادستان در جايگاه حاضر شد و در توضيح كيفرخواست خطاب به قضات شعبه 113 دادگاه كيفري استان تهران گفت: زني چهارم ارديبهشت سالجاري به پليس خبر داد دخترش مينا گم شده است.
اين زن مدعي شد مينا، دختر 21سالهاش براي ثبتنام در كلاسهاي ورزش از خانه بيرون رفته و ديگر برنگشته است.
يك روز قبل از اين شكايت يك آتشسوزي در پشتبام خانهاي در همسايگي خانه مينا رخ داده بود كه پليس متوجه شد اين آتشسوزي به دليل چند تكه لباس بود.
چند روز بعد جسد مينا پيدا شد اما شدت سوختگي جنازه به حدي بود كه تشخيص هويت او به سختي امكان داشت. زماني كه مادر مينا پيكر سوخته را ديد، آن را شناسايي كرد و براي مشخص شدن علت دقيق مرگ متخصصان پزشكي قانوني آزمايشهايي را انجام دادند و اعلام كردند نميتوان به طور قطع در مورد علت مرگ نظر داد اما احتمال اينكه جسمي سخت به سر مقتول برخورد كرده باشد، وجود دارد؛ البته اين احتمال هم ميرود كه او بر اثر فشار بر عناصر حياتي گردن فوت كرده باشد. در پي اعلام اين نظريه بازپرس پرونده درخواست كرد تا دوباره كميسيون پزشكي تشكيل شود.
در نهايت اعلام شد مرگ اين دختر ناشي از فشار بر عناصر حياتي گردن است. از سوي ديگر تحقيقات فاش كرد مينا از چند ماه قبل با پسري به نام پويا ارتباط داشت و روز حادثه نيز آنها چندين بار تلفني با هم صحبت كرده بودند.
ماموران متوجه شدند كسي كه تكههاي لباس را در خانه مجاور منزل مقتول آتشزده همان پويا دوست ميناست، بنابراين پسر جوان بازداشت شد و مورد بازجويي قرارگرفت.
نماينده دادستان تهران در ادامه گفت: متهم در بازجوييها ادعا كرد مينا را به قتل نرسانده بلكه اين دختر از پله به پايين پرت شده است.
پويا گفت: من و مينا با هم در خانه صحبت ميكرديم، مينا عصبي بود و پرخاشگري ميكرد. دستش را گرفتم كه اجازه ندهم برود او با شتاب دستش را كشيد و از روي پلهاي سكومانند به پايين پرت شد.
ديگر نتوانستم او را به هوش بياورم به همين دليل هم جسد را در اتاقم رها كردم و رفتم. شب به خانه برگشتم، جسد را لاي پتو پيچيدم و پشت صندوق ماشين گذاشتم و به جاده حسنآباد فشافويه بردم و آتش زدم.
متهم در تمام مراحل بازجويي اعتراف كرده مينا از روي پله به پايين پرت شده و خفه كردن او را بر عهده نگرفته است.
سيدرضايي در ادامه خواستار صدور حكم قانوني براي متهم شد سپس اوليايدم مقتول در جايگاه حاضر شدند و براي متهم درخواست صدور حكم قصاص كردند.
مادر مينا گفت: شوهرم مسافرت بود و من با مينا و پسرانم در خانه بودم. شب قبل از اين حادثه مينا خيلي بدحال بود و مجبور شديم او را به بيمارستان ببريم، سردرد شديدي داشت. شب خوابيد و ظهر روز بعد بيدار شد. من ميشنيدم مرتب برايش پيامك ميآيد.
ميدانستم دخترم با كسي رابطه دارد اما نميدانستم آن شخص پوياست. تا اينكه دخترم گفت ميخواهد در كلاسهاي ورزش ثبتنام كند.
