براي سالروز تولد رسول ملاقليپور
فردا ـ 17 شهريور ماه ـ همزمان با سالروز تولد رسول ملاقليپور كارگردان سينماي ايران است.
به گزارش ايسنا، ملاقليپور كه سال 1334 در منطقه رباط كريم به دنيا آمد، 15 اسفند ماه 85 در آستانهي پنجاه و دو سالگي از دنيا رفت و حال اگر بود به 56 سالگي وارد ميشد.
ملاقلي پور سينما را حرفهاش ميدانست و ميگفت: «از اين طريق دارم زندگي ميكنم و ديگر اينكه ميخواهم دغدغههاي فردي خودم را با ذهنيتي كه دنبالش هستم در آستانه نيم قرن زندگي در سينمايي كه انتخابش كردم بياورم.»
اين كارگردان چند سال قبل در گفتگويي دربارهي دوران كودكياش و آشنايي با تصوير گفته بود: «اولين كارهاي تصويريام مربوط به سالهاي دبستان و دبيرستان است كه نقاشي ميكردم. دوست نقاشي داشتم به نام فرهمند. بعدها نوازندهي خوبي شد مرا با كار نقاشي آشنا كرد. بعد هم كه به رسم بچههاي پايين شهر يا لب خط ميرفتم، سينما فيلمي ميديدم و ميآمدم براي بچهها تعريف ميكردم. بعضي وقتها پولهايمان را جمع ميكرديم هفتتر پلاستيكي و كلاه وسترن ميخريديم تا عكاسهايي كه ميآمدند به محلهها از ما عكس بگيرند. كم كم يك دوربين عكاسي گيرم آمد و شروع كردم به سبك فيلمهاي آن دوران از دوستانم عكس گرفتن. با شروع زمان انقلاب به طور جدي به كار عكاسي علاقهمند شدم.
در آن دوران بعضي مساجد عكسها را جمعآوري ميكردند و مثل نمايشگاه روي تابلو ميزدند. بعد از انقلاب در چند نشريه به عنوان خبرنگار و عكاس مشغول به كار شدم و با تاسيس حوزهي هنري رفتم آنجا كه كار عكاسي و لابراتوار بكنم. هفت هشت نفري آنجا جمع شده بودند كه من رفتم. نفر هفتم يا هشتم در خيابان فلسطين شمالي ساختمان دو طبقهاي بود و من آنجا كار عكاسي و چاپ عكس رنگي وسياه و سفيد ميكردم كه كمكم چشمم افتاد به كشوي يكي از فايلها كه در آن يك دوربين 18 فريم بولكس بود.
آن موقع بسياري از تكنيكهاي عكاسي را تا حدي كه اشباع ميشوم ميدانستم، نه آنقدر كه اشباع شوم. نه آن حد كه كامل باشم؛ چون عكاسي خودش دنيايي است، بهخصوص لابراتوارش. ولي احساس ميكردم كه يك چيزهايي من را به آن دوربين وسوسه ميكردم. نه ميدانستم بولكس چيست و نه ميدانستم 18 فريم يعني چه. به آقايي كه مسوول بخش بود گفتم اگر ميشود به من اجازه بدهيد تا براي خودم يك حلقه فيلم بخرم و از اين دوربين استفاده كنم. گفت نميشود، بايد تحصيلات آكادميك داشته باشي. بايد بروي ياد بگيري تا بتواني از اين استفاده كني و من هرچه اصرار كردم او موافقت نكرد. نتوانستم تحمل كنم جذبهي اين دوربين برايم به حدي بود كه يك شب از ديوار حوزه بالا رفتم، شيشهي لابراتوار را شكستم و دوربين را برداشتم، يك حلقه فيلم سوپر 8 هم از خيابان بلوار خريدم و .....»
فيلمهاي كوتاه «شاه كوچك»، «فتحالمبين»، «سقاي تشنه لب» و فيلم هاي سينمايي «پرواز در شب»، «بلمي به سوي ساحل»، «افق»، «سفر به چزابه»، «تا آخرين نفس»، «كمك كن»، «قارچ سمي»، «مزرعه پدري»،
«هيوا»، «نسل سوخته» و «ميم مثل مادر»از جمله آثاري هستند كه از ملاقلي پور به يادگار مانده است.