آگاه
کد خبر: ۸۷۶۴۹

پس از انقلاب چه اتفاقی در لیبی خواهد افتاد؟

پنج نگرانی بزرگ آمریکا در لیبی

پنج نگرانی بزرگ آمریکا در لیبی


فرارو- واشنگتن مدعی است که با گذر از رژیم قذافی و آغاز دوره پس از این دیکتاتور، سوالاتی در مورد چگونگی گسترش عملکرد آمریکا برای اطمینان از روند صلح آمیز دستیابی به دموکراسی مطرح می شود. آمریکا و ناتو با این منطق در وقایع لیبی مداخله کردند که از قتل عام غیرنظامیان در ماه مارس جلوگیری کنند.

به گزارش سرویس بین الملل فرارو به نقل از کریستین ساینس مانیتور، حال که جنگ داخلی رو به سوی ثبات دارد، دولت اوباما و کنگره رویکرد «انتظار و مشاهده» را در پیش گرفته اند. اما با نگاهی به درس هایی از تغییر رژیم در عراق، برخی قانونگذاران قصد اجرایی کردن گام هایی را برای کمک به شکل گیری روند انتقال قدرت در لیبی دارند و این گام ها شامل برخی اقدامات می شود که آنها را در تقابل با دولت اوباما قرار می دهد. در این گزارش به پنج مورد از این گام ها اشاره می شود.

1. محاکمه قذافی
اولویت برخی قانونگذاران اطمینان از این امر است که معمر قذافی، دیکتاتور 42 ساله لیبیایی و پسرش، سیف الاسلام پاسخگوی جنایت های خود علیه بشریت در دیوان بین المللی کیفری در لاهه هلند باشند. سناتور فرانک لوتنبرگ از نیوجرسی در نامه ای به هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه گفت: «عدالت در مورد قربانیان حملات تروریستی توسط قذافی و رژیم وی باید اولویت اصلی کشور ما باشد.»

اما مصطفی عبدالجلیل، رئیس شورای ملی انتقالی که از سوی آمریکا و بیش از 30 کشور دیگر به عنوان دولت لیبی به رسمیت شناخته شده، به صورت عمومی اعلام کرد که شورا هیچ مانعی در تحویل قذافی به هر دولتی که پذیرای وی باشد، نمی بیند. در چنین شرایطی باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا مدعی است که همچنان رابطه نزدیک و همکاری خود با شورای ملی انتقالی را ادامه خواهد داد و آینده لیبی را در دستان مردم لیبی می داند.

ویکتوریا نولاند، سخنگوی وزارت کشور آمریکا در پاسخ به این سوال خبرنگاران که آیا آمریکا از دولت جدید لیبی درخواست می کند که قذافی را به دلیل اعمال تروریستی خود در دهه هشتاد میلادی محاکمه کند گفت: «مردم لیبی باید در این باره تصمیم بگیرند.»

2. استرداد بمبگذار لاکربی
برخی اعضای کنگره از شورای ملی انتقالی می خواهند که عبدالباسط المقراهی، متهم لیبیایی پرونده بمبگذاری لاکربی را به آمریکا استرداد دهند یا دستکم از بازگشت وی به زندان اطمینان حاصل کنند.

هواپیمای بوئینگ 747 شرکت هواپیمایی «پان آمریکن» در 21 دسامبر 1988 از لندن به مقصد نیویورک در پرواز بود که بر فراز آسمان شهر لاکربی اسکاتلند منفجر شد. در این حادثه کلیه 259 سرنشینان هواپیما و همچنین 11 نفر در شهر لاکربی کشته شدند. المقراهی به عنوان تنها متهم این پرونده در آگوست 2009 از سوی مقامات اسکاتلند با این استدلال که بیمار است و تنها چند ماه زنده خواهد ماند، آزاد شد. از آن پس وی به طور آزادانه در طرابلس زندگی کرده و از حمایت رژیم قذافی برخوردار بوده است.

سناتور چارلز شومر از نیویورک در بیانیه ای اعلام کرد: «دولت انتقالی با به دست گرفتن قدرت در لیبی، باید با برگرداندن المقراهی به زندان عدالت را اجرا کند.» این در حالی است که تعداد دیگری از سناتورهای آمریکایی نیز خواستار استرداد وی به آمریکا شده اند.