من گفتم لازم نيست اين كار را بكني تو كه چاق نيستي اما جواب داد حوصلهاش سر ميرود و چون كلاسهاي دانشگاهش تمام شده، ميخواهد وقتش را پر كند. او سپس از خانه بيرون رفت و ديگر برنگشت.
در ادامه جلسه دادگاه متهم در جايگاه حاضر شد. او اتهام قتل را رد كرد و گفت: من اصلا در اين قتل دخالت نكردم و نميدانم چرا مينا كشته شده است.
او گفت: من و مينا با هم رابطه داشتيم و دو ماه بود كه باهم دوست بوديم. در اين مدت چندين بار همديگر را ديده بوديم. شب قبل از حادثه مينا به من گفت حالش خوب نيست و احتمال دارد به بيمارستان برود. فرداي آن روز من با مينا تماس گرفتم گوشي را جواب نداد. چندبار برايش پيامك زدم تا حالش را بپرسم. چون قرار بود به تركيه بروم، ميخواستم قبل از سفر مينا را ببينم. حدود ساعت يك ظهر بود كه با من تماس گرفت و گفت حالش خوب نيست و ميخواهد بيرون برود و از من خواست به تركيه نروم. من هم مسافرتم را كنسل كردم. حدود ساعت شش بود كه آمد و با هم سوار موتور من شديم و به عباسآباد رفتيم تا در باشگاه ثبتنام كند. 10 دقيقه بيشتر طول نكشيد مينا برگشت و دوباره با هم به سمت خانه رفتيم. او خيلي عصباني بود و پرخاشگري ميكرد. وقتي به خانه رسيديم، او داشت با تلفنش صحبت ميكرد و مرتب پيامك برايش ميآمد. پرسيدم با چه كسي حرف ميزني جوابي نداد و عصباني شد. در اتاق من بوديم مينا بلند شد و كيفش را برداشت كه برود. دستش را گرفتم و خواستم بماند اما رفت. حدود ساعت هشت بود كه با تلفنش تماس گرفتم خاموش بود. فرداي آن روز دوباره تماس گرفتم باز هم خاموش بود
چند روز بعد باخبر شدم او را به قتل رساندهاند.
متهم درباره اعترافاتش در مرحله تحقيقات مقدماتي و جزيياتي كه توضيح داده بود، گفت: من خيلي ترسيده بودم و ماموران هم از ترس من استفاده و بازجويي فني كردند و من هم اعتراف كردم در حاليكه حرفهايم واقعيت نداشت.
سپس وكلاي متهم در جايگاه حاضر شدند و براي پويا درخواست صدور حكم برائت كردند. يكي از وكلاي پويا گفت: «پويا و مينا با هم ارتباط داشتند و پويا هم منكر اين ماجرا نيست اما نكاتي در پرونده وجود دارد كه به آن توجهي نشده است. اول اينكه جايي كه تكههاي لباس آتش زده شده، پشتبام خانه پويا نبوده بلكه چند خانه آنطرفتر بوده جايي كه كارگران ساختمان در حال كار بودند.
دوم اينكه پرينت تلفن مينا مورد بررسي قرار نگرفته كه مشخص شود شخصي كه مينا با او در تماس بود چه كسي است. شايد كسي كه با او صحبت ميكرد عامل قتل باشد. ضمن اينكه پويا دليلي براي كشتن مينا نداشت.
او به چهارمين دليل خود براي اثبات بيگناهي موكلش اشاره كرد و گفت: زيلويي كه دور جسد مينا پيچيده شده متعلق به خانه مادر ميناست و همين موضوع هم باعث شد تا او بتواند دخترش را شناسايي كند.
در اين هنگام قاضي مادر مينا را مورد سوال قرار داد و اين زن جواب داد: جسد دخترم كاملا سوخته بود من او را از روي ساعت مچي و زيلو شناسايي كردم. زيلو به نظرم آشنا آمد. سپس آخرين دفاعيات پويا از او گرفته و هيات قضات براي تصميمگيري در مورد پرونده وارد شور شدند.