طرح افطار تا سحر، فرصتی دیگر برای سینما
طرح افطار تا سحر که در سالهای پیش با نام اذان تا اذان شناخته میشد، به سال سوم خود رسیده است. اولین بار در سال 1388 این طرح اجرا شد. عموما ماه رمضان به خاطر شرایط ویژهاش ماه ریزش مخاطبان سینمای ایران است. این طرح فرصت خوبی بود که بعد از افطار تا نزدیکی سحر مردم فیلم ببینند و سینمای ایران را همچنان زنده نگه دارند.
این طرح درسال 1388 که سال بسیار بدی برای سینمای ایران بود، نسبتا مورد استقبال قرار گرفت. مردم از این شیوه جدید فیلم دیدن استقبال کردند و برای اولین بار تا پاسی از شب وقت خود را در سینماها گذراندند. سينماداران هم از اين طرح استقبال كردند و برخلاف سالهای قبل که در ماه رمضان سینماهای خود را خالی میدیدند، این بار تا نزدیک سحر تماشاگر داشتند.
در سال 1389 این طرح با پشتوانه یک سال سابقه دست به کار جالبی زد: اکران فیلمهای قدیمی و ماندگار سینمای ایران. فیلمهایی چون «مادر»، «ناخدا خورشید»، «هامون» و «یک بار برای همیشه» و... نمايش فيلمهاي خاطرهانگيز باعث شدمخاطبان جدیتر سینمای ایران از این طرح استقبال کنند. اگر اطلاع رسانی گستردهای هم صورت می گرفت، خیل کثیری هم به این جمع اضافه می شدند. با این وجود استقبال مردم از طرح اذان تا اذان به نسبت سال قبل بهتر هم شد. حتی مدیر وقت پردیس ملت نشان دادن فیلمهای ماندگار سینمای ایران را تا مدتی بعد از اتمام طرح هم ادامه داد اما به خاطر عدم حمایتهای کافی، این حرکت خوب كمكم از بين رفت. سال اول یکسری سوء تفاهم هم به خاطر اسم طرح اذان تا اذان پیش آمد.
تعدادی از ائمه جمعه این طرح را مانعی برای عبادت مردم در این ماه دانستند. وزیر ارشاد هم علت این امر را نامگذاری اشتباه این طرح دانست و به این نکته تاکید کرد که: «بسیاری فکر میکنند مردم از اذان مغرب تا سحر در سینماها هستند، در حالی که فقط در یک سانس به تماشای فیلم مورد علاقهشان مینشینند و مانع عباداتشان نخواهد شد». به همین خاطر امسال تصميم گرفته شد تا نام اين طرح به افطار تا سحر تغيير كند.
قرار بر اين بود كه امسال فیلمهای «یوسف پیامبر (ع)»، «هفت پرده» و چند فیلم در ژانر کودک و نوجوان در این طرح به نمایش در بیایند که از این بین تنها «یوسف پیامبر (ع)» اکران شد و بقیه فیلمهای روی پرده اکرانشان را در ماه رمضان و در قالب این طرح ادامه دادند.
برای مشاهده وضعیت اکران در طرح افطار تا سحردر یکی از بامدادهای ماه رمضان امسال با چند نفر از تماشاگران سینما آزادی گپی کوتاه زدم. ابتدا با خانمی میانسال که همراه پسر جوانش به خاطر تماشای «ورود آقایان ممنوع» آمده است، صحبت میکنم. او اسم دقیق این طرح را نمیداند و میگوید: «فکر کنم پارسال هم در ماه رمضان مردم تا نزدیک سحر به سینماها میآمدند. من خودم به ندرت به سینما میآیم اما به خاطر اصرار پسرم آمدم که این فیلم را ببینم. شنیدم که فیلم شاد و خوبی است. امسال که سریالهای خوبی از تلویزیون پخش نمیشود.
من هم تصمیم گرفتم به سینما بیایم. خیلی خوب است که مردم پس از روزهداری وقتشان را با سینما پر کنند. البته به شرطی که فیلمهای خوب داشته باشیم». این صحبتها نشان میدهد که پتانسیل این طرح در صورت برنامهریزی بهتر و حرکت مستمر و منسجم بالاست. فیلم «ورود آقایان ممنوع» که قبل از ماه رمضان اکران شده بود و در این ماه هم به اکران خود ادامه داده و باعث شده که این طرح رونق بیشتری بگیرد. درضمن شواهد نشان ميدهد آمدن عوامل فیلم برای بلیط فروشی عامل بسیار پررنگی برای استقبال بیشتر مخاطبان است. امسال به نظر میرسد که استقبال مخاطبان از این طرح بسیار بیشتر از سال پیش شده است. در سال 1389 سینماهای حوزه هنری طی تصمیمی عجیب با این طرح همکاری نکردند، همین عامل باعث شد که یکسری از مخاطبان ریزش کنند اما امسال از این مشکلات وجود ندارد.
در ضمن با اکران فیلمهای خوبی مثل «ورود آقایان ممنوع» و شیوههای جدید بلیت فروشی این فیلم و همچنين فيلم «سوت پایان»، سینماها عمدتا تا نزدیک سحر مملو از تماشاگر است. نفس روبهرو شدن مردم با ستارههای محبوبی مثل رضاعطاران و نیکی کریمی هیجان انگیز است. اگر این شیوه در طول سال هم برای فیلمهای خوب تکرار شود، سینمای ایران از رکود چند ساله اخیرش خارج خواهد شد. در بین کسانی که بیرون سینما تجمع کردهاند گروه جوانی نظرم را جلب میکند. همه دانشجو و سنهایشان از بیست تا بیست و چهار سال متغیر است.
یکی دو نفرشان که به نظر میرسد مخاطبان پیگیرتری هستند، میگویند: «پارسال به خاطر عشق به فیلم «هامون» دو بار فیلم را در ماه رمضان دیدهايم.» و تاکید میکنند که: «کاش امسال هم فیلمهای قدیمی پخش میشد». همه هم آمدهاند که «ورود آقایان ممنوع» را ببینند. بعضی از آنها حتی برای بار دوم است که میخواهند این فیلم را ببینند.
تقریبا همه با طرح موافقند و آنها هم اکران فیلمهای خوب را مهمترین شرط استقبالشان از این طرح میدانند. به هر حال به نظر میرسد که میشود با اطلاعرسانی گستردهتر در سالهای آتی، حتی اگر شده چند ماه قبل از ماه رمضان، این طرح را چنان در میان مردم جا انداخت تا آنها بتوانند در کنار روزه داری هیجان رفتن به سینما در ساعات پایانی شب را هم تجربه کنند. این طرح میتواند حتی مخاطبهای خاموش سینمای ایران را هم که بسیار کم پا به سالنهایش میگذارند، به خود جذب کند. به شرط اینکه برنامه مدون و ثابتی برای نوع فیلمهای این ماه تدوین شود و فیلمهای خوبی را که توانایی جذب تماشاگران انبوهی دارند، در برنامه گنجانده شوند.
در ضمن مهمترین شرط بقای این طرح خوب و فرهنگی هم حمایت همه جانبه تمام نهادهاست. امید که این امر محقق شود و در سالهای آتی شاهد به بار نشستن کامل این حرکت خوب باشیم.