برخی تحلیل گران سیاست خارجه معتقدند چنین درخواست هایی می تواند بازدهی معکوس داشته باشد. تحلیل گران بر این عقیده اند که مطرح کردن چنین موضوعی عاقلانه است اما در شرایطی که آمریکا در تلاش برای ساختن روابط با این شورای جدید است، برجسته کردن چنین موضوعی احمقانه است. آنها معتقدند مطرح کردن چنین مسائلی باعث می شود لیبی واشنگتن را در برابر چالش های بزرگ و مهم آنها بی تفاوت بداند.

3. حفظ امنیت زرادخانه لیبی
به عقیده مایک راجرز، سناتور جمهوری خواه از میشیگان دولت اوباما روزها و هفته ها فرصت دارد که اطمینان حاصل کند تسلیحات شیمیایی لیبی و موشک های دوشپرتاب این کشور به دست تروریست ها نخواهد افتاد. وی معتقد است وسوسه فروش چنین تسلیحاتی می تواند جریانی از بازار سیاه را در روزهای آخر قذافی و طی انتقال قدرت به یک رژیم جدید به راه بیاندازد. به گفته سخنگوی وزارت کشور آمریکا باقی مانده عناصر برنامه هسته ای لیبی در امنیت کامل است و آخرین حجم اورانیوم با غنای بالا در سال 2009 از لیبی خارج شده است. تولیدات کیک زرد لیبی در مرکز تحقیقات هسته ای تاجورا قرار دارد.

4. نیروی زمینی آمریکا
مخالفت های دو حزبی و شدیدی در مورد استفاده از نیروی زمینی آمریکا در لیبی به چشم می خورد. اوباما و کنگره اختیار استفاده از این نیروها در لیبی را ندارند. مجلس نمایندگان در دوم ژوئن به طرحی رای داد که بر اساس آن رئیس جمهور نباید نیروهای زمینی را در لیبی مستقر کند، مگر اینکه این اقدام با هدف نجات جان نیروهای ارتش در خطر مرگ صورت گیرد. اما به عقیده تحلیل گران سیاسی نقش و مداخله آمریکا در لیبی به تدریج افزایش خواهد یافت، به خصوص اگر روند انتقال قدرت به خوبی پیش نرود.

این در حالی است که با وجود تاکید بر عدم مداخله در سرنوشت و آینده مردم لیبی، برخی نمایندگان آمریکا دخالت بیشتر و ایفای نقشی پررنگ تر از سوی آمریکا در لیبی را در صورت نیاز رد نمی کنند.

5. بسته حجیم کمکی
در حالیکه کنگره آمریکا موظف به تامین یک تریلیون و 500 میلیارد دلار در کاهش کسری بودجه طی 10 سال آینده است، قانونگذاران هیچ عقیده ای به حمایت از بسته حجیم کمک به لیبی ندارند. رهبران کنگره معتقدند یک کشور تولیدکننده نفت باید بتواند نیازهای خود را بر طرف کند، به خصوص که انتظار می رود دارایی 110 میلیارد دلاری مسدود شده این کشور در سراسر جهان، به دولت جدید واگذار شود. سناتور جان مک کین از آریزونا در اینباره گفت: «رهبران شورای ملی انتقالی حتی در مورد بازپرداخت هزینه ای که آمریکا در این درگیری ها و اختلافات متحمل شده، با من صحبت کرده اند.»

سازمان ملل اعلام کرده است که دارایی یک تریلیون و 500 میلیارد دلاری مسدود شده لیبی را آزاد می کند اما به شرطی که این بودجه تنها صرف اقدامات بشر دوستانه و دیگر نیازهای غیرنظامی شود. برخی نمایندگان مجلس معتقدند سوال اصلی در حال حاضر این است که در شرایط فعلی که کنگره تمام تمرکز خود را معطوف به کاهش مخارج کرده، تمایلی به کمک رسانی به شورای انتقالی خواهد داشت یا خیر.

ارسال نظرات
خط داغ